ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ WOMAN TOC

Με αυτό το αμάξι σκοτώθηκε ο Αλμπέρ Καμύ 57 χρόνια πριν

Στις 4 Ιανουαρίου του 1960 ο σπουδαίος συγγραφές σκοτώνεται σε τροχαίο ατύχημα. Το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε διαλύεται ολοσχερώς και ο ίδιος πεθαίνει ακαριαία.

Με αυτό το αμάξι με το οποίο σκοτώθηκε ο Αλμπέρ Καμύ 57 χρόνια πριν 57 χρόνια

Γάλλος φιλόσοφος, συγγραφέας και δημοσιογράφος, ο Αλμπέρ Καμύ, σκοτώθηκε σαν σήμερα, στις 4 Ιανουαρίου του 1960.

Ιδρυτής του Theatre du Travail (1935), χρωστά σχεδόν εξίσου τη φήμη του στα μυθιστορήματά του "Ο Ξένος" και "Η Πανούκλα", στα θεατρικά του έργα "Καλλιγούλας" και "Οι δίκαιοι" αλλά και στα φιλοσοφικά του δοκίμια "Ο Μύθος του Σίσυφου" και "Ο επαναστατημένος άνθρωπος". Έγραψε για την αναζήτηση του νοήματος στη ζωή και για την ανάγκη της εξέγερσης και τιμήθηκε με το Βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας το 1957.

Ο μικρός Αλμπέρ θα γνωρίσει τον πατέρα του μέσα από μία φωτογραφία και μία σημαντική οικογενειακή ιστορία: την περιγραφή της έντονης αποστροφής που έδειξε ο πατέρας του μπροστά στο θέαμα μίας εκτέλεσης. Μετά το θάνατο του Λυσιέν η οικογένεια εγκαθίσταται στο Αλγέρι. Ο Αλμπέρ κάνει τις σπουδές του έχοντας την υποστήριξη των καθηγητών του (μεταξύ των οποίων βρίσκουμε και τον Ζαν Γκρενιέ, που θα παρουσιάσει στον μαθητή του το έργο του Νίτσε). Ξεκινά να γράφει πολύ νέος και τα πρώτα του κείμενα φιλοξενούνται στο περιοδικό Sud το 1932. Μετά το απολυτήριο λυκείου (bac) παίρνει πτυχίο ανωτάτων σπουδών στη φιλολογία (lettres), της Φιλοσοφικής Σχολής, αλλά η φυματίωση τον εμποδίζει να περάσει τον διαγωνισμό πιστοποίησης που θα του επέτρεπε να ασχοληθεί με την εκπαίδευση (agrégation).

To 1935, ξεκινά το L' Envers et l' Endroit, που θα εκδοθεί δύο χρόνια αργότερα. Ιδρύει το Θέατρο της Εργασίας (le Théâtre du Travail) στο Αλγέρι, που αργότερα (1937) μετονομάζει σε "Θέατρο της Ομάδας". Στο μεσοδιάστημα, εγκαταλείπει το κομμουνιστικό κόμμα δύο χρόνια μετά την εγγραφή του σε αυτό. Εργάζεται στην εφημερίδα Front populaire (Λαϊκό μέτωπο), του Πασκάλ Πιά (Pascal Pia). Η έρευνα που κάνει Μιζέρια της Καμπυλίας θα συναντήσει αντιδράσεις. Το 1940, η κυβέρνηση της Αλγερίας θα απαγορεύσει την εφημερίδα και θα φροντίσει να μη ξαναβρεί δουλειά ο Καμύ. Εγκαθίσταται στο Παρίσι και εργάζεται ως γραμματέας σύνταξης στην εφημερίδα Paris-Soir. Εκείνη την περίοδο θα δημοσιεύσει τον Ξένο (L' Étranger, 1942) και το δοκίμιο Ο μύθος του Σίσυφου (Le Mythe de Sisyphe, 1942) και θα αναπτύξει τις φιλοσοφικές του θέσεις.

Με αυτό το αμάξι σκοτώθηκε ο Αλμπέρ Καμύ 57 χρόνια πριν
Ο Αλμπέρ Καμύ γράφει τον λόγο του για την απομόνη του βραβείου Νόμπελ του 1957.

Σύμφωνα με τη δική του άποψη περί ταξινόμησης του έργου του, αυτά τα έργα υπάγονται στον "κύκλο του παραλόγου" – ο οποίος θα συμπληρωθεί αργότερα με τα θεατρικά έργα Η παρεξήγηση (Le Malentendu) και Καλιγούλας (Caligula, 1944). Το 1943 προσλαμβάνεται ως εκδότης από τον εκδοτικό οίκο Gallimard και αναλαμβάνει τη διεύθυνση της εφημερίδας Combat(Μάχη), που συγκέντρωσε μερικές από τις σημαντικότερες υπογραφές Γάλλων αριστερών διανοουμένων, όταν ο Π. Πια κλήθηκε να προσφέρει από άλλες θέσεις στη Γαλλική Αντίσταση. Το 1947, διαφωνώντας με τη συντακτική ομάδα της εφημερίδας, ο Καμύ την εγκαταλείπει. Συνεχίζει το λογοτεχνικό έργο με την παραγωγή του "κύκλου της εξέγερσης", που περιλαμβάνει ένα από τα γνωστότερα μυθιστορήματά του, την Πανούκλα (1947), αλλά και άλλα έργα, λιγότερο δημοφιλή: L' État de siège (1948), Οι δίκαιοι (1949) και Ο επαναστατημένος άνθρωπος (L' Homme révolté) (1951).

Το 1952 έρχεται σε ρήξη με τον Ζαν Πωλ Σαρτρ με τη δημοσίευση στο περιοδικό Μοντέρνοι καιροί (Les Temps modernes) του άρθρου από τον Ανρί Ζανσόν (Henri Jeanson) που προσάπτει στην εξέγερση του Καμύ ότι είναι "εκ προθέσεως στατική". Το 1956, στο Αλγέρι, πρότεινε την "πολιτική ανακωχή" ενώ μαινόταν ο πόλεμος. Εκδίδει την Πτώση (La Chute), ένα απαισιόδοξο βιβλίο. Το 1957 τιμάται με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του.

Ο Καμύ βρίσκει τον θάνατο στις 4 Ιανουαρίου 1960, πριν προλάβει να συμπληρώσει τα 47 του, σε αυτοκινητιστικό ατύχημα στο (Πτι) Βιλμπλεβέν της Υόν , όταν ο οδηγός και συγγενής του στενού του φίλου Γκαλιμάρ παρεκκλίνει της πορείας του και ρίχνει το αυτοκίνητο σε ένα δέντρο.

Ο Καμύ τάφηκε στο Λουρμαρέν της Βωκλύζ, όπου είχε αγοράσει μία κατοικία.

Ο Καμύ στο Παρίσι.

Ο Καμύ ξεκινάει να γράφει πολύ νέος και τα πρώτα του κείμενα δημοσιεύονται στο περιοδικό Sud το 1932. Πήρε πτυχίο ανωτάτων σπουδών στη φιλολογία αλλά εξαιτίας της φυματίωσης δεν κατάφερε να περάσει τον διαγωνισμό πιστοποίησης που θα του επέτρεπε να ασχοληθεί με την εκπαίδευση (agrégation). Δύο χρόνια μετά την εγγραφή του στο κομουνιστικό κόμμα, το εγκαταλείπει, προσάπτοντάς του "ιδεολογικό απολυταρχισμό". Εκείνη την εποχή γράφει στα σημειωματάριά του: "Όσοι έχουν κάποιο μεγαλείο μέσα τους δεν κάνουν πολιτική". Εργάζεται στην εφημερίδα Front populaire (Το λαϊκό μέτωπο), του Πασκάλ Πια, όμως η έρευνά του με τίτλο "Μιζέρια της Καμπυλίας", συναντά αντιδράσεις και το 1940 η κυβέρνηση της Αλγερίας θα απαγορεύσει την εφημερίδα και θα φροντίσει να μη ξαναβρεί δουλειά ο Καμύ.

Τότε είναι που εγκαθίσταται στο Παρίσι και εργάζεται ως γραμματέας σύνταξης στην εφημερίδα Paris-Soir. Εκείνη την περίοδο θα δημοσιεύσει και τον "Ξένο" (1942) και τον "μύθο του Σίσυφου" (1942). "Ο Ξένος", η ιστορία ενός άντρα που δεν δείχνει κανένα συναίσθημα για το θάνατο της μητέρας του, που στη συνέχεια σκοτώνει έναν Άραβα, έγινε παγκόσμια εκδοτική επιτυχία. Σύμφωνα με την δική του άποψη περί ταξινόμησης του έργου του, αυτά τα έργα υπάγονται στον "κύκλο του παραλόγου", ο οποίος θα συμπληρωθεί με τα θεατρικά έργα "Η παρεξήγηση" και ο "Καλλιγούλας".


Το 1943 προσλαμβάνεται ως αναγνώστης από τον εκδοτικό οίκο Gallimard. Κατά την κατοχή της Γαλλίας από τους Ναζί, ο Καμύ υπήρξε ενεργός στην αντίσταση, γράφοντας και έχοντας την αρχισυνταξία για την παράνομη εφημερίδα Combat. Το λογοτεχνικό του έργο συνεχίζεται με τον "κύκλο της εξέγερσης", στον οποίο περιλαμβάνεται η "Πανούκλα" (1947) αλλά και άλλα έργα όπως "Οι δίκαιοι" (1949) και "Ο επαναστατημένος άνθρωπος" (1951).

Με τον Picasso και τον Sartre μεταξύ άλλων διανοουμένων και καλλιτεχνών σε μία φωτογραφία (πιθανόν) του Brassai.

Ο βιογράφος του γράφει για τη σχέση του με τη δημοσιογραφία: "Πολλοί συγγραφείς γεννιούνται από τη δημοσιογραφία. Αλλοι τόσοι θάβονται απ΄ αυτήν. Ο Καμύ ξεκινάει μια αντίστροφη κίνηση. Ξέρει ήδη να στήνει το σκηνικό, να τοποθετεί τα πρόσωπα. Το δίπλωμα της φιλοσοφίας του είναι χρήσιμο: αναζητεί το νόημα κάτω από τα γεγονότα".


Πολιτική και δημοσιογραφία έχουν αξίες ασύμβατες κατά τον Καμύ, καθώς ο πολιτικός αποκρύπτει την αλήθεια, ενώ ο δημοσιογράφος οφείλει να την ξεσκεπάσει, χαρακτηρίζοντας τον δημοσιογράφο "ιστορικό τού άμεσου".


Επισκέφθηκε την Ελλάδα στις 28 Απριλίου 1955 και είχε δώσει διάλεξη στο Γαλλικό Ινστιτούτο της Αθήνας. Τη συζήτηση αποτύπωσε στο μαγνητόφωνο ο ποιητής Ανδρέας Εμπειρίκος.


Εκείνη την εποχή, οι μνήμες του Εμφυλίου στη χώρα μας ήταν ακόμα νωπές, ενώ ο Καμύ είχε ήδη συνυπογράψει επιστολή συμπαράστασης στους αριστερούς που είχαν καταδικαστεί σε θάνατο (1949), ενώ αργότερα κράτησε την ίδια στάση και για τους αγωνιστές της Κύπρου. "Πράγματι", παραδεχόταν, "υπήρξε μια γαλλική εθνική αλληλεγγύη και υπήρξε και μια ελληνική εθνική αλληλεγγύη: η αλληλλεγγύη της οδύνης. Αυτή την αλληλεγγύη μπορούμε να την ξαναβρούμε κάθε στιγμή και όχι μόνο με το ένδυμα της οδύνης".

O Kαμύ στέφει στην βασίλισσα της Σουηδίας Λουτσία τον Δεκέμβριο του 1957, λίγες μόλις ημέρες αφού τιμήθηκε με τον Νόμπελ Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του.

Κατά τη συζήτηση αυτή, απάντησε και στην ερώτηση "πού είναι η ελευθερία την οποία διεκδικείτε;", που του έθεσε μια μαθήτρια: "Η άνευ όρων ελευθερία είναι το αντίθετο της ελευθερίας. Την άνευ ορίων ελευθερία μόνον οι τύραννοι μπορούν να την ασκούν. Ο Χίτλερ ήταν ένας σχετικά ελεύθερος άνθρωπος, ο μόνος άλλωστε από όλη την Αυτοκρατορία του. Αλλά αν θέλουμε να ασκήσουμε μια αληθινή ελευθερία, αυτή δεν μπορεί να ασκηθεί μόνο προς το συμφέρον τού ατόμου που την ασκεί. Η ελευθερία είχε πάντα ως όριο την ελευθερία των άλλων".


Ο συγγραφέας έφυγε από τη ζωή στις 4 Ιανουαρίου 1960 σε ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα, όταν ο οδηγός, εκδότης Μισέλ Γκαλιμάρ, παρέκκλινε της πορείας του και χτύπησε σε ένα δέντρο. Ο Γκαλιμάρ τραυματίστηκε σοβαρά και πέθανε πέντε ημέρες αργότερα στο νοσοκομείο. Ο Καμύ σκοτώθηκε επί τόπου. Ο ίδιος έλεγε στους φίλους του ότι "δεν υπάρχει τίποτα πιο σκανδαλώδες από τον θάνατο ενός παιδιού και τίποτα πιο παράλογο από το θάνατο σε τροχαίο δυστύχημα". Η σορός του ενταφιάστηκε στην Lourmarin, στη Νότια Γαλλία, όπου διέμενε τα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Το αμάξι με το οποίο σκοτώθηκε ο Άλμπερ Καμύ.

15 Αποφθέγματα

Ελεύθερος είναι εκείνος που μπορεί να ζει χωρίς να λέει ψέματα.

Μη βαδίζεις μπροστά μου γιατί μπορεί να μην σε ακολουθήσω. Μη βαδίζεις πίσω μου γιατί μπορεί να μη σε οδηγήσω. Βάδιζε πλάι μου και γίνε ο σύντροφός μου.

Για να είμαστε ευτυχισμένοι, πρέπει να μη μας απασχολούν πολύ οι άλλοι.

Να αυτοκτονήσω ή να κάνω καφέ;

Μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει, αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει.

Ζωή είναι το άθροισμα των επιλογών μας.

Σε τελευταία ανάλυση, χρειάζεται περισσότερο κουράγιο για να ζήσεις παρά για να αυτοκτονήσεις.

Το σχολείο μας προετοιμάζει για τη ζωή σε έναν κόσμο που δεν υπάρχει.

Δεν μου αρέσουν τα μυστικά των άλλων. Με ενδιαφέρουν όμως οι εξομολογήσεις τους.

Η ανάγκη να έχεις πάντα δίκιο, σφραγίδα ενός χυδαίου πνεύματος.

Η παγίδα του μίσους είναι ότι σε δένει με τον χειρότερο εχθρό σου.

Το να δημιουργείς είναι σαν να ζεις δυο φορές.

Αγαπώ υπερβολικά τη χώρα μου για να είμαι εθνικιστής.

Είναι ευχαριστημένοι από τη ζωή μόνο αυτοί που δεν την έχουν ζήσει.

Έχουμε εξορίσει την ομορφιά. Οι Έλληνες είχαν πάρει τα όπλα γι’ αυτήν.

Κείμενο: Λεωνίδας Βουρλιώτης

Read Next

08 Φεβ 2023

"Να ονειρεύεσαι σαν να είναι να ζήσεις για πάντα, να ζεις σαν να είναι να πεθάνεις σήμερα"

Ο Τζέιμς Ντιν γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου του 1931 και έμεινε στην ιστορία σαν αιώνια νεανικό πρότυπο της εφηβικής επανάστασης και της κοινωνικής αποξένωσης, σαν τον Επαναστάτη με Αιτία.

07 Φεβ 2023

Τσαρλς Ντίκενς: Ένας σπουδαίος συγγραφέας, μια ταπεινωμένη σύζυγος, μία ερωμένη και 10 παιδιά

Ο Τσαρλς Ντίκενς γεννήθηκε σαν σήμερα στις 7 Φεβρουαρίου του 1812 και είχε μια πολυ εκκεντρική ζωή.

Περισσότερα από

Stories

06 Φεβ 2023

Το διάσημο σκαμπίλι της Σπεράντζας Βρανά στον τροχονόμο Θύμιο

"Επηκολούθησε ζωηρόν επεισόδιον κατά την διάρκειαν του οποίου η Βραννά ερράπισε τον τροχονόμον και του επροξένησε αμυχάς εις το πρόσωπον διά των ονύχων της".

06 Φεβ 2023

Γιατί ο Μπετόβεν απεχθανόταν το σεξ;

Για τον Μπετόβεν η γυναίκα ήταν ένα ανέγγιχτο ιδανικό.

06 Φεβ 2023

Ζα Ζα Γκαμπόρ: "Δεν ξέρω τίποτα για το σεξ, επειδή ήμουν ανέκαθεν παντρεμένη"

Η "αυθεντική Κιμ Καρντάσιαν" η Ουγγαρέζα celebrity Ζα Ζ, γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου του 1917 και είχε μια συγκλονιστική ιστορία.

05 Φεβ 2023

"Βιώνουν το κρύο με τον χειρότερο τρόπο": Οι συμβουλές του ειδικού μπορεί να σώσουν ζωές αδέσποτων

Ο συμπεριφοριολόγος κτηνίατρος Δρ. Χρήστος Καραγιάννης ανέβασε μια ανάρτηση σωτήρια για τα τετράποδα που δεν απολαμβάνουν τη ζεστασιά ενός σταθερού σπιτιού.

05 Φεβ 2023

Σε μια καταπράσινη όαση το οικογενειακό σπίτι της Τζένιφερ Λόπεζ εκτός από όλα τα κομφόρ διαθέτει και ιδιωτικό καταρράκτη

Στο εσωτερικό της έπαυλης στο Bel Air της Καλιφόρνιας κυριαρχεί η ομορφιά της άγριας φύσης.

04 Φεβ 2023

Η Χριστίνα Ωνάση πιο ευτυχισμένη από ποτέ στην αγκαλιά του Ρώσου συζύγου της, Σεργκέι Καούζοφ

Σε ένα σπάνιο στιγμιότυπο η μοναχοκόρη του Έλληνα κροίσου, Αριστοτέλη Ωνάση, εμφανίζεται λαμπερή από χαρά στην αγκαλιά του τρίτου συζύγου της.

04 Φεβ 2023

Το "καταφύγιο" της Βαϊόλα Ντέιβις στο Λος Άντζελες είναι τόσο γαλήνιο που εμπνέει τον διαλογισμό σε κάθε του γωνιά

Επιρροές από την αφροαμερικανική τέχνη, τον "Μυστικό Κήπο" και την μητέρα φύση, είναι όλα όσα ξεχωρίζουν στο εσωτερικό της πολυτελούς οικογενειακής κατοικίας στην Καλιφόρνια.