Λίγοι γνωρίζουν ότι το Μον Παρνές δεν ξεκίνησε ως καζίνο, αλλά ως ένα από τα πιο φιλόδοξα τουριστικά έργα της μεταπολεμικής Ελλάδας. Χτισμένο στην καρδιά της Πάρνηθας, σε υψόμετρο 1.078 μέτρων, το εμβληματικό συγκρότημα αποτέλεσε το "στοίχημα" της πολιτείας για την ανάπτυξη του ελληνικού τουρισμού τη δεκαετία του 1960.
Η ονομασία του, που σημαίνει "Βουνό Πάρνηθα" στα γαλλικά, αποδίδεται στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος οραματίστηκε τη δημιουργία ενός πρότυπου ορεινού θερέτρου σε μικρή απόσταση από την Αθήνα. Στόχος ήταν να προσελκύσει Έλληνες και ξένους επισκέπτες, μετατρέποντας την περιοχή σε κέντρο αναψυχής και τουριστικής ανάπτυξης. Το συγκρότημα σχεδιάστηκε από τον διακεκριμένο αρχιτέκτονα Παύλο Μυλωνά και θεωρήθηκε πρωτοποριακό για την εποχή του. Ωστόσο, από τα πρώτα κιόλας χρόνια δίχασε την κοινή γνώμη. Άλλοι το χαρακτήριζαν αρχιτεκτονικό επίτευγμα και άλλοι ένα έργο υπερβολής που κόστισε ακριβά στο ελληνικό δημόσιο.
Τα λαμπερά εγκαίνια που έγραψαν ιστορία
Στις 17 Ιουνίου 1961 πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια του ξενοδοχείου σε μια βραδιά γεμάτη λάμψη, με περισσότερους από 700 καλεσμένους από τον πολιτικό, επιχειρηματικό και καλλιτεχνικό κόσμο. Ανάμεσά τους βρέθηκαν κορυφαίες προσωπικότητες της εποχής, αλλά και διεθνείς αστέρες του κινηματογράφου. Η βραδιά έμεινε στην ιστορία ως ένα από τα σημαντικότερα κοσμικά γεγονότα της δεκαετίας, ενώ το Μον Παρνές γρήγορα έγινε σημείο αναφοράς για την αθηναϊκή κοινωνία.
Από όνειρο πολυτελείας σε οικονομικό "πονοκέφαλο"
Παρά τις μεγάλες προσδοκίες, το ξενοδοχείο δεν κατάφερε να προσελκύσει τον αριθμό επισκεπτών που είχε αρχικά προβλεφθεί. Μέσα σε λίγα χρόνια η λειτουργία του αποδείχθηκε ζημιογόνα, με αποτέλεσμα να περιοριστεί σταδιακά η δραστηριότητά του. Τη δεκαετία του 1960 εξελίχθηκε κυρίως σε προορισμό αναψυχής για εύπορους Αθηναίους που αναζητούσαν μια κοντινή απόδραση από την πόλη.
Η εποχή του καζίνο και το σύνθημα "πάμε στο βουνό"
Η μεγάλη αλλαγή ήρθε το 1971, όταν ξεκίνησε η λειτουργία του καζίνο. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα το Μον Παρνές μετατράπηκε στον απόλυτο προορισμό διασκέδασης για όσους αγαπούσαν τον τζόγο και την κοσμική ζωή. Δεν ήταν τυχαίο ότι η φράση "πάμε στο βουνό" έγινε συνώνυμη μιας βραδιάς στο καζίνο της Πάρνηθας. Η κατασκευή του τελεφερίκ το 1972 έκανε την πρόσβαση ακόμη πιο εύκολη, ενώ λίγα χρόνια αργότερα το συγκρότημα εγκατέλειψε οριστικά τη ξενοδοχειακή του δραστηριότητα και αφοσιώθηκε αποκλειστικά στη λειτουργία του καζίνο.
Η απώλεια της αίγλης και οι αλλαγές των τελευταίων δεκαετιών
Η ίδρυση νέων καζίνο, με σημαντικότερο εκείνο του Λουτρακίου τη δεκαετία του 1990, μείωσε σταδιακά τη δυναμική του Μον Παρνές. Παρόλα αυτά, το ιστορικό συγκρότημα παρέμεινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τοπόσημα της Αττικής. Το 2003 πέρασε σε ιδιωτική διαχείριση, ενώ τα επόμενα χρόνια άνοιξε ένας μεγάλος διάλογος γύρω από το μέλλον του ιστορικού κτιρίου. Αν και μέρος του είχε χαρακτηριστεί διατηρητέο, το 2010 αποφασίστηκε η κατεδάφιση του παλιού ξενοδοχείου και η δημιουργία νέων εγκαταστάσεων. Σήμερα, το Μον Παρνές εξακολουθεί να αποτελεί ένα κομμάτι της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, κουβαλώντας μνήμες από μια εποχή πολυτέλειας, κοσμικής ζωής και μεγάλων φιλοδοξιών που σημάδεψαν την Αθήνα του 20ού αιώνα.
