Η μανικιουρίστα που έκοψε το μόριο του άντρα της και τοπέταξε από ένα παράθυρο, σήμερα, είναι υπέρμαχος κατά της ενδοοικογενειακής βίας.
Ως μικρό κορίτσι στον Εκουαδόρ, η Λορένα ονειρεόταν να ζήσει το αμερικανικό όνειρο. Η επιθυμία της τελικά έγινε πραγματικότητα όταν μετανάστευσε στη Βιρτζίνια στα 18 της. Ένα χρόνο αργότερα, γνώρισε τον John Bobbitt, έναν όμορφο, γοητευτικό πεζοναύτη, σε ένα στρατιωτική χορό. Η χημεία τους λειτούργησε αμέσως, και 9 μήνες αργότερα, παντρεύτηκαν. Τότε ήταν που ο Τζον αποκάλυψε τον αληθινό του χαρακτήρα.
Η Λορένα αναγκάστηκε να κάνει δύο δουλειές, τη μια ως μανικιουρίστα και την άλλη ως νταντά, για να τα βγάλει πέρα όσο ο Τζον έπινε και διατηρούσε εξωσυζυγικές σχέσεις. Για χρόνια φέρεται να χτυπούσε και να βίαζε τη Λορένα και όταν έμεινε έγκυος, την ανάγκασε να κάνει έκτρωση, ενώ εκείνος καθόταν στην αίθουσα αναμονής και γελούσε. Σύντομα, ο Τζον δεν θα ήταν αυτός που θα γελούσε.
Ήταν αργά το βράδυ στις 23 Ιουνίου 1993, όταν η Λορένα μπήκε στην κουζίνα για ένα ποτήρι νερό και είδε ένα μαχαίρι να βρίσκεται στον πάγκο. Το σήκωσε, μπήκε στην κρεβατοκάμαρα, τράβηξε τα σεντόνια από τον κοιμισμένο σύζυγό της και έκοψε το πέος του. Πριν προλάβει να αντιδράσει ο Τζον, η Λορένα έτρεχε ήδη με ταχύτητα στον αυτοκινητόδρομο, με το πέος στο ένα χέρι και το μαχαίρι στο άλλο. Κατέβασε το παράθυρο και το πέταξε μέσα στη νύχτα.
Σε κατάσταση υστερίας, η Λορένα κάλεσε την αστυνομία και οι αρχές αναγκάστηκαν να ψάξουν στα χορτάρια όπου και βρήκαν το πέος του Τζον. Μετά από εννέα βασανιστικές ώρες, το επανασύνδεσαν και ο John ήταν και πάλι "ολόκληρος".
Η Λορένα στην απολογία της είπε ότι ο Τζον γύρισε στο σπίτι μεθυσμένος και τη βίασε το βράδυ της επίθεσης. Όταν είδε το μαχαίρι 8 ιντσών στον πάγκο της κουζίνας, άρχισε να σκέφτεται την άμλβση που την υποχρέωσε να κάνει και όλες εκείνες τις φορές που φέρεται να τη βίασε και να την χτυπήσε. Έξαλλη, η Λορένα αποφάσισε να πληγώσει τον Τζον με τον καλύτερο τρόπο: κόβοντας τον πολύτιμο ανδρισμό του.
Η Λορένα συνελήφθη για κακόβουλο τραυματισμό, ενώ ο Τζον κατηγορήθηκε για σεξουαλική παρενόχληση. Στην αρχή, ισχυρίστηκε ότι το σεξ ήταν συναινετικό. Αργότερα, είπε ότι κοιμόταν όταν συνέβη. Οι συνήγοροι υπεράσπισης της Μπόμπιτ υποστήριξαν πως η συμπεριφορά του Τζον Μπόμπιτ προκάλεσε στην πελάτισσά τους κλινική κατάθλιψη που οδήγησε στο αιματηρό συμβάν. Ο Μπόμπιτ αρνήθηκε από την πλευρά του όλες τις κατηγορίες πέφτοντας όμως σε αρκετές αντιφάσεις.
Η Λορένα Μπόμπιτ κατηγόρησε παράλληλα τον σύζυγό της ότι της έκλεβε τον μισθό της και ευθυνόταν για την οικονομική τους ανέχεια.Το δικαστήριο τελικά αθώωσε την Λορένα Μπόμπιτ εξαιτίας ψυχολογικών προβλημάτων, καθώς οι ένορκοι της αναγνώρισαν το ακαταλόγιστο των πράξεών της.
Βάσει της νομοθεσίας, οι δικαστές διέταξαν τότε την παρακολούθηση της Μπόμπιτ για 45 ημέρες στο κεντρικό νοσοκομείο της Πολιτείας της Βιρτζίνια, στο Πίτερσμπουργκ. Στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερη και το 1995 πήρε διαζύγιο από τον σύζυγό της μετά από έξι χρόνια γάμου.
Ο Τζον Μπόμπιτ απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες του βιασμού και πρωταγωνίστησε αργότερα σε μία σειρά πορνογραφικών ταινιών της δεκαετίας του 1990, "αποδεικνύοντας" ότι το κομμένο από τη βάση πέος του ήταν και πάλι πλήρως λειτουργικό.
Η υπόθεση στην Αμερική είχε γίνει τότε vira. Παντού πουλούσαν μπλουζάκια που έγραφαν "A Severed Part" και "A Cut Above The Rest". Το όνομά της έγινε συνώνυμο με το κόψιμο του πέους και αρκετοί καλλιτέχνες την αναφέρουν στους στίχους των τραγουδιών τους.
Αλλά η Λορένα ήταν μια αληθινή survivor. Μετά το οριστικό διαζύγιό τους το 1995, γράφτηκε στο κοινοτικό κολέγιο όπου γνώρισε τον σύντροφό της, David Bellinger. Σήμερα, έχουν μια 16χρονη κόρη και η Λορένα διευθύνει έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό που υπερασπίζεται την ενδοοικογενειακή βία. Έχει εμφανιστεί σε πολλά talk show και ταινίες για να μοιραστεί την πλευρά της στην ιστορία.
Εν τω μεταξύ, ο Τζον καταδικάστηκε δύο φορές ακόμη επειδή επιτέθηκε μεθυσμένος σε γυναίκες, καταδικάστηκε για παρενόχληση μιας άλλης κοπέλας. Έσπασε τον λαιμό του σε τροχαίο ατύχημα και αργότερα του κόπηκαν πολλά δάχτυλα των ποδιών. Σήμερα, είναι τρεις φορές άνεργος, διαζευγμένος και ζει με αναπηρικό επίδομα.
"Οι άνθρωποι με έκριναν πριν, λέγοντας ότι δεν πιστεύουν την ιστορία μου. Το να αφηγηθώ ξανά την ιστορία είναι κάτι περισσότερο από ευλογία, για μένα είναι μια ευκαιρία να την πω σωστά. Αν μπορούσα να βοηθήσω τουλάχιστον ένα άτομο να ξεφύγει από την ενδοοικογενειακή βία, τότε όλος μου ο πόνος και η ταλαιπωρία που πέρασα δεν θα ήταν μάταια."
Η υπόθεση έρχεται και πάλι στο προσκήνιο, καθώς αυτές τις μέρες, προβάλλεται στο φεστιβάλ του Σάντανς η σειρά ντοκιμαντέρ τεσσάρων επεισοδίων, με τίτλο "Λορένα",το οποίο θα αρχίσει να προβάλλεται μέσω της πλατφόρμας του Amazon, στις 15 Φεβρουαρίου.
"Δεν το έκανα για εκδίκηση", είπε η ίδια, χρόνια αργότερα. "Το έκανα για να ζήσω. Ηταν θέμα επιβίωσης".
Θα μπορούσε να πει κανείς, όπως ισχυρίζεται η Γουένσντεϊ Μάρτιν, κριτικός στο Holywood Reporter, ότι αυτή η αιματοβαμμένη υπόθεση στάθηκε η αιτία για να αρχίσει να αλλάζει η δυναμική στις σχέσεις των δύο φύλων στην Αμερική και έβαλε τα θεμέλια για το κίνημα #MeToo. Μέχρι τότε, οι γυναίκες που είχαν πέσει θύματα βίας από άντρες στο σπίτι τους, δύσκολα μιλούσαν ή ζητούσαν βοήθεια. Μετά από την αθώωση της Μπόμπιτ στο δικαστήριο όμως, ολοένα και περισσότερες βρήκαν τη δύναμη να ξεφύγουν από τους θύτες τους, προσπαθώντας να αλλάξουν τις ζωές τους. "Οι κατήγοροι στη δίκη της χρησιμοποίησαν το επιχείρημα ότι η Μπόμπιτ ήταν θυμωμένη και όχι τρελή, άρα γνώριζε πολύ καλά τι έκανε, όταν έκοβε το πέος του άντρα της. Δεν μπορούν άραγε οι γυναίκες-θύματα να είναι οργισμένες; Δεν μπορούν οι οργισμένες γυναίκες να είναι επίσης θύματα; "
Ο σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ, Τζόουσα Ρόφι, το οποίο θα προβληθεί σε τέσσερις συνέχειες, εξηγεί στο Variety τι τον ώθησε να ασχοληθεί με την ιστορία της Μπόμπιτ: "Για μένα, η Λορίνα είναι το απόλυτο παράδειγμα ενός θύματος που έχει υποφέρει τόσο πολύ, αλλά όλη η προσοχή του κόσμου στρέφεται όχι σε αυτό που πέρασε, αλλά στο πώς αντέδρασε στην κακοποίηση. Κατά τη γνώμη μου, αυτό που έκανε ήταν ότι πολέμησε για τη ζωή της. Ηταν αυτοάμυνα. Για αυτό, επικοινώνησα μαζί της και της είπα πώς ήθελα να διηγηθώ την ιστορία.
