ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ WOMAN TOC

«Σε έναν κόσμο τυφλών, τι θα έκανες αν έβλεπες;»: Απόσπασμα «Περί Τυφλότητος» του Ζοζέ Σαραμάγκου

«Σε έναν κόσμο τυφλών, τι θα έκανες αν έβλεπες;»: Απόσπασμα «Περί Τυφλότητος» του Ζοζέ Σαραμάγκου

8 Οκτωβρίου 1998: Το Νόμπελ Λογοτεχνίας απονέμεται στον Ζοζέ Σαραμάγκου για το μυθιστόρημα Περί Τυφλότητος. Είναι η πρώτη φορά, από το 1901 που πρωτοξεκίνησε ο θεσμός των Νόμπελ, που δίνεται σε συγγραφέα από την Πορτογαλία, ενώ είναι ο τέταρτος κατά σειρά Ευρωπαίος που βραβεύεται με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Το όνομα, πάντως, του Ζοζέ Σαραμάγκου ήταν επί πολλά χρόνια μεταξύ των υποψηφίων για το βραβείο. Σύμφωνα με τη Σουηδική Ακαδημία: “Το βραβείο απονέμεται στον Ζοζέ Σαραμάγκο, ο οποίος με φανταστικές αλληγορίες, με συναίσθημα και ειρωνεία, κάνει πάντα κατανοητό το μέρος της πραγματικότητας που μας διαφεύγει”.

Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου

Ένας άνθρωπος χάνει ξαφνικά το φως του. Τα περιστατικά αιφνίδιας τύφλωσης κλιμακώνονται και η κυβέρνηση αποφασίζει να βάλει σε καραντίνα τους τυφλούς. Με γραφειοκρατική ακρίβεια, ο Ζοζέ Σαραμάγκου έχει υπολογίσει όλα όσα θα μπορούσαν να συμβούν σ' έναν κόσμο που χάνει την όρασή του. Για πόσο καιρό η κίνηση στους δρόμους θα είναι ομαλή; Για πόσο καιρό θα επαρκούν τα τρόφιμα για τις πεινασμένες ορδές; Πόσος χρόνος χρειάζεται για να καταρρεύσει η παροχή του ηλεκτρικού ρεύματος, αερίου και νερού; Τι θ' απογίνουν τα κατοικίδια; Οι σεξουαλικοί φραγμοί; Πόσοι τυφλοί φτιάχνουν μια τυφλότητα;
Και τέλος: Σε έναν κόσμο τυφλών, τι θα έκανες αν έβλεπες;

Απόσπασμα

Άναψε το πορτοκαλί, δύο μπροστινά αυτοκίνητα επιτάχυναν προτού ανάψει το κόκκινο. Στην διάβαση των πεζών εμφανίστηκε το πράσινο ανθρωπάκι. Ο κόσμος που περίμενε άρχισε να διασχίζει το δρόμο πατώντας στις λευκές γραμμές που ήταν ζωγραφισμένες πάνω στη μαύρη επίστρωση της ασφάλτου, δεν έχει καμία ομοιότητα με ζέβρα (η διάβαση των πεζών στα πορτογαλικά) κι όμως αυτό είναι το όνομά της. Οι οδηγοί ανυπόμονοι, με το πόδι στο ντεμπραγιάζ, κρατούσαν το αυτοκίνητο σε εγρήγορση προχωρώντας, οπισθοχωρώντας, σαν νευρικά άλογα που αισθάνονται στον αέρα το μαστίγιο να κατεβαίνει. Οι πεζοί σταμάτησαν πια να περνούν, αλλά το σήμα της ελεύθερης διέλευσης για τα αυτοκίνητα θα καθυστερήσει ακόμα μερικά δευτερόλεπτα, υπάρχει μάλιστα η άποψη ότι αυτή η φαινομενικά ασήμαντη καθυστέρηση, αν την πολλαπλασιάσουμε με τους χιλιάδες σηματοδότες που υπάρχουν σ’ αυτή την πόλη και με τη διαδοχική αλλαγή των τριών χρωμάτων στο κάθε έναν απ’ αυτούς, είναι από τις πλέον υπολογίσιμες αιτίες της κυκλοφοριακής συμφόρησης, ή του μποτιλιαρίσματος, για να χρησιμοποιήσουμε τον τρέχοντα όρο.

Επιτέλους το πράσινο άναψε, τα αυτοκίνητα πάτησαν γκάζι απότομα, απ’ ότι φαίνεται όμως δεν έβαλαν όλοι μπροστά. Ο πρώτος οδηγός της μεσαίας λωρίδας είναι σταματημένος, κάποιο μηχανικό πρόβλημα πρέπει να έχει, ίσως χαλαρό γκάζι, ή κόλλησε ο λεβιές του σασμάν, ή θα παρουσιάστηκε κάποια βλάβη στο υδραυλικό σύστημα, μπλόκαραν τα φρένα, ή έχει ελαττωματικό ηλεκτρικό κύκλωμα, εκτός κι αν έμεινε απλώς από βενζίνη, δεν θα ήταν δα πρωτοφανές. Η νέα συνάθροιση πεζών που σχηματίζεται στα πεζοδρόμια παρακολουθεί τον οδηγό του ακινητοποιημένου αυτοκινήτου να χειρονομεί πίσω απ’ το παρμπρίζ ενώ τα αυτοκίνητα πίσω του κορνάρουν δαιμονισμένα. Μερικοί οδηγοί βγήκαν ήδη στο δρόμο με την πρόθεση να σπρώξουν το αμάξι που έχει κολλήσει κάπου όπου δεν θα παρεμποδίζει την κίνηση, χτυπούν θυμωμένα τα κλειστά τζάμια, ο άντρας που βρίσκεται μέσα γυρνά το κεφάλι του προς το μέρος τους, πότε από τη μια πλευρά και πότε από την άλλη, φαίνεται πως κάτι φωνάζει, από τις κινήσεις του στόματός του φαίνεται πως επαναλαμβάνει συνέχεια μία λέξη, όχι μία, δύο, έτσι είναι πραγματικά, οπως θα διαπιστωθεί όταν επιτέλους κάποιος θα κατορθώσει να ανοίξει την πόρτα. Είμαι τυφλός.

Ποιος θα το ‘λεγε. Αν χρειαζόταν να εκτιμήσουμε την κατάσταση των ματιών αυτού του ανθρώπου με μια ματιά, γιατί μόνο αυτό είναι δυνατό αυτή τη στιγμή, φαίνονται υγιή, η ίριδα είναι υγρή, φωτεινή, και το ασπράδι λευκό και συμπαγές σαν πορσελάνη. Τα τσιτωμένα βλέφαρα, το ρυτιδιασμένο δέρμα του προσώπου, τα ματοτσίνορα που γύρισαν ξαφνικά, όλα αυτά, ο καθένας μπορεί να το δει, έχουν παραμορφωθεί από την αγωνία. Με μια απότομη κίνηση το θέαμα αυτό εξαφανίστηκε πίσω απ’ τις κλειστές γροθιές του άντρα, σαν να ήθελε να συγκρατήσει στο εσωτερικό του εγκεφάλου του την τελευταία εικόνα που προσέλαβε, ένα κόκκινο φως, στρογγυλό, σ’ ένα φανάρι. Είμαι τυφλός, είμαι τυφλός, επαναλάμβανε με απελπισία καθώς τον βοηθούσαν να βγει από το αυτοκίνητο, και τα δάκρυα στα οποία αναλύθηκε έκαναν ακόμα πιο λαμπερά τα μάτια που εκείνος έλεγε πως ήταν νεκρά. Θα περάσει, θα δείτε ότι θα σας περάσει, μερικές φορές είναι νευρικό, είπε μία γυναίκα. Το φανάρι είχε αλλάξει πάλι χρώμα, κάποιοι περίεργοι περαστικοί πλησίασαν κι αυτοί, κι οι οδηγοί πιο πίσω, που δεν ήξεραν τι συνέβαινε, διαμαρτύρονταν γι’ αυτό που οι ίδιοι πίστευαν πως ήταν ένα συνηθισμένο ατύχημα, κάποιο σπασμένο φανάρι, κάποιος τσακισμένος προφυλακτήρας, πάντως όχι κάτι που να δικαιολογεί όλη αυτή τη σύγχυση. Καλέστε την αστυνομία, φώναζαν, πάρτε απ’ τη μέση αυτή τη σακαράκα. Ο τυφλός ικέτευε, Σας παρακαλώ, ας με πάει κάποιος στο σπίτι μου. Η γυναίκα που είπε ότι είναι νευρικό ήταν της άποψης ότι έπρεπε να καλέσουν ένα ασθενοφόρο να μεταφέρει τον δύστυχο στο νοσοκομείο, αλλά ο τυφλός είπε όχι, δεν είχε τέτοια απαίτηση, αρκεί να το συνοδεύσουν μέχρι την είσοδο της πολυκατοικίας όπου μένει.

Ζοζέ Σαραμάγκου, Περί Τυφλότητος, Εδόσεις Καστανιώτης

«Σε έναν κόσμο τυφλών, τι θα έκανες αν έβλεπες;»: Απόσπασμα «Περί Τυφλότητος» του Ζοζέ Σαραμάγκου
«Μέσα μας υπάρχει κάτι που δεν έχει όνομα· αυτό το κάτι είναι αυτό που είμαστε».

Άθεος και κομμουνιστής, αμφισβήτησε τις αξίες της μετα-δικτατορικής ζωής στην Πορτογαλία με έργα όπως τα «Baltasar & Blimunda», «Η Χρονιά Που Πέθανε Ο Ρικάρντο Ρέις» και «Όλα Τα Ονόματα», «Το κατά Ιησού Ευαγγέλιο» (που προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις). Έγινε ευρύτερα γνωστός με το μυθιστόρημά του «Περί Τυφλότητος» (1995) που έγινε και ταινία.
Άρχισε να γράφει μετά τα 50 του και έγινε γνωστός διεθνώς μετά τα 60. Το 1998 τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Αφορισμοί

  • To διάβασμα είναι ένας άλλος τρόπος να είσαι κάπου.
  • Μέσα μας υπάρχει κάτι που δεν έχει όνομα· αυτό το κάτι είναι αυτό που είμαστε.
  • Ο άνθρωπος είναι ένα πλάσμα που είναι συνεχώς «υπό κατασκευήν», αλλά επίσης, κατά ένα παράλληλο τρόπο, πάντα σε μια κατάσταση αέναης καταστροφής.
  • Μια λέξη ποτέ δεν έρχεται μόνη της. Ακόμα και η λέξη «μοναξιά» χρειάζεται κάποιον που να υποφέρει από αυτήν.
  • Είμαστε περισσότερο τα ελαττώματά μας παρά τα προσόντα μας.
  • Ο χειρότερος από όλους τους τοίχους είναι μια πόρτα της οποίας δεν έχεις το κλειδί.
  • Οι ερωτήσεις σου είναι ψεύτικες αν ξέρεις ήδη την απάντηση.
  • Το «ποτέ» δεν είναι το αντίθετο του «αργά». Το αντίθετο του «αργά» είναι «πολύ αργά».

Δείτε το τρέιλερ της ταινίας περί τυφλότητας:

Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram

Read Next

27 Μαϊ 2022

Έλεν Ντε Τζενέρις: Το τελευταίο χειροκρότημα

19 χρόνια τηλεόραση, 3.000 συνεντεύξεις, πολλά εκατομμύρια δολάρια και ένας γάμος με την αγαπημένη της Πόρσια.Πόσο πιο εντυπωσιακή μπορεί να είναι μια αυλαία;

26 Μαϊ 2022

Ινδή μητέρα έζησε 36 χρόνια ως "άντρας" για να μεγαλώσει μόνη την κόρη της

Μια 57χρονη γυναίκα πέρασε 36 χρόνια παριστάνοντας πώς είναι άντρας για να καταφέρει "να μεγαλώσει την μοναχοκόρη της μέσα σε μια πατριαρχική κοινωνία".

Περισσότερα από

Stories

26 Μαϊ 2022

Βάντα Φεραγκάμο: η απίστευτα δυναμική γυναίκα πίσω από τον Σαλβατόρε Φεραγκάμο

Μια έκθεση φόρος τιμής στη Βάντα Φεραγκάμο, το πρότυπο των γυναικών στην Ιταλία που βίωσαν τα δύσκολα χρόνια της χειραφέτησής τους

25 Μαϊ 2022

Η 15χρονη ιδιοφυΐα από την Ελλάδα που θέλει να αποδείξει ότι ο Στίβεν Χόκινγκ κάνει λάθος

Ο μικρός φιλόσοφος στον οποίο υποκλίνεται η επιστημονική κοινότητα

25 Μαϊ 2022

Το νέο ντοκιμαντέρ για τη ζωή του Ντέιβιντ Μπόουι είναι ένα ψυχεδελικό ταξίδι στο φεγγάρι

Το τρέιλερ του "Moonage Daydream" μας δίνει μια πρώτη γεύση για την νέα ταινία που αφορά στη ζωή του σπουδαίου Ντέιβιντ Μπόουι

24 Μαϊ 2022

Flash Back: Η Τίνα Λιβανού σε ένα σπάνιο κλικ με τον γιο της Αλέξανδρο Ωνάση στα ‘60s

Η Ελληνίδα "Grace Kelly", όπως πολλοί την αποκαλούν, λάτρευε τα δύο της παιδιά παρόλο που δεν κατάφερε να απολαύσει την οικογενειακή ευτυχία στο σύνολό της.

24 Μαϊ 2022

"Hermettes": Η "μυστική" κοινότητα των γυναικών που επιλέγουν τη μοναξιά

Ένας απομονωμένος τρόπος ζωής που δεν προϋποθέτει νέους ή/και παλιούς φίλους.

21 Μαϊ 2022

Νίκος Κούρκουλος: Σπάνιο φωτογραφικό ντοκουμέντο από τα εφηβικά του χρόνια

Νίκος Κούρκουλος: Σπάνιο φωτογραφικό ντοκουμέντο από τα εφηβικά του χρόνια

21 Μαϊ 2022

Άννα Γουίντουρ: Η ανεπίσημη βιογραφία της Σιδηράς Κυρίας της Μόδας

Η βιογραφία γράφτηκε χωρίς την Άννα Γουίντουρ

20 Μαϊ 2022

Φρίντα Κάλο: Η τηλεοπτική σειρά που θα δείξει τις άγνωστες πτυχές της ζωής και των έργων της

Το ίδρυμα της Φρίντα Κάλο και η BTF Media με έδρα το Μαϊάμι συνεργάστηκαν για την παραγωγή τηλεοπτικής σειράς βασισμένης στη ζωή και τα έργα της.

20 Μαϊ 2022

Η γόνος Μπάρμπαρα Μπέικελαντ προσπάθησε να "θεραπεύσει" την ομοφυλοφυλία του γιου της με αιμομιξία

Η Μπάρμπαρα Μπέικελαντ πίεζε αφόρητα τον γιό της να "θεραπευτεί" από την ομοφυλοφυλία του. Έπρεπε να αλλάξει πάση θυσία. Τελικά εκείνος τη δολοφόνησε.

20 Μαϊ 2022

Τζόνι Ντεπ - Κέιτ Μος: Ο θυελλώδης έρωτας που κατέστρεφε πολυτελή δωμάτια ξενοδοχείων

Ένα από τα πιο λαμπερά ζευγάρια των ‘90s που άφησε εποχή με το φλογερό πάθος, τις έντονες σύγκρουσης αλλά και τον τεράστιο εθισμό στην κοκαΐνη.