Οι οπαδοί τους, οι περίεργοι που ήθελαν να μάθουν το φαινόμενο Stones, η αστυνομία, οι γονείς που είχαν τρομάξει καθώς διάβαζαν στα περιοδικά της εποχής τίτλους όπως "Θα δίνατε ποτέ την κόρη σας σε έναν Rolling Stone;", το αεροδρόμιο στο Ελληνικό όπου θα προσγειώνονταν και φυσικά το ξενοδοχείο "Χίλτον" που τους φιλοξένησε και μέτραγε μετά τις ζημιές τους. Γράφτηκαν πολλά για την "αλήτικη" συμπεριφορά τους, τα τσιγάρα που σβήνανε στους πανάκριβους καναπέδες, για τις ακαθαρσίες που τις έκαναν όπου να 'ναι στα δωμάτιά τους κι άλλα πολλά.
Όλη η πρωτεύουσα μιλούσε για την άφιξή τους και όσο κράτησε αυτή η ιστορία, γιατί μετά από 4 μέρες έπεσε σκοτάδι. Δεν ήταν και λίγο πράγμα να έρχονται για συναυλία τα "κακά παιδιά της ροκ", όπως τους αποκαλούσαν τότε, στον κολοφώνα της καριέρας τους, μόλις είχαν κυκλοφορήσει μάλιστα και ένα από τα καλύτερα άλμπουμ τους, το "Between the Buttons" (20 Ιανουαρίου 1967), που η φωτογραφία τους στο εξώφυλλο ενέπνευσε τη φωτογραφία του εξωφύλλου στο ελληνικό πρόγραμμα της συναυλίας τους που βγήκε με τίτλο "Rolling Stones: Athens 67" και τους είχε "κουνημένους" λόγω ψυχεδελικής εποχής και ήταν πολύ πετυχημένο που η φωτογραφία ήταν και στην ανάποδη.
Ο μουσικάνθρωπος της εποχής, ο Νίκος Μαστοράκης, που έφερε τους Rolling Stones στην Αθήνα και παρ’ ολίγον και τους Beatles, αφηγείται την περιπετειώδη και επεισοδιακή συναυλία.
"Ήταν η μέρα που η Ελλάδα γνώρισε από κοντά τους Rolling Stones. Ανάμεσα στις φωτογραφίες και ο Αστυνομικός Διευθυντής Τασιγιώργος, παρών στη συναυλία και υπεύθυνος για το άδοξο και επεισοδιακό τέλος της. Μέχρι σήμερα, το όνομά του έγινε... "Τσιληχρήστος" από τους αυτοσχέδιους ιστορικούς της ποπ και την αναπαραγωγή λαθών σε δεκάδες blogs.
Οι Rolling Stones, ζήτησαν και πήραν $20.000. Τότε 600.000 δρχ. Ακόμα, $5.000 στοίχησε η μικρομεγαφωνική εγκατάσταση. Κόστη για σκηνικά και φωτιστικά εφφέ ήταν ανύπαρκτα έως και αδιανόητα. Οι STONES, θα καθίσουν για πρώτη φορά ίσως, σε απλές Βιενέζικες καρέκλες καφενείου. Το εισιτήριο είχε καθορισθεί στις 60-120 δρχ. και 500 για λίγες ειδικές θέσεις μπροστά απο την εξέδρα. Ακριβό, αλλά όχι απαγορευτικό.
Η συναυλία είχε καθαρισθεί για τις 7.30 μμ εκείνου του ανοιξιάτικου απογεύματος. Στο Παναθηναϊκό Στάδιο.
Τελικά, έγινε στο γήπεδο της Λεωφ. Αλεξάνδρας. Το μεσημέρι έβρεξε. Η προσέλευση μικρότερη της, λογικά, αναμενόμενης. Το γήπεδο μισογεμάτο. Η συναυλία ήταν πολυ μπροστά για την εποχή της και για ένα κοινό χωρίς ιδιαίτερη μουσική παιδεία.
Η συναυλία που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ
Ο Mick Jagger, κάποια στιγμή δίνει εντολή σε άτομο της ακολουθίας του, να πετάξει στο κοινό τα λουλούδια της τεράστιας ανθοδέσμης που είχε προσφέρει η Μιούζικ Μποξ. Τα λουλούδια όμως ήταν γαρύφαλλα και μάλιστα κόκκινα. Και αυτό το χρώμα, τότε, έφερνε αλλεργία. Κάποιος αστυφύλακας νομίζει ότι τα λουλούδια εκλάπησαν και πάει να δημιουργηθεί αταξία... πέφτει επάνω του... ακλουθούν και άλλοι... πολλοί... και η συναυλία σταματά!
Η ατμόσφαιρα ηλεκτρίζεται. Και ο ηλεκτρισμός αυτός μεταφέρεται και εκτός γηπέδου. Δεν γίνονται έκτροπα, βέβαια, κάτι που θα ήταν αδιανόητο για την εποχή εκείνη, εξ' αλλού.
Οι Stones έφυγαν την επόμενη ήμερα. Εκτός από τον Bill Wyman που έκανε μίνι διακοπές μέχρι τις 23 Απριλίου.
Οι Rolling Stones, θα ξαναέλθουν στην Ελλάδα, 31 χρόνια αργότερα. Τον Σεπτέμβριο του 1998!"
