Η παραολυμπιονίκης Μαρίκε Βερβόορτ στους αγώνες της στο Ρίο Ντε Τζανέιρο το 2016 είχε ήδη δηλώσει ότι αυτοί θα ήταν οι τελευταίοι της.
Η αθλήτρια υπέφερε από μια ανίατη εκφυλιστική μυϊκή ασθένεια που της προκαλούσε παράλυση στα κάτω άκρα, χρόνιους, αφόρητους πόνους, απώλεια όρασης και κρίσεις επιληψίας, μεταξύ άλλων. Κάποιες νύχτες δεν κατάφερνε να κοιμηθεί για περισσότερα από δέκα λεπτά.
Αντιμετώπιζε τα συμπτώματα με βάλιουμ και μορφίνη, αλλά τα τελευταία χρόνια η ζωή της είχε γίνει τόσο δυσβάστακτη, ώστε ήδη από το 2008, στο Βέλγιο, όπου η ευθανασία είναι νόμιμη, είχε υπογράψει έγγραφα που της επέτρεπαν να δώσει τέλος όποτε θα το αποφάσιζε.
Τελικά το έκανε την Τρίτη, 22/10. Τις τελευταίες της στιγμές είχε στο πλάι τον σκύλο της, τον πιο πιστό της φίλο.
Είχε αποκαλέσει τους αγώνες της με αμαξίδιο το «φάρμακό της», φαίνεται όμως πως πλέον είχε χάσει και αυτό το στήριγμα. Ήδη, από τον Δεκέμβριο του 2017 και μετά τον θρίαμβο στο Ρίο ντε Τζανέιρο, από όπου έφυγε με τρία μετάλλια, είχε δηλώσει στη βρετανική Telegraph: «Ως εδώ».
Η Βερβοόρτ αποκαλούσε τον εαυτό της «τρελή γυναίκα». Είχε οδηγήσει ένα πολεμικό αεροσκάφος, ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο και από τα 14 χρόνια της, όταν διαγνώστηκε με τη σπάνια ασθένειά της, ετοίμαζε ένα μουσείο για τη ζωή της. Θα ήθελε να τη θυμούνται ως έναν άνθρωπο που «πάντα γελά, πάντα χαμογελά».
