Η Μελίνα Μερκούρη δεν ντυνόταν απλώς, αλλά δήλωνε παρουσία. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, σε μια από εκείνες τις νύχτες που το θέατρο έμοιαζε να είναι το κέντρο του κόσμου, στέκεται πλάι στην Τζένη Καρέζη και ποζάρει χαμογελαστή μαζί με τον Ζυλ Ντασέν, τον Σταμάτη Φασουλή και τον Κώστα Καζάκο. Κλασική, χωρίς επιτήδευση, με εκείνη τη φυσική αρχοντιά που δεν ακολουθεί τη μόδα αλλά τη διαμορφώνει. Το στυλ της Μελίνας ήταν διαχρονικό και ξεχώριζε.
Η φωτογραφία μετά την πρεμιέρα στο θέατρο "Αθήναιον” είναι κάτι παραπάνω από ενθύμιο. Είναι μια ζεστή συντροφιά: ο Σταμάτης Φασουλής, η Μελίνα Μερκούρη, η Τζένη Καρέζη, ο Ζυλ Ντασέν και ο Κώστας Καζάκος. Στη φωτογραφία ντοκουμέντο που μετρά σχεδόν 45 χρόνια - και δημοσιεύθηκε από το elena's diary - το ντύσιμό της Μελίνας Μερκούρη αποπνέει διαχρονική, αστική κομψότητα που δεν βασίζεται στη μόδα αλλά στο ήθος του στυλ.
Φορά ένα λευκό πουκάμισο με αυστηρή γραμμή, καθαρό και φωτεινό, που λειτουργεί σαν καμβάς. Πάνω του ξεχωρίζει ένα μαύρο μεταξωτό φουλάρι, δεμένο χαλαρά στον λαιμό, δημιουργώντας έντονη αντίθεση και προσθέτοντας θεατρικότητα χωρίς υπερβολή. Το σύνολο συμπληρώνεται από το μαύρο παντελόνι με λεπτή κάθετη ρίγα.
Τα μαλλιά είναι τραβηγμένα πίσω, λιτά και προσεγμένα, αφήνοντας το πρόσωπο ελεύθερο και φωτεινό. Τα σκουλαρίκια μικρά και διακριτικά, ενώ στο χέρι φορά ένα χρυσό ρολόι, σύμβολο κλασικής φινέτσας.
Είναι ένα look κομψό, λιτό, με κύρος.
Στην ανάρτηση αναφέρεται: "Μια ζεστή συντροφιά: Ο Σταμάτης Φασουλής μαζί με τη Μελίνα Μερκούρη, την Τζένη Καρέζη, τον Ζυλ Ντασέν και τον Κώστα Καζάκο έπειτα από πρεμιέρα στο θέατρο "Αθήναιον” στις αρχές της δεκαετίας του ‘80, όταν ο Ντασέν είχε σκηνοθετήσει τη μεγάλη θεατρική επιτυχία του ζεύγους Καρέζη - Καζάκου "Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ”.
Ο Σταμάτης Φασουλής είχε διηγηθεί για την αγαπημένη του φίλη Μελίνα Μερκούρη που τον αγκαλιάζει εγκάρδια στη φωτογραφία: "Πάντα με σαγήνευε είτε δειπνούσαμε μαζί στο σπίτι της είτε την έβλεπα να παίζει στη σκηνή του θεάτρου. Ήτανε ιδανική χωρίς να την διακρίνουν τα ιδανικά της γυναικείας ομορφιάς αντιθέτως είχε πολλά ελαττώματα ο σχεδιασμός των οποίων δημιουργούσε ένα άρωμα γυναίκας που σε πλημμύριζε”.
