Το θέαμα ενός αγοριού που εκτελεί ασκήσεις στην Εθνική Σχολή Μπαλέτου του Καναδά είναι κάθε άλλο πρωτόγνωρο: Για την ακρίβεια, σε ένα τμήμα φέτος για πρώτη φορά τα αγόρια υπερτερούν αριθμητικά των κοριτσιών, ανατρέποντας τα στερεότυπα των φύλων.
Η παραπάνω αναλογία ξαφνιάζει έναν από τους μαθητές, τον Benjamin Alexander, που η ιστορία του θυμίζει εκείνη του Μπίλι Έλιοτ, του ήρωα της ταινίας «Γεννημένος χορευτής» (2000).
Όπως είπε ο Alexander στο CBC Toronto, ως παιδί αναγκαζόταν να κρύβει από τους συμμαθητές του το γεγονός ότι έκανε μαθήματα χορού. «Στο σχολείο, όλοι έπαιζαν χόκεϊ και μπέιζμπολ ενώ εγώ έπαιρνα τις μπαλαρίνες και την τσάντα του χορού και πήγαινα για μάθημα. Ήταν δύσκολο» θυμάται σήμερα. «Αναμφίβολα, υπήρχε ένα αίσθημα μοναξιάς».
Ο Alexander αγάπησε τον χορό εμπνευσμένος από τη μεγαλύτερη αδερφή του και αρχικά ασχολήθηκε με τις κλακέτες. Αλλά μια χριστουγεννιάτικη παράσταση τον έστρεψε στο μπαλέτο. «Το μόνο που ήθελα ήταν να κάνω το μωρό ταράνδου και έτσι είπα: “Θα αρχίσω μαθήματα μπαλέτου”. Από τότε δεν ξανακοίταξα πίσω» λέει.
Σήμερα ο Alexander, βλέποντας τόσα νέα αγόρια θα ασχολούνται με το μπαλέτο νιώθει και ο ίδιος μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.
Αυτή τη στιγμή γύρω στο 40% των σπουδαστών της Εθνικής Σχολής Μπαλέτου του Καναδά είναι αγόρια.
«Κοιτάω γύρω μου στην τάξη και βλέπω όλους αυτούς τους άντρες που ακολουθούν το όνειρό τους να γίνουν χορευτές μπαλέτου, γεγονός που με εμπνέει να προσπαθώ πιο σκληρά και με μεγαλύτερο πάθος».
Παρόλο που η κοινωνία του Καναδά δεν έχει καταφέρει ακόμα να απαλλαγεί εντελώς από τα ταμπού που συνοδεύουν τους άντρες χορευτές, ο Alexander παρατηρεί ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει προς το καλύτερο.
Την παρατήρηση του Alexander έρχεται να επιβεβαιώσει η Mavis Staines, καλλιτεχνική διευθύντρια και CEO της Εθνικής Σχολής Μπαλέτου του Καναδά εδώ και τρεις δεκαετίες, που ευτύχησε να ζήσει αυτή την κομβική στιγμή, ενός τμήματος με περισσότερα αγόρια παρά κορίτσια. «Οι συνάδελφοί μου κι εγώ εδώ και πολύ καιρό προσπαθούμε με πάθος τόσο οι άντρες χορευτές όσο και οι γυναίκες να έχουν την ευκαιρία να κυνηγήσουν το όνειρό τους». Αυτή τη στιγμή γύρω στο 40% των σπουδαστών της Εθνικής Σχολής Μπαλέτου είναι αγόρια.
«Για πολλά χρόνια στη Βόρεια Αμερική, ειδικά στον Καναδά, οι γονείς, ιδιαίτερα οι μπαμπάδες, δεν μπορούσαν να φανταστούν τους γιους τους να ασχολούνται με τον χορό. Χρειάζεται χρόνος για να γίνουν αληθινές αλλαγές στο σύστημα» καταλήγει η Staines.
