Δε μασάει τα λόγια της η Συνατσάκη για κυτταρίτιδα: «Μας τραβάει η βαρύτητα κάθε δευτερόλεπτο»

«Όλα θα αλλοιωθούν αργά ή γρήγορα. Κράτα την ψυχή [λίγο πιο αληθινή]».

Με μια πρώτη ματιά, μοιάζει με μια ακόμα θεϊκή πόζα στην παραλία, πιο όμορφη από τη ζωή. Αλλά κοιτώντας πιο προσεκτικά στη δεύτερη φωτογραφία, βλέπεις ότι η Μαίρη Συνατσάκη δεν έχει προσπαθήσει να καμουφλάρει τις ατέλειές της προτού την ανεβάσει στο Instagram. Όχι τυχαία, αφού όπως γράφει στη λεζάντα, «θα κάνω αυτό το ποστ για να αντικρίσω τη δική μου ντροπή».

Το συνοδευτικό κείμενό της, πράγματι, στοχεύει ώστε να μας απελευθερώσει από τις ενοχές, όλες εμάς που κυνηγούμε διαρκώς το τέλειο, συχνά παρακινημένες από τις αψεγάδιαστες εικόνες άλλων γυναικών που βλέπουμε στα social media. Η Μαίρη Συνατσάκη, λοιπόν, βάζει τα πράγματα στη θέση τους: «Ίδιος άνθρωπος, ίδια ώρα, ίδιο σώμα, άλλη πόζα... Θα κάνω αυτό το ποστ για να αντικρίσω την δική μου ντροπή • Συζητούσαμε πολύ προχθές για το πόσο έχει ξεφύγει η κατάσταση με τα φωτοσοπ και τα σμουθνες και τα «μαζέματα» με απλικέσιο στα σώματα εδώ στο ινσταγκραμ. Ξέρω ότι στην βάση τους τα social media είναι μια ιλουστρασιόν εκδοχή της ζωής όλων μας, αλλά πόση ευθύνη έχουμε που συντηρούμε μόνιμα και μόνο αυτήν την όψη της, μετατρέποντας την σε ουτοπική κανονικότητα; Πολλή! Μας είπαν "Αυτό το πρότυπο γυναίκας είναι το όμορφο" κι εμείς πειστήκαμε και προσπαθούμε όλες να του μοιάσουμε. Σε αυτό το ένα. Το αψεγάδιαστο. Όλες. Και γιατί; Για να αρέσουμε περισσότερο στους άντρες; Για να μας θαυμάζουν περισσότερο οι γυναίκες; Για να μην αντικρίσουμε ποτέ τον ολόκληρο εαυτό μας; Για να παραμείνουμε βολικά θύματα μιας ολόκληρης βιομηχανίας που μας θέλει να μην αντέχουμε την όψη φλοιού πορτοκαλιού στα πόδια μας, ενώ το 90% από εμάς την έχει; Έλα μωρέ παιδιά... μέχρι πότε;

»Είμαι 1,67. 60 κιλά. Γυμνάζομαι εδώ και χρόνια. Προσέχω να τρέφομαι υγιεινά όσο μπορώ. Όχι πάντα. Όχι με τον ίδιο τρόπο κάθε περίοδο.

»Έχω χαλάρωση και κυτταρίτιδα που φαίνονται περισσότερο με συγκεκριμένο φως και σε συγκεκριμένες στάσεις, κυρίως σε αυτές που καθόμαστε κανονικά σαν άνθρωποι δηλαδή και όχι σαν ινφλουένσερς.

»Και δεν πειράζει.

»Δεν με ορίζει μια στιβάδα δέρματος.

»Να μην αρέσουμε καθόλου αν είναι να αρέσουμε μόνο για την λεία στιβάδα δερματός μας φίλη μου.

»Μας τραβάει η βαρύτητα κάθε δευτερόλεπτο.

»Όλα θα αλλοιωθούν αργά ή γρήγορα.

»Κράτα την ψυχή.

»[ λίγο πιο αληθινή ]».