To «Unspoken» είναι ένα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους διαφορετικό από τα άλλα. Αποτελεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο της 14χρονης αυτιστικής Emma Zurcher-Long, που μέσα από εικόνες υψηλής πιστότητας, τεχνικολόρ και ήχους μάς μυεί στο μη λεκτικό κόσμο της. Μέσα σε 26 λεπτά, η έφηβη δημιουργός παρουσιάζει μια εναλλακτική οπτική του αυτισμού που συγκινεί και διευρύνει τον τρόπο σκέψης μας.
Η Emma διαγνώστηκε με αυτισμό σε ηλικία 2,5 ετών. Είχε εξαιρετικά περιορισμένες δυνατότητες επικοινωνίας με τους άλλους μέχρι που στα 10 χρόνια της βρήκε τη φωνή της στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή. Τότε, ό,τι κρατούσε κλειδωμένο μέσα της άρχισε να ξεχύνεται σαν παθιασμένος χείμαρρος, συχνά με χιούμορ και ιδιοφυΐα.
«Δεν είναι κάτι φοβερό το να είσαι αυτιστικός. Η ζωή ενός αυτιστικού έχει αξία. Έχει χαρά, ανεξάρτητα από το νευρολογικό προφίλ σου» δήλωσε πρόσφατα, με αφορμή το λανσάρισμα του ντοκιμαντέρ «Unspoken», που σκηνοθέτησε σε συνεργασία με δύο ακόμα γυναίκες, την κινηματογραφίστρια Julia Ngeow και την Geneva Peschka, οικογενειακή φίλη της Emma εδώ και σχεδόν μία δεκαετία.
«[Η Emma] είχε τεράστια επίδραση στη ζωή μου. Μου άνοιξε τα μάτια το να βλέπω τον τρόπο με τον οποίο ο κόσμος αντιμετώπιζε συχνά την Emma. Ήξερα ότι η ιστορία της θα βοηθούσε να αλλάξουν ο διάλογος και η αντίληψή μας. Αλλά ως Αφροαμερικανίδα, ξέρω πώς είναι να ελέγχει κάποιος άλλος τις αφηγήσεις σου και πόσο παραπλανητικό είναι το να υποθέτουν οι άλλοι ποιος είσαι, πώς αισθάνεσαι, τι χρειάζεσαι».
«Δεν είναι κάτι φοβερό το να είσαι αυτιστικός. Η ζωή ενός αυτιστικού έχει αξία. Έχει χαρά, ανεξάρτητα από το νευρολογικό προφίλ σου», Emma Zurcher-Long
Η ιστορία της Emma, όπως ξετυλίγεται μέσα από το «Unspoken» είναι, λοιπόν, εκτός των άλλων, μια δυνατή υπενθύμιση της ομορφιάς που κρύβει η διαφορετικότητα του καθενός. Η ιδιαίτερη ματιά του ντοκιμαντέρ το έφερε μέχρι τη λίστα των υποψηφιοτήτων για τα Όσκαρ του 2019 (κατηγορία Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους), επιβραβεύοντας τις τρεις δημιουργούς του για τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν στην προσπάθειά τους να το γυρίσουν χωρίς την υποστήριξη κάποιας μεγάλης εταιρείας παραγωγής. Επιβεβαιώνοντας πως είναι εφικτό να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικότητα, ιδιαίτερα όταν έχουμε ένα ισχυρό κίνητρό, που μας υπερβαίνει. Ή όπως το έθεσε η Geneva: «Το Unspoken δεν είναι για μένα ή για εμάς: είναι για την κοινότητα, την ανθρωπότητα, για το να φέρεις την αλλαγή. Αν χρειαστεί να αφιερώσω 4, 5, 10 χρόνια από τη ζωή μου σε αυτό, έχω ξοδεύει σοφά τον χρόνο μου, εστιάζοντας σε κάτι που μετράει αληθινά».
