Μια σπάνια εικόνα από το αρχείο του Life&Style η οποία κοινοποιήθηκε στο προσωπικό blog της Έλενας Μακρή, φέρνει ξανά στο προσκήνιο την Τζένη Καρέζη, όχι μόνο ως μία από τις σπουδαιότερες ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου, αλλά και ως μητέρα. Στο σπάνιο αυτό καρέ, η αγαπημένη πρωταγωνίστρια ποζάρει τρυφερά με τον μοναχογιό της, Κωνσταντίνο Καζάκο, στην αγκαλιά της, στα παρασκήνια του θερινού θεάτρου Αθήναιον, το καλοκαίρι του 1976.
Εκείνη την περίοδο, η Τζένη Καρέζη βρισκόταν στον θεατρικό της ρόλο ως Κατερίνα Λεφέμπρ, στην κωμωδία "Η Κυρία δε με μέλει" του Γάλλου συγγραφέα Βικτοριέν Σαρντού. Η παράσταση, που είχε γνωρίσει μεγάλη επιτυχία όταν πρωτοανέβηκε από το ζεύγος Καρέζη - Καζάκου έξι χρόνια νωρίτερα, επέστρεψε στη σκηνή, προσφέροντας στο κοινό ακόμη μία ευκαιρία να απολαύσει την ξεχωριστή παρουσία της ηθοποιού.
Μια τρυφερή στιγμή πίσω από τα φώτα της σκηνής
Στη φωτογραφία, η Τζένη Καρέζη κρατά στην αγκαλιά της τον μικρό Κωνσταντίνο, ο οποίος είναι μόλις επτά ετών. Ανάμεσα στα σκηνικά, τα κοστούμια και την έντονη δραστηριότητα των παρασκηνίων, η εικόνα αποτυπώνει μια προσωπική στιγμή μητρικής τρυφερότητας, μακριά από τη λάμψη και τα χειροκροτήματα που συνόδευαν την πορεία της σπουδαίας ηθοποιού.
Για την Καρέζη, το θέατρο αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής της, όμως η μητρότητα είχε τη δική της ξεχωριστή θέση. Ο Κωνσταντίνος μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου οι πρόβες, οι παραστάσεις, οι ηθοποιοί και οι δημιουργοί ήταν μέρος της καθημερινότητας. Τα θέατρα στα οποία εργάζονταν οι γονείς του έγιναν, ουσιαστικά, ένας δεύτερος κόσμος για εκείνον, γεμάτος εικόνες και εμπειρίες που θα τον συνόδευαν σε όλη του τη ζωή.
Ο Κωνσταντίνος Καζάκος μεγάλωσε μέσα στο θέατρο
Η επαφή του με τη σκηνή ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία. Όπως έχει θυμηθεί ο ίδιος, περνούσε χρόνο στα παρασκήνια και έπαιζε φορώντας τα κοστούμια και τα καπέλα του πατέρα του, Κώστα Καζάκου, από την παράσταση "Η Κυρία δε με μέλει". Για ένα παιδί, όλα αυτά θα μπορούσαν να αποτελούν απλώς ένα συναρπαστικό παιχνίδι. Για τον μικρό Κωνσταντίνο, όμως, το θέατρο ήταν κάτι πολύ περισσότερο.
Μέσα από την καθημερινότητα των γονιών του, είχε την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά τη δουλειά που προηγείται μιας παράστασης: την προετοιμασία, τις πρόβες, την αφοσίωση και την ευθύνη που απαιτεί κάθε θεατρικό ανέβασμα. Έτσι, η τέχνη δεν ήταν για εκείνον μια μακρινή, εντυπωσιακή εικόνα, αλλά μια ζωντανή πραγματικότητα, την οποία παρατηρούσε από τα παρασκήνια.
Δεν προκαλεί, λοιπόν, έκπληξη το γεγονός ότι ακολούθησε τελικά τα βήματα των γονιών του. Η υποκριτική υπήρξε μέρος του κόσμου του από την παιδική ηλικία, πολύ πριν αποτελέσει τη δική του επαγγελματική επιλογή.
"Το μεγάλο μας τσίρκο": Η παράσταση που δεν ξέχασε ποτέ
Μία από τις πρώτες θεατρικές αναμνήσεις που διατηρεί ο Κωνσταντίνος Καζάκος συνδέεται με το θρυλικό έργο "Το μεγάλο μας τσίρκο" του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Η παράσταση, με τη βαθιά πολιτική και κοινωνική της διάσταση, είχε αφήσει έντονο αποτύπωμα στην εποχή της, μεταφέροντας μηνύματα κατά της δικτατορίας και εκφράζοντας την ανάγκη για ελευθερία.
Ο ίδιος είχε περιγράψει στο Life&Style τις εικόνες που έχουν μείνει χαραγμένες στη μνήμη του από εκείνη την περίοδο, θυμούμενος πως μετά τις παραστάσεις συγκεντρωνόταν στο σπίτι της οικογένειας ένα μεγάλο μέρος της πνευματικής και καλλιτεχνικής ζωής της χώρας.
"Θυμάμαι, μετά την παράσταση, ερχόταν στο σπίτι μας όλη η διανόηση της εποχής", είχε αφηγηθεί χαρακτηριστικά.
Για ένα παιδί, αυτές οι συναντήσεις θα μπορούσαν να αποτελούν απλώς εικόνες από έναν κόσμο ενηλίκων. Στην πραγματικότητα, όμως, ήταν η πρώτη επαφή του με μια εποχή κατά την οποία το θέατρο δεν λειτουργούσε μόνο ως ψυχαγωγία, αλλά και ως μέσο έκφρασης, αντίστασης και κοινωνικού προβληματισμού.
Η δύσκολη ανάμνηση από τη σύλληψη της Τζένης Καρέζη
Η ιστορία του "Μεγάλου μας τσίρκου" συνδέθηκε με μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για την οικογένεια. Η παράσταση είχε προκαλέσει την οργή του καθεστώτος της δικτατορίας, με συνέπειες για τους συντελεστές της. Ανάμεσα στις αναμνήσεις που δεν έσβησαν ποτέ από τη μνήμη του Κωνσταντίνου Καζάκου ήταν και η σύλληψη της μητέρας του.
"Ήμουν πάρα πολύ μικρός τότε, αλλά δεν ξεχνώ πως είχαν έρθει και είχαν πάρει τη μητέρα μου και την είχαν κλείσει φυλακή", είχε πει χαρακτηριστικά.
Η μαρτυρία αυτή αποκαλύπτει μια διαφορετική πλευρά της παιδικής του ηλικίας. Πίσω από τις θεατρικές παραστάσεις, τα κοστούμια και τις συναντήσεις με σημαντικές προσωπικότητες της εποχής, υπήρχαν και γεγονότα που σημάδεψαν βαθιά την οικογένεια. Η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος δεν ήταν μόνο δύο καταξιωμένοι καλλιτέχνες, αλλά και άνθρωποι που βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις συνέπειες των πολιτικών τους επιλογών και της καλλιτεχνικής τους δράσης.
Μια φωτογραφία που κρατά ζωντανή τη μνήμη
Σήμερα, η σπάνια φωτογραφία της Τζένης Καρέζη με τον μικρό Κωνσταντίνο στην αγκαλιά της αποκτά ξεχωριστή συναισθηματική αξία. Δεν καταγράφει απλώς μια στιγμή από την επαγγελματική διαδρομή μιας μεγάλης πρωταγωνίστριας, αλλά αποκαλύπτει ένα κομμάτι της προσωπικής της ζωής, εκεί όπου η μητέρα συναντά την ηθοποιό και η οικογενειακή τρυφερότητα συνυπάρχει με την ένταση της θεατρικής δημιουργίας.
