Υπάρχουν ταινίες που κερδίζουν Όσκαρ και υπάρχουν κι εκείνες που αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κινηματογράφο. Το "Λεωφορείον ο Πόθος" (A Streetcar Named Desire) ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία.
Με πρωταγωνιστές τη Βίβιαν Λι και τον Μάρλον Μπράντο, η κινηματογραφική μεταφορά του εμβληματικού θεατρικού έργου του Τενεσί Ουίλιαμς προκάλεσε αίσθηση από την πρώτη στιγμή. Οι τολμηροί χαρακτήρες, η ωμή απεικόνιση των ανθρώπινων παθών και οι ερμηνείες που έγραψαν ιστορία την καθιέρωσαν ως μία από τις σημαντικότερες ταινίες όλων των εποχών.
Ο Μάρλον Μπράντο που άλλαξε για πάντα την υποκριτική
Όταν ο Μάρλον Μπράντο εμφανίστηκε ως Στάνλεϊ Κοβάλσκι, το κοινό αντίκρισε έναν πρωταγωνιστή διαφορετικό από όσους είχε συνηθίσει το Χόλιγουντ. Μακριά από τους καλοχτενισμένους και αψεγάδιαστους σταρ της εποχής, έφερε στη μεγάλη οθόνη μια ωμή, φυσική και εκρηκτική ερμηνεία που έμελλε να επηρεάσει γενιές ηθοποιών.
Ακόμη και η απλή λευκή μπλούζα που φορούσε σε εμβληματικές σκηνές έγινε σύμβολο μιας νέας ανδρικής εικόνας στον κινηματογράφο, ενώ ο τρόπος που υποδυόταν τον χαρακτήρα του θεωρείται μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς για τη σύγχρονη υποκριτική.
Η Βίβιαν Λι πλήρωσε ακριβά τον ρόλο της Μπλανς
Στον αντίποδα της εκρηκτικής παρουσίας του Μπράντο βρέθηκε η Βίβιαν Λι, η οποία ενσάρκωσε τη Μπλανς Ντιμπουά με μοναδική ευαισθησία και ψυχολογικό βάθος.
Η ηθοποιός απέσπασε το δεύτερο Όσκαρ της καριέρας της για την ερμηνεία της, όμως ο συγκεκριμένος ρόλος θεωρείται πως την επιβάρυνε σημαντικά. Η Λι αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας και η ένταση ενός τόσο απαιτητικού χαρακτήρα λέγεται ότι συνέβαλε στην ψυχολογική της εξάντληση, σε μια περίοδο που η διπολική διαταραχή παρέμενε ουσιαστικά αδιάγνωστη και έντονα στιγματισμένη.
Η ταινία που συγκρούστηκε με τη λογοκρισία
Το "Λεωφορείον ο Πόθος" δεν ήταν εύκολο να περάσει από τους αυστηρούς κανόνες λογοκρισίας της εποχής. Θέματα όπως η σεξουαλικότητα, η ενδοοικογενειακή βία, οι ψυχικές ασθένειες και η ηθική κατάρρευση των ηρώων θεωρήθηκαν ιδιαίτερα προκλητικά για τα δεδομένα της δεκαετίας του 1950.
Έτσι, αρκετές σκηνές τροποποιήθηκαν ή αφαιρέθηκαν, προκειμένου η ταινία να πάρει την απαραίτητη έγκριση για προβολή. Παρ' όλα αυτά, το συναισθηματικό της φορτίο παρέμεινε αναλλοίωτο, αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στην ιστορία του κινηματογράφου.
Ένα αριστούργημα που δεν έχασε ποτέ τη δύναμή του
Περισσότερες από επτά δεκαετίες μετά την πρώτη προβολή του, το "Λεωφορείον ο Πόθος" εξακολουθεί να συγκινεί και να προβληματίζει. Οι χαρακτήρες του παραμένουν διαχρονικοί, οι ερμηνείες του εξακολουθούν να διδάσκονται στις δραματικές σχολές και η επιρροή του είναι εμφανής σε αμέτρητες ταινίες που ακολούθησαν.
