Με αφορμή τη σημερινή Γιορτή της Μητέρας, δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο τρυφερή επιστροφή στο παρελθόν από την ιστορική εκείνη συνέντευξη της Αλίκης Βουγιουκλάκη στον Φρέντυ Γερμανό. Ήταν 4 Ιουνίου 1969 όταν η εθνική μας σταρ έφερε στον κόσμο τον μονάκριβο γιο της, τον Γιάννη, καρπό του έρωτά της με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Και λίγες μόνο ώρες μετά τη γέννα, από το κρεβάτι του μαιευτηρίου, μίλησε στον φίλο και δημοσιογράφο της, χαρίζοντάς μας μία από τις πιο ανθρώπινες και συναισθηματικά φορτισμένες στιγμές της δημόσιας ζωής της.
Η φωνή της, γεμάτη συγκίνηση, αποτύπωσε για πάντα το μεγαλείο της πρώτης επαφής μιας γυναίκας με τη μητρότητα. "Δεν βρίσκω λόγια να σου πω πώς αισθάνομαι τώρα που έγινα μητέρα. Είναι ένα περίεργο συναίσθημα. Νομίζω πως έκανα ένα πολύ μεγάλο κατόρθωμα. Αισθάνομαι σπουδαία", εξομολογήθηκε η Αλίκη, με εκείνο το γνωστό χαμόγελο που έκρυβε πάντα μια αθωότητα και μια δύναμη μαζί.
Με τον δικό της μοναδικό τρόπο περιέγραψε τη μητρότητα ως κάτι απλό αλλά ταυτόχρονα βαθιά μεγαλειώδες. "Το να αποκτήσεις ένα παιδί είναι απλό και φυσικό, αλλά ακριβώς στην απλότητα του πράγματος βρίσκεται και το μεγαλείο του", σημείωσε, αποδεικνύοντας για ακόμη μία φορά πως πίσω από το είδωλο υπήρχε πάντα μια βαθιά ευαίσθητη γυναίκα που ζούσε και ένιωθε τα πάντα στο έπακρο.
Η μητρότητα για εκείνη δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση. Ήταν ένας δρόμος που ήθελε υπομονή και πίστη. Όμως όταν τελικά κράτησε στα χέρια της τον γιο της, όλα τα άλλα έσβησαν. "Άφησέ με να πω πόσο ευτυχισμένη είμαι. Ίσως είναι πολύ λίγο αυτό που λέω αλλά είναι πολύ ωραίο. Το μεσημέρι που κράτησα το παιδί μου στα χέρια μου και το θήλασα, αισθάνθηκα ότι δεν έχω αισθανθεί ποτέ ως τώρα", είπε, περιγράφοντας τη στιγμή με λέξεις που μόνο μια μητέρα μπορεί να κατανοήσει βαθιά.
Και έκλεισε με μία φράση που μένει χαραγμένη στο χρόνο και στις καρδιές όλων: "Καμία επιτυχία, καμία δόξα, κανένα χειροκρότημα δεν μπορεί να δώσει σε μία γυναίκα αυτό που της δίνει η μητρότητα".
