Είναι μια από τις εμβληματικές προσωπικότητες της διεθνούς μουσικής σκηνής με τους μεγαλύτερους ρόλους της να αποτελούν σημείο αναφοράς για τις επόμενες γενιές. Η Μαρία Κάλλας είχε τη δύναμη να μαγεύει το κοινό σε κάθε της εμφάνιση και να καθηλώνει με την ερμηνεία της.
Από τους αγαπημένους της ρόλους η "Νόρμα” στο ομώνυμο έργο του Μπελλίνι, που ανέβηκε για πρώτη φορά στη Metropolitan Opera στη Νέα Υόρκη πριν από 69 χρόνια. Φωτογραφία ντοκουμέντο από τα παρασκήνια της παράστασης του 1956, όπου η Μαρία Κάλλας συναντήθηκε με τη σπουδαία ηθοποιό Μάρλεν Ντίτριχ ανέβασε στο Instagram του ο Άρης Λουπάσης.
"Στις 27 Οκτωβρίου 1956, η Μαρία Κάλλας (αριστερά) έκανε την πρώτη της εμφάνιση στη σκηνή της Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης, στον ρόλο της "Νόρμα" από το ομώνυμο έργο του Μπελλίνι, μαγεύοντας κοινό και κριτικούς. Η "Νόρμα" υπήρξε ο πιο αγαπημένος της ρόλος, τον οποίο ερμήνευσε συνολικά 92 φορές στη σκηνή - περισσότερες από κάθε άλλη όπερα.
Στη φωτογραφία, η διάσημη Γερμανίδα ηθοποιός και επί σειρά ετών αγαπημένη της φίλη, Μάρλεν Ντίτριχ (δεξιά), τη συγχαίρει στα καμαρίνια για τη μεγαλειώδη της ερμηνεία, εντυπωσιασμένη από το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Η Ντίτριχ θα σταθεί σημαντικά στο πλευρό της κορυφαίας σοπράνο, ιδιαίτερα σε δύσκολες στιγμές, ενώ θα την φροντίσει αρκετές φορές όταν είναι άρρωστη, ετοιμάζοντας συχνά την περίφημη κοτόσουπά της. Ανάμεσά τους διακρίνεται και ο τότε σύζυγος της Κάλλας, Ιταλός βιομήχανος Τζοβάννι Μενεγκίνι, ο οποίος, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του προσωπικού της μάνατζερ, συνέβαλε καθοριστικά στην εντυπωσιακή πορεία της προς την κορυφή.
Η Μάρλεν Ντίτριχ υπήρξε η απόλυτη μοιραία γυναίκα της παγκόσμιας έβδομης τέχνης, το αντίπαλο δέος της Γκρέτα Γκάρμπο και μια διαχρονική μορφή - σύμβολο. Σαγηνευτική, επιβλητική και μυστηριώδης, έγινε η διασημότερη femme fatale στον κόσμο, ταυτίζοντας το όνομά της με την επιτομή του στυλ και εισάγοντας μόδα με το ανδρόγυνο λουκ: κοστούμια που απέπνεαν ταυτόχρονα αυστηρότητα και έντονη θηλυκότητα.
Ήταν περισσότερο από ηθοποιός, ήταν αίσθηση, σκιά και φως μαζί. Η Μάρλεν Ντίτριχ δεν ερμήνευε ρόλους, τους κατοικούσε. Η παρουσία της δεν ήταν ποτέ κραυγαλέα, ήταν βελούδινη, υποβλητική, σαν ένα τραγούδι σε χαμηλή ένταση που σου μένει για πάντα. Σαν ποίημα που το διαβάζεις και δεν μπορείς να το εξηγήσεις, μα σε διαπερνά, έτσι κι εκείνη: μυστήριο και μαγνητισμός, στυλ και ουσία, απόλυτη κυριαρχία με ένα νεύμα ή ένα ημίφως στο πρόσωπο. Στη μεγάλη οθόνη, η Μάρλεν δεν υποκρινόταν· μεταμορφωνόταν σε ιδέα. Και οι ιδέες δεν πεθαίνουν ποτέ”, ανέφερε χαρακτηριστικά στην ανάρτησή του ο Άρης Λουπάσης.
