Η γερμανίδα Γκέρντα Τάρο υπήρξε η πρώτη γυναίκα φωτορεπόρτερ που βρέθηκε στην πρώτη γραμμή μιας πολεμικής σύγκρουσης και συγκεκριμένα του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου. Γνωστή ως "μικρή κόκκινη αλεπού", η κοκκινομάλα φωτογράφος και δημοσιογράφος έστρεφε τον φακό της με θάρρος για να αποτυπώσει στιγμές από την εμφύλια σύγκρουση που συντάραξε τον κόσμο την δεκαετία του 1930, δημιουργώντας δυνατές μαυρόασπρες φωτογραφίες για την αριστερή εφημερίδα "Ce Soir" των Παρισίων.
Το κανονικό όνομα της Τάρο ήταν Γκέρτα Ποχορίλε. Ήταν εβραικής καταγωγής και γεννήθηκε στην Γερμανία. Από νωρίς συμμετείχε σε αριστερές ομάδες που διακινούσαν αντιναζιστικό υλικό πράγμα που με την άνοδο του ναζιστικού κόμματος στην εξουσία της κόστισε σε στιγματισμό, συλλήψεις και φυλακίσεις.
Αυτό το κυνηγητό την έκανε να διαφύγει στην Γαλλία το 1934. Εκεί γνώρισε τον φωτογράφο Εντρ Φρίντμαν, ο οποίος ήταν κι αυτός μετανάστης εβραίος από την Ουγγαρία και έγινε βοηθός του. Ερωτεύτηκαν και άρχισαν να φωτογραφίζουν διάφορα γεγονότα της επικαιρότητας, ενώ υιοθέτησαν για τον Φρίντμαν το ψευδώνυμο Robert Capa που θύμιζε αμερικάνικο όνομα, αλλά η πηγή της έμπνευσής του ήταν η οδός της Βουδαπέστης, Cápa, στην οποία έμενε ο Φρίντμαν (στα Ουγγρικά σημαίνει Καρχαρίας), ενώ για τον εαυτό της υιοθέτησε το ψευδώνυμο, Grεda Taro, από το όνομα τον Ιάπωνα καλλιτέχνη Τάρο Οκαμότο και της Σουηδέζας ηθοποιού Γκρέντα Γκάρμπο.
Tις πρώτες τους φωτογραφίες τις εμπορευόταν κάτω από το κοινό ψευδώνυμο Robert Capa, ενώ η Τάρο εργαζόταν παράλληλα ως επιμελήτρια στο πρακτορείο Alliance Photo για να ενισχύσει τα οικονομικά του ζευγαριού.
Το 1936 αποφάσισαν να καλύψουν φωτογραφικά τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο μαζί με τον πολωνό φίλο τους φωτογράφο, David "Chim" Seymour.
Η Τάρο την περίοδο αυτή, που ήταν και η τελευταία στη ζωή της, πήρε το ψευδώνυμο La pequeña rubia ("Η μικρή ξανθιά" κατά λέξη, η "Μικρή κόκκινη αλεπού", στην ισπανική αργκό). Οι τρεις φωτογράφοι κάλυψαν τον πόλεμο στην βορειοανατολική Αραγωνία και στην νότια Κόρδοβα. Πάντα μαζί και χρησιμοποιώντας την υπογραφή του Ρόμπερτ Κάπα, έγιναν διάσημοι μέσα από σημαντικές δημοσιεύσεις (στο ελβετικό Zürcher Illustrierte, στο γαλλικό Vu) με τις πρώτες τους πολεμικές φωτογραφίες να είναι εξαιρετικές καθώς η Τάρο χρησιμοποίησε μια φωτογραφική κάμερα Rollei ενώ ο Capa χρησιμοποιούσε μια κάμερα Leica. Παραλληλα και για κάποιο διάστημα το 1937 παρήγαγαν 135 παρόμοιες κινηματογραφικές ταινίες με την ετικέτα Capa & Taro.
Κάποια στιγμή το ζευγάρι ψυχράθηκε. Η κύρια αιτία ήταν μια πρόταση γάμου του Capa που δεν την δέχτηκε η Τάρο αλλά και η μεγαλύτερη πολιτική εμπλοκή της στα τεκταινόμενα καθώς και η δημόσια σύνδεση της με ένα κύκλο από αντιφασίστες διανοούμενους όπως ο Ernest Hemingway και ο George Orwell.
Η Ce Soir, μια αριστερή εφημερίδα της Γαλλίας, υπέγραψε συμβόλαιο μαζί της για να εκδώσει μόνο τα έργα της Τάρο. Έπειτα, ξεκίνησε να εμπορεύεται τις παραγωγές της με την ετικέτα "Photo Taro". Τα περιοδικά Regards, Life, Illustrated London News και Volks-Illustrierte ήταν μεταξύ εκείνων των δημοσιεύσεων που χρησιμοποίησαν το έργο της. Φωτογράφησε μόνη της τον βομβαρδισμό της Βαλένθια και αυτές οι φωτογραφίες είναι οι πιο γνωστές της.
Με το ξέσπασμα του Εμφυλίου Πολέμου στην Ισπανία το καλοκαίρι του 1936, η Τάρο και ο Κάπα βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή για την κάλυψή του, στο πλευρό των δημοκρατικών δυνάμεων , που μάχονταν τους εθνικιστές του στρατηγού Φράνκο. Ο Κάπα την προειδοποιούσε να μην παίρνει πολλά ρίσκα στην δουλειά της. Η Γκέρντα Τάρο δεν τον άκουσε και στις 26 Ιουλίου 1937, έχασε την ζωή της, καλύπτοντας την υποχώρηση των Δημοκρατικών, μετά την ήττα τους στην Μάχη του Μπρουνέτε, πλησίον της Μαδρίτης. Ήταν μόλις 26 ετών.
Τον Ιούλιο του 1937, οι φωτογραφίες της Τάρο είχαν ζήτηση από τον διεθνή τύπο όταν, μόνη της, κάλυπτε την περιοχή Μπρουνέτ κοντά στην Μαδρίτη για χάρη της εφημερίδας Ce Soir. Παρόλο που η Εθνικιστική προπαγάνδα ισχυρίστηκε ότι αυτή η περιοχή ήταν υπό τον έλεγχό της, οι Δημοκρατικές δυνάμεις είχαν στην ουσία αναγκάσει την απομάκρυνση των εθνικιστών. Η κάμερα της Τάρο αποτέλεσε την μόνη απόδειξη της κατάστασης στην περιοχή.
