Υves Henri Donat Mathieu-Saint-Laurent. Γεννημένος την 1η Αυγούστου 1936, έφυγε την 1η Ιουνίου του 2008 αφήνοντας πίσω του έναν θρύλο. Η μόδα δεν θα ήταν ποτέ η ίδια, από τότε που ο νεαρός Υβ δημιούργησε την πρώτη του κολεξιόν το 1958, έχοντας ήδη περάσει από την επικεφαλής θέση του δημιουργικού ατελιέ του οίκου Dior. Ο άνθρωπος που έδωσε λάμψη στη μόδα όταν εκείνη πάσχιζε να βρει το μέλλον της, στα 60s και έκανε το προσιτό για όλα τα βαλάντια πρετ-α-πορτέ τη σανίδα σωτηρίας της παγκόσμιας βιομηχανίας.
O σχεδιαστής που δημιούργησε το μαύρο σμόκιν κοστούμι για γυναίκες και εκείνος που υιοθέτησε στις συλλογές του έθνικ στοιχεία και διάλεξε μοντέλα όλων των χρωμάτων και των εθνικοτήτων για να περπατήσουν στις πασαρέλες του γεννήθηκε στο Oran, το λιμάνι της Αλγερίας που τότε βρισκόταν υπό γαλλική κυριαρχία. Ο σχεδιαστής θυμάται την πόλη του ως "ένα κοσμοπολίτικο μέρος που κατοικείτο από εμπόρους από όλον τον κόσμο. . . μια πόλη που άστραφτε σε ένα πολύχρωμο κέντημα ανθρώπων κάτω από τον ήρεμο βορειοαφρικανικό ήλιο". Η παιδική του ηλικία ήταν ευτυχισμένη. Ωστόσο, το αυστηρό καθολικό σχολείο που πήγαινε σημάδεψε ανεπανόρθωτα τον ευαίσθητο έφηβο, μια που οι συμμαθητές του τον κορόιδευαν και τον ταλαιπωρούσαν.
Το 1953, τα σχέδια του Saint Laurent παρουσιάστηκαν στον Michel de Brunhoff, αρχισυντάκτη της γαλλικής Vogue, ο οποίος εντυπωσιάστηκε τόσο ώστε τα παρουσίασε στον Christian Dior. Μερικά, μάλιστα, από τα σχέδια του Saint Laurent προϊδέαζαν για τις ριζοσπαστικές δημιουργίες που ο Christian Dior δεν είχε ακόμη αποκαλύψει στο κοινό!
Κάπως έτσι εκτοξεύθηκε η καριέρα του θρυλικού σχεδιαστή, τον οποίο προσέλαβε ο Dior για βοηθό του και του ανέθετε όλο και περισσότερες ευθύνες. Το 1957, ο Dior εκμυστηρεύτηκε σε έναν συνεργάτη του πως από τα 180 σχέδια για την κολεξιόν του, τα 34 τα είχε σχεδιάσει ολομόναχος ο Saint Laurent. Αργότερα εκείνον το χρόνο, ο Dior πέθανε από ανακοπή καρδιάς και ο Saint Laurent ανέλαβε στα 21 του χρόνια τη θέση του δημιουργικού διευθυντή, λανσάροντας τη νεανική σειρά του Trapeze, άνοιξη- καλοκαίρι 1958!
To 1960, ο Saint Laurent, υπέφερε από κρίσης νευρικής κατάρρευσης και έτσι ο οίκος Dior αναγκάστηκε να τον απομακρύνει από καλλιτεχνικό διευθυντή και να τον αντικαταστήσει με τον σχεδιαστή Marc Bohan. Δύο χρόνια αργότερα, το 1962, ο Yves Saint Laurent δημιούργησε τον δικό του οίκο υψηλής ραπτικής ο οποίος έγινε σύντομα πολύ δημοφιλής, ενώ ο ίδιος ασκούσε τεράστια επιρροή στον κόσμο της μόδας στο Παρίσι.
Έκανε της μόδας το γυναικείο παντελόνι για την πόλη αλλά και την εξοχή. Τα metallic και τα διαφανή υφάσματα κυριαρχούσαν στις συλλογές του μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1960. Στη δεκαετία του ’70, εμπνευσμένος από την παραδοσιακή ρωσική φορεσιά, εισήγαγε το haute αγροτικό look. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι επιχειρήσεις του επεκτάθηκαν σε έτοιμα ενδύματα, αξεσουάρ, λευκά είδη οικιακής χρήσης, αρώματα (τα Y [1964], Rive Gauche [1971] και Opium [1977]) και ανδρικά ρούχα εκτός από την ενασχόλησή του με τα ενδύματα υψηλής ραπτικής.
Στις 7 Ιανουαρίου του 2002, είχε δώσει μια συγκλονιστικήμια De Profundis συνέντευξη και είχε εξομολογηθεί:
"Στα 18 μου είχα την τύχη να γίνω βοηθός του Christian Dior, να τον διαδεχθώ στα 21 μου και να γνωρίσω την επιτυχία με την πρώτη μου κιόλας κολεξιόν, το 1958, από την οποία συμπληρώνονται 44 χρόνια σε λίγες μέρες. Από τότε, έχω ζήσει για τη δουλειά μου και μέσα από τη δουλειά μου. Είμαι πολύ υπερήφανος που σε όλο τον κόσμο οι γυναίκες ντύνονται με ταγιέρ-παντελόνια, με κοστούμια σμόκιν, με κοντά παλτό και με γκαμπαρντίνες. Λέω στον εαυτό μου ότι έχω δημιουργήσει την γκαρνταρόμπα της μοντέρνας γυναίκας , ότι έχω λάβει κι εγώ μέρος στην αλλαγή της εποχής μας. Συγχωρήστε την όποια ματαιοδοξία μου σχετικά με αυτό, μια και πιστεύω από παλιά ότι ο ρόλος της μόδας δεν ήταν απλώς να κάνει τη γυναίκα πιο όμορφη αλλά επίσης και να την εξασφαλίσει, να της δώσει την αυτοπεποίθηση και την επιβολή. Ο κάθε άνθρωπος χρειάζεται αισθητικά οράματα για να ζήσει. Εγώ τα δικά μου τα έχω ακολουθήσει, τα έχω αναζητήσει και τα έχω συλλάβει. Έχω ζήσει πολλών ειδών άγχη, πολλά είδη κόλασης. Έχω αντιμετωπίσει φόβο και τρομερή μοναξιά, την απατηλή φιλία των ηρεμιστικών και των ναρκωτικών, τη φυλακή της κατάθλιψης και των ψυχιατρείων. Μπόρεσα να ξεφύγω από όλα αυτά μια μέρα, θολωμένος αλλά νηφάλιος. Ο Μαρσέλ Προυστ μου δίδαξε ότι "η θαυμάσια και αξιοθρήνητη οικογένεια των νευρωτικών είναι το "άλας της γης”". Δεν επέλεξα εγώ αυτή την μοιραία πορεία, όμως αυτή ήταν που μου έδωσε τη δυνατότητα να αναδυθώ στον παράδεισο της καλλιτεχνικής δημιουργίας, ένας από αυτούς που ο Ρεμπώ αποκαλούσε "οι δημιουργοί της φωτιάς", να βρω τον εαυτό μου και να καταλάβω ότι η πιο σημαντική δυσκολία στη ζωή είναι να αντιμετωπίσεις τον εαυτό σου."
O Saint Laurent πέθανε το 2008 σε ηλικία 71 ετών το Παρίσι.
