Για να προσσεγγίσεις ενδυματολογικά έναν χαρακτήρα σαν αυτόν της Bella Baxter του Poor Things, εκτός από φαντασία και θάρρος χρειάζεται βαθιά γνώση της ενδυματολογίας. Και η ενδυματολόγος Χόλι Γουάντινγκτον που έντυσε την Bella Baxter, έχει απ΄ολα αυτά τα προσόντα και πολλά περισσότερα.
Η ταινία, που εκτυλίσσεται στη βικτοριανή εποχή, αντικαθιστά το τέρας με την Μπέλα, μια όμορφη νεαρή νυμφομανή, η οποία αυτοκτονεί για να ξεφύγει από τον βίαιο άντρα της. Την Μπέλα επαναφέρει στη ζωή ένας εκκεντρικός επιστήμονας, ο Γκόντγουιν Μπάξτερ, δίνοντάς της, ωστόσο, το μυαλό ενός μωρού. Διψασμένη να ανακαλύψει την αληθινή ζωή, το σκάει με τον Ντάνκαν, έναν ικανό και με κάπως ύποπτη ηθική δικηγόρο, σε μια περιπλάνηση σε όλο τον κόσμο. Απελευθερωμένη από τις προκαταλήψεις και τα στεγανά της εποχής της, η Μπέλα επιδιώκει να δώσει τη μάχη της για την ισότητα και την ελευθερία.Και κάπως έτσι την οραματίστηκε και η σχεδιάστρια κοστουμιών της νέας ταινίας του Γιώργου Λάνθιμου, Χόλι Γουάντινγκτον.
Ποια είναι η ενδυματολόγος του "Poor Things", Χόλι Γουάντινγκτον;
Η Χόλι Γουάντινγκτον σπούδασε Καλές Τέχνες στο The Ruskin, στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και σκηνογραφία στο Laban. Εργάζεται ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος μεταξύ χορού, θεάτρου και κινηματογράφου και live παραστάσεων.
Η ίδια λέει ότι από μικρή ηλικία της άρεσε να "ψάχνει τα ρούχα". Η μητέρα της, αγαπούσε πολύ τα vintage κομμάτια και η Χόλι περνούσε ώρες μαζί της, κάθε Σάββατο, να ψάχνουν στα μαγαζιά με vintage ρούχα. "Στα 90s", λέει, "όταν όλα τα παιδιά έτρεχαν για rave parties στο Μάντσεστερ, εγώ φορούσα ένα σακάκι από τα 1950ς με μια Βικτωριανή καρφίτσα. Όταν ήμουν στη Σχολή Καλών Τεχνών, σχεδίαζα πάντα κοστούμια και εικόνες μόδας περασμένων εποχών."
Κι έτσι έκανε το master της στο σχέδιο θεάτρου και να εξελίσσει το στιλ της. Αυτό που την ενοχλεί, όπως λέει, είναι όταν οι ιστορικές περίοδοι αναπαράγονται στα κοστούμια και τα σκηνικά ακριβώς όπως ήταν στην εποχή τους. Η ίδια προτιμάει να τα παρατηρεί, να βρίσκει λεπτομέρειες και να παίζει με ιδέες. Κάτι που φαίνεται με εντυπωσιακό τρόπο στο Poor Things.
H Χόλι εξάλλου, πάντα θαύμαζε την ενδιαφέρουσα, ιδιότυπη και ανατρεπτική δουλειά του Γιώργου Λάνθιμου. Και φαίνεται να βρήκε στην ταινία του τον ιδανικό χώρο για να δημιουργήσει τα κοστούμια της.
Μιλώντας για την ενδυματολογία της Χόλι Γουάντινγκτον, ο ίδιος ο Γιώργος Λάθιμος τόνισε πόσο ενίσχυσε τη δραματουργία της ταινίας: "Ήταν εξαιρετικά δημιουργική και έδωσε στα κοστούμια νοηματική συνάφεια με την ιστορία της ταινίας. Για παράδειγμα, η Μπέλα όταν ξεκινά να δουλεύει στον οίκο ανοχής στο Παρίσι, φορά ένα αδιάβροχο από λάτεξ, που είναι πολύ ωραίο και μοιάζει όντως με προφυλακτικό. Επίσης, ένα άλλο σημαντικό κομμάτι ήταν πώς τα στοιχεία των κοστουμιών – και έπαιξε πολύ ρόλο κι η Εμμα σ’ αυτό – συνδυάζονται με την εξέλιξη του χαρακτήρα της Μπέλα".
Ναι, τα ρούχα των πρωταγωνιστών έπρεπε να θυμίζουν τη βικτοριανή εποχή -η μόνη οδηγία που της έδωσε αρχικά ο Λάνθιμος ήταν πως δεν ήθελε οι δημιουργίες της να θυμίζουν ταινία εποχής, αλλά ούτε και φιλμ επιστημονικής φαντασίας-, αποδομώντας όμως όλα τα ιερά και τα όσιά τους.Όπως ακριβώς η Μπέλα γκρεμίζει τα ταμπού με την ύπαρξή της και μόνο.
Η προσέγγιση της Χόλι Γουάντινγκτον στα κοστούμια της πρωταγωνίστριας καταφέρνει να αναδείξει με μοναδικό τρόπο αυτό τον ιδιαίτερο κινηματογραφικό χαρακτήρα. Τα ρούχα της Bella, πλούσια σε στρώσεις, βολάν και ογκώδη μανίκια, συμπυκνώνουν όμορφα το ταξίδι της επανανακάλυψης και της ανάπτυξής της, ακολουθώντας την αφήγηση της ταινίας.
Η Χόλι Γουάντινγκτον εξηγεί: "Στόχος μου ήταν να κατανοήσω την ψυχολογική κατάσταση της Bella. Ήταν ένας γρίφος να καταλάβω πώς μια ενήλικη γυναίκα θα φορούσε και θα αλληλεπιδρούσε με ενήλικα ρούχα, ενώ θα είχε το μυαλό ενός παιδιού". Η ενδυματολόγος δανείστηκε έμπνευση από το πώς ντύνονται τα μικρά παιδιά. Τα ρούχα της Bella, που συχνά είναι αταίριαστα και φοριούνται με "λάθος" τρόπο, αντανακλούν αυτή την παιδική αθωότητα.
Η μόδα του τέλους του 19ου αιώνα επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την αισθητική της ταινίας. "Η ενδυμασία της Bella είναι φορτωμένη με περίτεχνα χαρακτηριστικά, όπως φτερά, διακοσμητικά και δαντέλες, "παίζοντας" με θέματα εκμετάλλευσης", όπως χαρακτηριστικά λέει η Χόλι Γουάντινγκτον. Δίνει έμφαση στην υφή των κοστουμιών της Bella, με στόχο να μεταδώσει την αίσθηση της ζωής και της ανάσας.
Η σεξουαλική ενηλικίωση της Bella Baxter μέσα από μια ενδυματολογική μεταμόρφωση
"Στο πρώτο μας ραντεβού με την Έμα Στόουν", λέει η Βρετανίδα σχεδιάστρια, " πήτα μαζί μου πολλά διαφορετικά δείγματα μανικιών αλλά καιπολλά διαφορετικά είδη εσωρούχων. Ήταν μια απόκλιση από τα παιδικά βρακάκια που φοράει στην αρχή της ταινίας. Στη Λισαβόνα είναι μεταξένια, ρευστά και σέξι. Ήθελα να βγει από το ξενοδοχείο φορώντας κάτι πραγματικά δυσαρμονικό. Και σκεφτόμουν εκείνη τη σκηνή στον "Ταξιτζή", όταν η Τζόντι Φόστερ βγαίνει στους δρόμους της Νέας Υόρκης με αυτά τα καυτά σορτς. Οι μπότες είναι ένας μικρός φόρος τιμής στα φουτουριστικά σύνολα του Αντρέ Κουρέζ, στον διαστημικό μοντερνισμό μεταξύ ‘60s και ‘70s. Oι μπότες βασίζονται στην ιδέα ότι έχει τα δάχτυλα των ποδιών της ελεύθερα, επειδή είναι τόσο ανεξέλεγκτη – εκθέτει κάθε πτυχή της, συμπεριλαμβανομένων των ποδιών της. Τα χρυσά, κίτρινα και γαλάζια χρώματα είναι ένας συνδυασμός που θυμίζει πολλούς χαρακτήρες παραμυθιών – κάτι σαν μια Disney εκδοχή της Λισαβόνας, όλο παστέλ. Ήθελα τα ρούχα να αντανακλούν αυτήν τη χαρά και την αισιοδοξίαΠρος το τέλος της ταινίας, το ντύσιμο της Bella γίνεται πιο πρακτικό, αντανακλώντας την ωρίμανση και την κοινωνική της συνείδηση.", καταλήγει η ενδυματολόγος.
Η ιδέα να καταργήσουν τον κορσέ στο ντύσιμο της Bella ήταν του Γιώργου Λάνθιμου
Μετά από πολλές συζητήσεις αποφασίστηκε να τοποθετηθεί η ταινία στα τέλη του 19ου αιώνα λόγω των θεμάτων που θίγει - της ακραίας πατριαρχίας και του ρόλου των γυναικών εκείνη την εποχή. Οι γυναίκες ήταν εγκλωβισμένες σε κορσέδες που, "αν και όμορφοι, αναγκάζουν το σώμα σε ένα συγκεκριμένο σχήμα. Είναι εντελώς εμποτισμένοι με ιδέες ελέγχου, υπαγορεύοντας τον τρόπο που μια γυναίκα κοιτάζει, περπατά και διατηρεί μια στάση που έχει προκαθοριστεί από κάποιον άλλο" λέει η Χόλι. "Ήμουν σταθερά υπέρ του να διατηρήσουμε την ταινία τοποθετημένη στα τέλη του Βικτωριανού αιώνα, αλλά γνωρίζοντας ότι θα μπορούσαμε να "παίξουμε” μαζί της ήταν απελευθερωτικό".
Η ιδέα να καταργήσουν τον κορσέ στο ντύσιμο της Bella ήταν του Λάνθιμου. Η ίδια η Χόλι ομολογεί ότιι προερχόμενη από ένα background με κοστούμια εποχής, της ήταν πιο δύσκολο να το φανταστεί. Όμως η Bella είναι ελεύθερη, ανεξάρτητη, αδύνατο "να τη δέσεις", έχει ένα σχήμα που δεν το καθορίζουν οι κοινωνικές νόρμες. Κινείται σαν ένα πολύ μικρό παιδί, απείθαρχο και ανεξέλεγκτο. Αν η Bella φορούσε κορσέ θα τον ξέσκιζε και θα τον πέταγε στο πάτωμα. Κι έτσι, χωρίς κορσέ, η ηρωίδα είναι πιο ελεύθερη αλλά και τα κοστούμια αποκτούν μία πιο μοντέρνα αίσθηση.
Πηγές: stylist.co.uk, The New York Times, barbican.org.uk.
