Γράφει ο Θάνος Κουλουβάκης

Δεν πρέπει να κλαίω, δεν πρέπει να φοράω ρούχα με έντονα χρώματα, δεν πρέπει να ακούω συγκεκριμένα τραγούδια και να τα τραγουδάω δυνατά, δεν πρέπει να μαγειρεύω, δεν πρέπει να δείχνω τις αδυναμίες μου. Αυτές είναι μονάχα μερικές από τις επιβολές που κάθε άνδρας καλείται να υποστεί – δίχως να ρωτηθεί αν τον αντιπροσωπεύουν ή όχι.

Υπάρχουμε κι εμείς που όλα τα παραπάνω όχι μόνο δεν μας αντιπροσωπεύουν, αλλά μας προκαλούν απέχθεια. Υπάρχουμε κι εμείς που επειδή κάναμε τα παραπάνω και δεν δεχτήκαμε τις επιβολές έχουμε υποστεί την κριτική, τον κοινωνικό αποκλεισμό, το μίσος και τα βλέμματα. Υπάρχουμε κι εμείς που – ενδεχομένως χωρίς να το επιλέξουμε – δεν θέλαμε να ακολουθούμε τα πρότυπα που μας πρόβαλαν και η κοινωνία μας τιμώρησε γι’ αυτό.

Μας τιμωρούν διότι δεχόμαστε τον εαυτό μας και όλες του τις πτυχές, αποδεχόμαστε τα χαρακτηριστικά μας και τα αγαπάμε. Μας τιμωρούν διότι ξεπεράσαμε τις ανασφάλειες μας, στην προσπάθεια να αποδεχτούμε τον εαυτό μας. Μας τιμωρούν γιατί γνωρίζουν ότι σπάμε τα στερεότυπα που – με κόπο – προσπαθούν να επιβάλουν.

Θα ήθελα, λοιπόν, να πληροφορήσω ότι υπάρχουν άνδρες στους οποίους δεν αρέσει το ποδόσφαιρο (δίχως να υπονοώ ότι αυτό κρύβει κάτι κακό). Υπάρχουν άνδρες οι οποίοι δεν ντρέπονται να εκφράζουν τα συναισθήματά τους και να είναι εμφανώς ρομαντικοί. Υπάρχουν άνδρες που δεν συγκρατούν τα δάκρυά τους – διότι δεν υπάρχει λόγος να τα συγκρατούν. Ακόμη κι αν μεγαλώσαμε σε μία κοινωνία που μας μαθαίνει ότι το κάθε φύλο πρέπει να πληρεί συγκεκριμένα στερεοτυπικά μοτίβα, υπάρχουν άνδρες που τα έσπασαν και συνεχίζουν να τα διαλύουν καθημερινά.

Υπάρχουν άνδρες φεμινιστές που υπερασπίζονται την ισότητα, όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη. Εμείς είμαστε αυτοί οι άνδρες, αυτοί που προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα στην ετεροκανονική κοινωνία που άλλοι δημιούργησαν και ονόμασαν φυσιολογική. Εμείς που σπάμε τα μοτίβα, αποδεχόμαστε την ανθρώπινη υπόστασή μας και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Είμαστε εμείς που κουραστήκαμε να είμαστε οι σκληροί άνδρες και θέλουμε απλώς να αποκαλούμαστε άνθρωποι.

TAGS