«Είμαστε δύο νέοι άνθρωποι που εντελώς τυχαία γνωριστήκαμε και εξίσου τυχαία σκοντάψαμε πάνω σε ένα λικέρ, το λικέρ τσάπουρνο, το ερωτευτήκαμε και έκτοτε παλεύουμε να το μοιραστούμε με όλο και περισσότερο κόσμο. Ο ένας από μας πρόσφερε την πιο σκοτεινή ματιά του στο λικέρ, ο άλλος την πιο χίπικη και φυσιολατρική, και κάπως έτσι γεννήθηκε το πρότζεκτ λικέρ. Αρχικά, το μοιραστήκαμε με τους φίλους μας, ως μια πράξη αγάπης και δώρου, και σταδιακά προσπαθούμε να το διευρύνουμε και σε άλλο κόσμο.”
Το τσάπουρνο ήταν μόνο η αρχή. Με υλικά την αγάπη τους για τους άγριους καρπούς και ένα παράξενο όνομα ξεκίνησαν να συλλέγουν καρπούς από βουνά κι από λαγκάδια με τη βοήθεια φίλων κα συγγενών και μετά να τα «μαγειρεύουν» προσθέτοντας λευκό κονιάκ ή βιολογική τσικουδιά καθώς και λευκή ή καστανή ζάχαρη (ενίοτε πειραματίζονται με φρουκτόζη και στέβια, μαρτίνι και βότκα). Μετά από 40 μέρες συνύπαρξης με σύγχρονη έκθεση στον ήλιο, θα τα κλείσουν μέσα σε ένα γυάλινο μπουκάλι με μια πρωτότυπη ετικέτα.
«Το φυτό με τη δαγκάνα συμβολίζει για μας κάθε άγριο καρπό στη φύση που πιθανόν είναι δύσκολα προσεγγίσιμος. Γενικότερα, θέλαμε να ξεφύγουμε από την εντύπωση του γλυκού, γιαγιαδίστικου λικέρ, και να φωτίσουμε την πιο σκοτεινή πλευρά του. Το ίδιο το όνομα είναι ο τίτλος ενός πανκ τραγουδιού… Σε ό,τι αφορά την ετικέτα, αυτή φέρει δύο (ίσως και τρία) ανθρωπόμορφα πλάσματα, καλά δεν τα λες, τα οποία κάθονται πάνω σε έναν καρπό. Κάθε είδος λικέρ φέρει ένα διαφορετικό χρώμα καρπού και συνοδεύεται πάντα από τη λατινική ονομασία του, πληροφορία που τη θεωρούμε πολύ σημαντική!»
Στις καλοκαιρινές τους διαδρομές συλλέγουν άγρια κορόμηλα από το Βοσκοχώρι, βατόμουρα από το Πήλιο και κράνα από την Κοζάνη, ενώ στο τέλος Σεπτεμβρίου αναζητούνται γκόρτσια (άγρια αχλάδια) στην ελεύθερη Ιερισσό και τσάπουρνα στη Δοϊράνη.
«Τις πρώτες ύλες μας τις προμηθευόμαστε από βουνά και λαγκάδια! Ξεκινάμε δηλαδή εξορμήσεις σε διάφορα μέρη για συλλογή καρπών, πάντα με σεβασμό στο περιβάλλον, την κατάλληλη εποχή και χωρίς αλόγιστη περισυλλογή. Στη διαδικασία αυτή, πρέπει να πούμε ότι συμμετέχουν και οι γονείς μας, αφανείς ήρωες του όλου πρότζεκτ, καθώς οι υποχρεώσεις μας στην πόλη και το ενός έτους μωρό μας, δε μας επιτρέπουν αυτή τη στιγμή πολλές βόλτες στη φύση. Επίσης, πολύτιμη είναι και πάλι η βοήθεια των φίλων: οι κερασιές του Μάκρα στην Τσάκωνη, οι κυδωνιές μιας θείας στην Καστοριά, τα δαμάσκηνα από το σπίτι του Βασίλη στο χωριό… Οι γεύσεις μας αλλάζουν ανάλογα την εποχή. Αυτή τη στιγμή φιλτράρουμε τους καλοκαιρινούς καρπούς, όπως δαμάσκηνα, άγρια κορόμηλα και κράνα, ενώ συλλέγουμε τσάπουρνα, κυδώνια και ρόδια.»
Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο parallaximag.gr
