Ήδη από τα εννέα της χρονια η Ζωρζ Σαρή σκαρωνε μικρά θεατρικά κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινων της διακοπών στη Βαγία της Αίγινας, όπου και ονειρευόταν το γάμο της με το μικρό Παναγιώτη στον Προφήτη Ηλία. Όλα αυτά συνέβαιναν το 1934. Η παιδική της φαντασία, που τότε μπορεί να προκαλούσε γέλιο στους παρευρισκόμενους, τη δικαίωσε στα χρονια που ακολούθησαν. Μπορεί, βέβαια, να μην παντρεύτηκε τον Παναγιώτη, όμως πράγματι ασχολήθηκε με την υποκριτική παίζοντας ρόλους σε λίγες, αλλα αξιομνημόνευτες ταινιες, όπως "Το τελευταίο ψέμα" του Μιχάλη Κακογιάννη, όπου έκανε και το ντεμπούτο της το 1958, καθώς και το "Έγκλημα στα παρασκήνια" του Ντινου Κατσουρίδη, για την οποια βραβεύτηκε το 1960 με το βραβείο Β’ Γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Η Ζωρζ Σαρή ως ηθοποιός στον κινηματογράφο και το θέατρο
Πρώτος της δάσκαλος στο θέατρο ήταν ο Βασίλης Ρώτας. Αργότερα, στα χρονια της Κατοχής, φοίτησε στη Δραματικη Σχολή του Δημήτρη Ροντήρη και όταν αναγκάστηκε να φύγει εξόριστη στο Παρίσι, το 1947, ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην υποκριτική στη σχολή του Σαρλ Ντιλεν. Το 1962 επέστρεψε στην Ελλάδα και πήρε μέρος σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις και ταινιες δίπλα σε γνωστούς ηθοποιούς. Ωστόσο, το 1967 επιβλήθηκε η δικτατορία και η Ζωρζ Σαρη, αγωνιστρια της Αντίστασης στα χρονια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, πηρε την απόφαση μαζι με άλλους συναδέλφους της να δώσει έναν ακόμη αγώνα. Να μην παίζει στον κινηματογράφο και το θέατρο κατά της διάρκεια της δικτατορίας. Με λίγα λόγια, να στερηθεί την τέχνη της. Ο χρόνος, όμως, περνούσε και οι μήνες έγιναν χρονια, κατά τη διάρκεια των οποίων η Ζωρζ Σαρη περνούσε πολύ χρόνο στο σπίτι. Έπρεπε με κάποιο τροπο να εκφραστεί.
Από τότε και μεχρι το θάνατο της το 2012 έγραψε είκοσι μυθιστορήματα, μια νουβέλα, εννέα παιδικά βιβλία και τέσσερα θεατρικά έργα. Η Ζωρζ Σαρη τιμήθηκε για το συγγραφικό της έργο για τα παιδιά, αλλα μιας και ήταν πάντα δυναμική και δραστήρια, δεν αρκέστηκε στα βραβεία. Ηθελε να είναι πραγματικά κοντά στα παιδιά και γι’αυτό επισκέφθηκε πολλα σχολεία της Ελλάδας παροτρύνοντας τα παιδιά να διαβάζουν λογοτεχνία.
Μαζι με τη φίλη της Αλκη Ζέη ανανέωσε την παιδική λογοτεχνία που μεχρι τα τέλη του 19ου αιώνα ήταν διδακτική και ηθικοπλαστικη, και την τοποθέτησε σε μια πιο ρεαλιστική βάση με ιστορικά και πολιτικά στοιχεία. Στα βιβλία της τα παιδιά δεν είναι άβουλα όντα που χρειάζονται υπερβολική προστασία από τους ενήλικες. Η ίδια σε συνέντευξη της που έδωσε στη δημοσιογράφο Αστερόπη Λαζαριδου για tovima.gr δηλώνει: "Το μυστικό είναι να μην μπεμπεκίζουμε στα παιδιά. Να γράφουμε σα να γράφουμε για μεγάλους. Τα παιδιά είναι μικρά. Δεν είναι ηλίθια".
Τα βιβλία της Ζωρζ Σαρη είναι κατεξοχήν βιογραφικά. Η συγγραφέας εμπνέεται από πραγματικά γεγονότα και πρόσωπα της ζωής της και γι’αυτό ίσως τα μυθιστορήματα της είναι τόσο ζωντανά. Μια εξήγηση που δίνει η ίδια για τη ζωντάνια των βιβλίων της είναι ότι καθώς έγραφε, "έπαιζε" θέατρο. Από ο,τι φαίνεται, η ιδιότητα της ηθοποιού ήταν αστείρευτη μεσα της και το θέατρο ήταν τρόπος να σκέφτεται και να δημιουργεί!
Εκτός από τον ιστορικό και πολιτικό χαρακτήρα που έδωσε η Ζωρζ Σαρη στα μυθιστορήματα της, ήταν και από τις πρώτες συγγραφείς που μίλησε για λεπτά ζητήματα που απασχολούν τους εφήβους, όπως είναι το διαζύγιο ("Το Ψέμα", 1970) και τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα ("Μια αγάπη για δυο", 1996).
Τα παιδικά θεατρικά έργα της Ζωρζ Σαρή
Η Ζωρζ Σαρή έγραψε και τέσσερα θεατρικά έργα για παιδιά που περιλαμβάνονται στο βιβλιο της "Το Τρακ", το οποίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη, όπως και το σύνολο του έργου της. Οι τέσσερις αυτές ιστορίες είναι "Ο φαντασμένος", "Ο Γιάννης ο στρατιώτης", "Ο Στρατάρχης" και "Το γαϊτανάκι". Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου διαβάζουμε: "Πολλοί από σας μπορεί να τις ξέρετε ή να τις έχετε δει να παίζονται σε κάποια θεατρική σκηνή. Εξάλλου, σε αρκετά σχολεία πολλά παιδιά έχουν ανεβάσει τα έργα αυτά με πολύ κέφι, με μεγάλο ενθουσιασμό και, μάλιστα, χωρίς καθόλου τρακ!" Πολλοί από μας στα σχολικά μας χρονια μπορεί να είχαμε τραγουδήσει το "Γαϊτανάκι":
"Αν όλα τα παιδιά της Γης πιάναν γερά τα χέρια,
κορίτσια, αγόρια στη σειρά και στήνανε χορό,
ο κύκλος θα γινότανε πολύ πολύ μεγάλος
κι ολόκληρη τη Γη μας θ’ αγκάλιαζε, θαρρώ."
Βραβεύσεις της Ζωρζ Σαρή για το παιδικο λογοτεχνικό της έργο
-
Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου (1994)
-
Βραβείο από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (1995 και 1999)
-
Υποψήφια για το βραβείο Χανς Κριστιαν Άντερσεν (1988)
Η Ζωρζ Σαρή έφυγε από τη ζωή το 2012 εκπληρώνοντας μια τελευταία επιθυμία της, να "την πάρει ο Θεός" πριν από τη φίλη της Άλκη Ζέη.
