Ο Νίκος Μουτσινάς μίλησε στο περιοδικό Down Town Κύπρου, σε ένα τεύχος αφιερωμένο στην αποδοχή, τη διαφορετικότητα και τα ίσα δικαιώματα.
Ο τηλεοπτικός παρουσιαστής φωτογραφήθηκε για το εξώφυλλο που είναι καλυμμένο στα χρώματα της ΛΟΑΤΚΙ υπερηφάνειας, παραχωρώντας «την πιο προσωπική» συνέντευξη στον Γιάννη Χατζηγεωργίου. Σε μία μακροσκελή ανάρτησή του για τη συνέντευξη που θα δημοσιευτεί την Κυριακή, ο δημοσιογράφος είπε πως ο Νίκος Μουτσινάς, «επιλέχθηκε επίτηδες», ως ο πιο mainstream άντρας παρουσιαστής της ελληνικής τηλεόρασης, «για να πει αυτά που δεν θα έπρεπε να μην θεωρούνται αυτονόητα – ή δεδομένα».
Φοβήθηκες ποτέ γι' αυτό που είσαι;
«Όχι. Γιατί δεν θεωρώ ότι είναι κάτι «διαφορετικό». Γι' αυτό και δεν φοβήθηκα!»
«Σε μία στιγμή απρόσμενης εξομολογητικής διάθεσής του [...] που δεν είχε καμία σχέση με όσες συνεντεύξεις έδωσε μέχρι σήμερα [...] Ομολογώ πως στοιχημάτιζα, όταν τον πήρα τηλέφωνο για να του προτείνω αυτή την «διαφορετική» συνέντευξη και το συγκεκριμένο εξώφυλλο-ιδέα του Θανάση, πως θα έλεγε «όχι» (κι άλλα που, λόγω οικειότητας μεταξύ μας, δικαιολογούνται). Ευτυχώς, με διέψευσε. 2576 λέξεις – ούτε μία για «πέταμα», γράφει χαρακτηριστικά στο Facebook ο κ. Χατζηγεωργίου για την συνέντευξη.
«Το ζητούμενο είναι να είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι», λέει ο Νίκος Μουτσινάς, «κατανοώντας ίσως ο ίδιος, στα 43 του πια, πως αυτά τα δώρα που πήρε από μικρός -την αποδοχή και την αγάπη κυρίως- έφτασε η στιγμή, στην καλύτερη και πιο ευτυχισμένη περίοδο της ζωής του, να τα «επιστρέψει» μέσω και κάποιων πραγμάτων που αποφάσισε να πει, για πρώτη φορά, για μερικούς νεότερους, που ίσως και να είναι λιγότερο τυχεροί στη ζωή τους σήμερα, στο περιβάλλον που ζουν».
«Για όλα αυτά τα «μπράβο», τα «ζήτω», αλλά, κυρίως, γι' αυτά τα «τον βλέπουν και παιδιά!» που ακόμη -δυστυχώς- υπάρχουν και ίσως λεχθούν απ' τη Δευτέρα από κάποιους (όπως ήταν κάποτε τα: «φαλακρός», «πουστάρα», «βλάκας», «ηλίθιος», «χωρίς πατέρα», «ατάλαντος», «ποιος νομίζει ότι είναι;», «είναι ή δεν είναι gay;» που «άκουσε» ο ίδιος στο παρελθόν), ένα «Νίκο μου, θα σ' αγαπώ πάντα!», κι ένα «ευχαριστώ» μέσα απ' την καρδιά μου για το θάρρος και την τόση εμπιστοσύνη, είναι τα ελάχιστα «χρωστούμενα».
Το εξώφυλλο του «Down Town» που θα κυκλοφορήσει την Κυριακή, σε συνεργασία με την LGBTQ+ κοινότητα, την ACCEPT και τον Οργανισμό Νεολαίας.
Πρόσφατα, ο Νίκος Μουτσινάς έχει ανακοινώσει πως θέλει να υιοθετήσει παιδί και, μιλώντας στο Tonight Show στον ΑΝΤ1, περιέγραψε το πόσο δαιδαλώδης και χρονοβόρα είναι η διαδικασία.
Ερωτηθείς από τον Γρηγόρη Αρναούτογλου για το αν έχει ξεκινήσει τις απαραίτητες κινήσεις, ο γνωστός παρουσιαστής απάντησε πως έχει ήδη κάνει τις πρώτες συναντήσεις, ώστε να ενημερωθεί για τις προϋποθέσεις και τα απαιτούμενα έγγραφα.
Είσαι «κοντά»;
«Κοντά δεν μπορείς να είσαι, έχει πάρα πολύ (σ.σ μεγάλη) διαδικασία το πρακτικό της υπόθεσης, όλη αυτή η χαρτούρα είναι πολύ πράγμα. Έκανα τα ραντεβού για να μάθω τι χρειάζεται και μπορώ να καταλάβω κάποιον που μπορεί να κάνει ένα "ώπα"», είπε, χειρονομώντας χαρακτηριστικά υπονοώντας την παραίτηση από την προσπάθεια.
«Μιλάμε για εξετάσεις από γιατρούς, έχεις να μαζέψεις πολύ χαρτί για να πας να το καταθέσεις. Κάνεις την αίτηση και μετά, εάν περάσεις στην επόμενη φάση, σου κάνουν σεμινάρια γονέων. Εγώ πιστεύω ότι θα έπρεπε όλοι να το περνούν αυτό το διάστημα των σεμιναρίων, είναι πέντε-έξι πράγματα που μπορεί να μην τα έχεις. Δεν είναι όλοι γεννημένοι για γονείς».
Παράλληλα γίνεται έλεγχος από κοινωνικούς λειτουργούς, «έχει μία διαδικασία. Άκουσα πως η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να το "φέρει" στον έναν χρόνο; Γιατί και αυτό - θες να υιοθετήσεις παιδί και μπορεί να το υιοθετήσεις μετά από 7 χρόνια, δεν έχει νόημα, ούτε για το παιδί που το περιμένει, ούτε για τον γονιό που έχει μπει στη διαδικασία».
Χρειάζεται να το κάνεις μόνος σου ή χρειάζεται και κάποιος σύντροφος;
«Δεν έχει σημασία. Μονογονεϊκή οικογένεια μπορεί να υιοθετήσει»
Τι ηλικία θα ήθελες;
«Όλοι θέλουν μικρό. Επειδή έκανα την κουβέντα, μου είπαν πως όλοι θέλουν ένα μικρό παιδί. Να είναι δύο χρονών; Θέλουν όλοι ένα μικρό παιδί, φαντάζομαι και από τον εαυτό μου σκεπτόμενος, για να αποκτήσουν μια επαφή σε μια ηλικία που να είναι πιο δεκτικό. Επίσης μπορεί να είσαι ανάδοχος, που σημαίνει ότι μπορείς να πάρεις ένα παιδί με τις (σ.σ προβλεπόμενες) διαδικασίες, αλλά να μην είσαι ο κανονικός γονιός του. Πολύ απλά να το φροντίζεις, να το σπουδάζεις, τα πάντα - αλλά δεν είναι δικό σου το παιδί. Έχει ένα ενδιαφέρον».
Γονιός δεν είναι αυτός που γεννάει ένα παιδί, αλλά αυτός που το μεγαλώνει
«Συμφωνώ 100%, αλλά θέλω να προσπαθήσεις να μπεις στην λογική και στην ψυχολογία ενός παιδιού που ξέρει ότι είναι υιοθετημένο. Ξέρει τη συνθήκη και μπαίνει μέσα σε αυτή [...] Αγωνίζονται μερικοί να κάνουν παιδί, με τις εξωσωματικές ταλαιπωρούνται τόσο πολύ οι γυναίκες. Το καταπονούν το σώμα τους. Ίσως να αλλάξει σε μερικές η σκέψη. Δεν πειράζει. Θα είναι δικό σου εννοώ».
