Ανάμεσα τις πιο συγκινητικές, τις πιο φορτισμένες συναισθηματικά αναρτήσεις για τη σειρά καταγγελιών, για υποθέσεις ψυχολογικής, σωματικής και σεξουαλικής βίας στο θέατρο, ήταν αυτή της Ταμίλα Κουλίεβα. Η ηθοποιός ανέβασε μια φωτογραφία από το «Έγκλημα στο Orient Express» της Αγκάθα Κρίστι, στο Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη, μαζί με τη Λένα Δροσάκη και την Όλγα Πολίτου, εκφράζοντας τη συμπαράστασή της προς τα θύματα.
Συγκεκριμένα, η Κουλίεβα έγραψε:
«“Έγκλημα στο Orient express” Αγκάθα Κρίστι Θέατρο “Κάτια Δανδουλάκη”
»Όταν το θέατρο είναι οι άνθρωποι...
»Αλήθεια αναρωτιέμαι, τι είναι το θέατρο τελικά;
»Μην είναι τα ντουβάρια;
»Μην είναι οι κουίντες;
»Μην είναι τα ψηλά τα σκηνικά;
»Διότι όταν διαβάζω και ξαναδιαβάζω πως:
»" ...το μεγάλο θύμα θα είναι το ίδιο το θέατρο. Το θέατρο δεν είναι μια δουλειά, είναι μια αποστολή και δεν θα ήθελα να τραυματιστεί σε μια τόσο σημαντική στιγμή. Αυτά τα θέματα θέλουν προσοχή. Πάντα ελλοχεύει η κοινωνική υποκρισία. Λυπάμαι για τους ανθρώπους που υπέφεραν και υποφέρουν. Δυστυχώς η βία υπάρχει παντού. Ελπίζω να μην επικρατήσει ο κυνισμός, γιατί οδηγεί στην καταστροφή" ,
»Όταν διαβάζω λοιπόν, προσπαθώ να χωνέψω την εικόνα που μου έρχεται από αυτά τα λόγια.
»Ένα χέρι που σηκώνει ένα χαλί και θέλει να κρύψει τη σκόνη από κάτω.
«Ένα χέρι που σηκώνει ένα χαλί και θέλει να κρύψει τη σκόνη από κάτω»
»Πού είναι σ' αυτά τα λόγια οι άνθρωποι;
»Γιατί το θέατρο είναι ΑΝΘΡΩΠΟΙ.
»Είναι μια συλλογικότητα.
»Ένας ιερός αόρατος δεσμός, θεατών, καλλιτεχνών, τεχνικών συντελεστών, σε μια αέναη ανταλλαγή, συναισθηματικών εκρήξεων, συγκινήσεων και εκπλήξεων.
»Μια χαρμολύπη κάθαρσης, μια πρωτίστως ψυχική διαδρομή.
«Σ' αυτή λοιπόν την κοινή διαδρομή, κυνισμός είναι να μην αναγνωρίζει κάποιος την διαφορά ανάμεσα στον ΘΥΤΗ και το ΘΥΜΑ»
»Σ' αυτή λοιπόν την κοινή διαδρομή, κυνισμός είναι να μην αναγνωρίζει κάποιος την διαφορά ανάμεσα στον ΘΥΤΗ και το ΘΥΜΑ, να μην αναφέρει τον πόνο που προκαλεί στην ψυχή και το σώμα η εκμετάλλευση της θέσης ισχύος, του ενός στον άλλο, με σκοπό την ικανοποίηση του σκοτεινού ΕΓΩ του. Το Θέατρο όμως δεν είναι ΕΓΩ είναι ΕΜΕΙΣ.
»Και εδώ δεν χωράνε λεκτικές παραφυάδες.
»Είμαστε δίπλα σε όλες τις φωνές που πνίγονται κάτω από το βάρος του φόβου, σε όλες και όλους, όσους αισθάνονται την βία και την ακαθαρσία να τους πνίγει την φωνή.
»Τους κρατάμε το χέρι σιωπηλά και τους ζητάμε συγγνώμη, συγγνώμη που δεν μπορέσαμε να το σταματήσουμε».
Δείτε την ανάρτηση της Ταμίλα Κουλίεβα στο Instagram:
Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram
Κεντρική φωτό:
