Από την Ελισάβετ Πεσιρίδου, αθλήτρια στίβου 100μ. με εμπόδια, @elisavet_pesiridou
Το μικρόβιο του τρεξίματος μου το φύτεψαν οι γονείς μου και αργότερα το λάτρεψα. Όταν έχω προβλήματα και είμαι μπερδεμένη βγαίνω για τρέξιμο και, κυριολεκτικά, δεν σκέφτομαι τίποτα, απολαμβάνω μόνο την διαδρομή και αφήνομαι σε όλα αυτά που μου προσφέρει το τρέξιμο, γυρνώντας σπίτι η λύση στο πρόβλημα μου έρχεται εύκολα.
Η αρχή στον αθλητισμό
Ξεκίνησα τον αθλητισμό σε μικρή ηλικία, μην έχοντας απόλυτη συνείδηση το τι θα μου προσφέρει ως άνθρωπο πρώτα απ’ όλα. Εντάχθηκα στο αγώνισμα των εμποδίων και σύντομα άρχισε μία ιστορία γύρω από το όνομά μου σχετικά εύκολα.
Το μικρόβιο του τρεξίματος μου το φύτεψαν οι γονείς μου και αργότερα το λάτρεψα. Όταν έχω προβλήματα και είμαι μπερδεμένη βγαίνω για τρέξιμο και, κυριολεκτικά, δεν σκέφτομαι τίποτα, απολαμβάνω μόνο την διαδρομή.
Όσο περνούσαν τα χρόνια και μπαίνοντας πιο βαθιά στον αθλητισμό, έμαθα τις αξίες του, την αγάπη για κάτι άψυχο, τη θέληση για να τα καταφέρεις, το θάρρος να διεκδικείς, τις ικανότητες να θέτεις καθημερινά τους υψηλότερους στόχους και να παλεύεις με υπομονή και επιμονή, χωρίς να εγκαταλείπεις την προσπάθεια, τις καθημερινές “θυσίες” που τις κάνεις να φαίνονται τόσο εύκολες, την πειθαρχία σε κανόνες, το σεβασμό σε οτιδήποτε διαφορετικό, την κοινωνικοποίηση, την απόλυτη ισορροπία μεταξύ θυμού και σκέψης, τη λατρεία ενός υγιούς σώματος.
