Ήταν το "ζόρικο" παιδί του γαλλικού κινηματογράφου, το πιο περιζήτητο πρόσωπο του γαλλικού Νέου Κύματος στο σινεμά, ο γοητευτικός "αλήτης" που άφησε πίσω του τα ρινγκ του μποξ για μία μεγάλη καριέρα στη μεγάλη οθόνη, που τελικά μάγεψε την παγκόσμια σοουμπίζ της εποχής του, που σαγήνευσε μερικές από τις πιο όμορφες γυναίκες στον πλανήτη.
Ο Ζαν Πωλ Μπελμοντό, που "έφυγε" από τη ζωή στις 6 Σεπτεμβρίου του 2021 και υπήρξε ο άντρας που ενέπνευσε τον μεγάλο Ζαν Λουκ Γκοντάρ, ο "κακός" που το ευρωπαϊκό κοινό αγκάλιασε όσο λίγους σταρ της γενιάς του. Το πρόσωπο του όμορφο και ταυτόχρονο σκληρό, αληθινό, γηίνο. Τελικά σέξι και απόλυτα φωτογενές. Η σπασμένη μύτη του, παρακαταθήκη από τον καιρό που ο Ζαν Πωλ έπαιζε ξύλο σαν ερασιτέχνης μποξέρ στα παριζιάνικα ρινγκ της δεκαετίας του '40, ποτέ δεν τον εμπόδισε να θεωρηθεί ένας από τους πιο εντυπωσιακούς άνδρες του σινεμά, τα πρησμένα χείλια του, σημάδι της άγριας ζωής του, έγιναν σταδιακά το σήμα κατατεθέν του και ταίριαξαν τελικά τόσο πολύ με το τσιγάρο που κρεμόταν από το στόμα του.
Από τα μέσα της δεκαετίας του '50 και για μία ολόκληρη δεκαετία ο Μπελμοντό γύριζε περίπου 5 ταινίες τον χρόνο. Ήταν ο ήρωας του "Με κομμένη την ανάσα", μία από τις εμβληματικότερες ταινίες του Γκοντάρ, ήταν ο "Τρελός Πιερό", σε ένα φιλμ σταθμό για τον γαλλικό κινηματογράφο της δεκαετίας του 1960. Ήταν ο πολυφωτογραφημένος σύντροφος της Ούρσουλα Άντρες, μίας από τις μεγαλύτερες αντρικές φαντασιώσεις του παγκόσμιου σινεμά. Ήταν ο συνιδρυτής της γαλλικής, ιστορικής ομάδας Παρί Σεν Ζερμέν γιατί λάτρευε το ποδόσφαιρο.
Ήταν "επικίνδυνος", αλλά τζέντλεμαν, ήταν ριψοκίνδυνος, αλλά ευγενικός.
Για την ακρίβεια ο Ζαν Πωλ Μπελμοντό ήταν ο ήθοποιός που δεν δέχτηκε ποτέ να έρθει ένας κασκαντέρ για να γυρίσει τις πιο τρομακτικές σκηνές στις ταινίες του. Είχε πηδήξει από ύψη, είχε οδηγήσει αυτοκίνητα που έτρεχαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, είχε κυληστεί σε δρόμους και χώματα κυνηγώντας τον "εχθρό" και την ίδια ακριβώς ήταν και ο ίδιος απόλυτα αντι-σταρ. Ένας περίπλοκος κινηματογραφικός χαρακτήρας στο λευκό πανί, αλλά και στη ζωή, ένα πρότυπο πολύ μακριά από τα σημερινά αστέρια του Χόλιγουντ.
Παράλληλα, ο Μπελμοντό ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένα χαρισματικό παιδί που κάποτε έπαιζε μποξ και στην πορεία βρέθηκε από τύχη να πρωταγωνιστεί σε μεγάλες ταινίες του σινεμά. Στις αρχές της δεκαετίας του '50 κατάφερε να γίνει δεκτός στη Σχολή Δραματικής Τέχνης του Παρισιού, ενώ ο μάγος Φρανσουά Τριφό τον είχε αποκαλέσει "τον πιο ολοκληρωμένο ηθοποιό της γενιάς του". Ήταν εκείνος που στο πέρασμα του χρόνου δεν φοβήθηκε να αλλάξει κινηματογραφικό προφίλ και να αναλάβει διαφορετικούς, πολύ πιο εσωτερικούς ρόλους, δίνοντας μία νέα διάσταση στην περσόνα και την καριέρα του.
Ο Πρόεδρος της Γαλλίας, Εμμανουέλ Μακρόν,με αφορμή τον θάντό του έγραψε στο Twitter ότι ο Μπελμοντό ήταν για τη χώρα του ένας "εθνικός θησαυρός". Και συμπλήρωσε: "Όσο χρόνια κι αν περάσουν θα παραμείνει για πάντα "Ο Υπέροχος"", κλείνοντας το μάτι στην ταινία του 1971, μόνο μία από τις καταπληκτικές στιγμές αυτού του φοβερού και τρομερού αρσενικού που πέθανε σε ηλικία 88 ετών, μόνο μία από τις αμέτρητες φορές που ο πιο όμορφος άσχημος που πέρασε ποτέ από τη μεγάλη οθόνη δίδαξε στον πλανήτη πώς γίνεται να είσαι ψαρωτικός και ερωτεύσιμος το ίδιο ακριβώς δευτερόλεπτο.
