Γεννημένος στην Πάτρα στις 17 Αυγούστου 1937, ο Σπύρος Φωκάς ανακάλυψε από νωρίς την αγάπη του για την υποκριτική και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη. Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο ήρθε το 1959, με την ταινία "Ματωμένο Ηλιοβασίλεμα" του Ανδρέα Λαμπρινού, η οποία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ των Καννών και αποτέλεσε το εισιτήριό του για μια διεθνή καριέρα. Λίγο αργότερα βρέθηκε στην Ιταλία, όπου συνεργάστηκε με σημαντικούς δημιουργούς και συμμετείχε σε παραγωγές που του άνοιξαν νέους επαγγελματικούς δρόμους. Ανάμεσα στις πρώτες σημαντικές δουλειές του ήταν η ιταλική ταινία "Morte di un amico", ενώ ακολούθησε η συμμετοχή του στο αριστούργημα του Λουκίνο Βισκόντι "Ο Ρόκο και τα αδέλφια του", δίπλα στον Αλέν Ντελόν και την Κλαούντια Καρντινάλε.
Από τον Βισκόντι και τη Λάσκαρη μέχρι τον Σταλόνε
Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 επέστρεψε στην Ελλάδα και συνεργάστηκε με τον Γιάννη Δαλιανίδη σε δύο παραγωγές της Φίνος Φιλμ, τον "Εγωισμό" και τη "Στεφανία", όπου συμπρωταγωνίστησε με τη Ζωή Λάσκαρη. Η πορεία του, ωστόσο, συνεχίστηκε κυρίως στο εξωτερικό. Στην Ιταλία συμμετείχε σε αστυνομικές ταινίες, γουέστερν και θρίλερ, ενώ δοκίμασε τις δυνάμεις του και σε διαφορετικά κινηματογραφικά είδη, υποδυόμενος ακόμη και τον Ζορό στην ταινία "Ζορό ο μαύρος καβαλάρης" το 1969. Στη συνέχεια πέρασε και από αμερικανικές παραγωγές, με πιο χαρακτηριστικές συμμετοχές του το "Διαμάντι του Νείλου" (1985), δίπλα στους Μάικλ Ντάγκλας, Κάθλιν Τέρνερ και Ντάνι Ντε Βίτο, και το "Ράμπο 3" (1988), με τον Σιλβέστερ Σταλόνε. Συνολικά συμμετείχε σε περισσότερες από 30 κινηματογραφικές παραγωγές, ενώ η καριέρα του περιλάμβανε και σημαντικές θεατρικές εμφανίσεις σε σκηνές του εξωτερικού.
Η τηλεόραση και η επιστροφή στην Ελλάδα
Η υποκριτική του διαδρομή δεν περιορίστηκε στη μεγάλη οθόνη. Ο Σπύρος Φωκάς εργάστηκε και στην τηλεόραση της Ιταλίας και της Γερμανίας, ενώ στο ελληνικό κοινό έγινε ιδιαίτερα αγαπητός μέσα από τις συμμετοχές του σε δημοφιλείς σειρές. Ανάμεσά τους ξεχώρισαν οι "Δύο Ξένοι", η "Ανατομία ενός εγκλήματος", οι "Κληρονόμοι", το "Φιλί Ζωής" και η "Της αγάπης μαχαιριά". Παρέμεινε ενεργός στον χώρο της υποκριτικής για πολλές δεκαετίες, επιστρέφοντας κατά διαστήματα στον ελληνικό κινηματογράφο, με συμμετοχές σε ταινίες όπως το "Μπίζνες στα Βαλκάνια" και το "Το πεθαμένο λικέρ". Παρά τη διεθνή του πορεία, η Ελλάδα παρέμεινε ένας τόπος στον οποίο ήθελε να επιστρέφει και να δημιουργεί.
Οι έρωτες και το τελευταίο αντίο
Πίσω από τη λαμπερή κινηματογραφική πορεία, ο Σπύρος Φωκάς είχε μια προσωπική ζωή γεμάτη σημαντικές σχέσεις και τέσσερις γάμους. Το 2007 γνώρισε την ηθοποιό Λίλιαν Παναγιωτοπούλου, με την οποία παντρεύτηκε το 2013 και παρέμεινε μαζί μέχρι το τέλος της ζωής του. Τα τελευταία χρόνια επέλεξε να ζήσει μακριά από τους έντονους ρυθμούς της Αθήνας, στο Καλαμάκι Κορινθίας, έχοντας στο πλευρό του τη σύζυγό του. Αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα υγείας και οικονομικές δυσκολίες, ενώ στις 10 Νοεμβρίου 2023 άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 86 ετών. Η σύζυγός του τον αποχαιρέτησε με μια συγκινητική ανάρτηση, γράφοντας: "Καλή αντάμωση, Σπύρο μου". Η διαδρομή του από τον ελληνικό κινηματογράφο μέχρι τις μεγάλες διεθνείς παραγωγές παραμένει ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στην ιστορία του ελληνικού θεάματος.
