Σαν σήμερα, στις 4 Ιουνίου, η Ελλάδα αποχαιρέτησε έναν από τους σπουδαιότερους ηθοποιούς που πέρασαν ποτέ από το θέατρο και τον κινηματογράφο. Ο Ντίνος Ηλιόπουλος δεν υπήρξε μόνο ένας χαρισματικός κωμικός με απαράμιλλο υποκριτικό ένστικτο, αλλά και ένας καλλιτέχνης με ένα λιγότερο γνωστό αλλά εξίσου εντυπωσιακό ταλέντο: τον χορό.
Όσοι έχουν παρακολουθήσει έστω και μία από τις κλασικές ελληνικές ταινίες στις οποίες πρωταγωνίστησε, έχουν σίγουρα προσέξει κάτι μοναδικό στον τρόπο που κινούνταν. Δεν ήταν μόνο οι χορευτικές του φιγούρες. Ήταν ο τρόπος που περπατούσε, που στεκόταν στη σκηνή, που χειριζόταν το σώμα του ως εργαλείο έκφρασης. Η κίνησή του είχε μουσικότητα, ακρίβεια και μια αβίαστη κομψότητα που δύσκολα συναντά κανείς ακόμη και σε επαγγελματίες χορευτές.
Γιατί τον αποκάλεσαν "Φρεντ Αστέρ" της Ελλάδας;
Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί τον αποκάλεσαν τον "Φρεντ Αστέρ" της Ελλάδας. Ο Ντίνος Ηλιόπουλος διέθετε εξαιρετική αίσθηση του ρυθμού και μια μοναδική κινησιολογία που έγινε σήμα κατατεθέν του.
Από νεαρή ηλικία παρακολουθούσε με πάθος τις ταινίες των μεγάλων αστέρων του παγκόσμιου κινηματογράφου, όπως ο Τσάρλι Τσάπλιν, ο Χάρολντ Λόιντ, ο Μπάστερ Κίτον, ο Φρεντ Αστέρ και ο Τζιν Κέλι. Τους θαύμαζε απεριόριστα και μελετούσε προσεκτικά κάθε τους κίνηση.
Με τη χαρακτηριστική του μετριοφροσύνη, αρνιόταν να παραδεχτεί ότι υπήρξε σπουδαίος χορευτής. Συνήθιζε να λέει ότι απλώς είχε "κλέψει" στοιχεία από τους μεγάλους Αμερικανούς καλλιτέχνες και ότι γνώριζε μόνο λίγες φιγούρες. Μάλιστα, υποστήριζε πως η μίμηση ενός καλλιτέχνη πρέπει να αποφεύγεται, αλλά η "κλοπή" δημιουργικών στοιχείων που οδηγεί σε κάτι προσωπικό και αυθεντικό είναι απολύτως θεμιτή.
Στην πραγματικότητα, όμως, είχε καταφέρει να δημιουργήσει το δικό του, απόλυτα αναγνωρίσιμο ύφος.
Ένας αυτοδίδακτος χορευτής με σπάνιο ταλέντο
Ο Ντίνος Ηλιόπουλος δεν είχε λάβει επαγγελματική εκπαίδευση στον χορό. Ήταν ουσιαστικά αυτοδίδακτος, γεγονός που κάνει το ταλέντο του ακόμη πιο εντυπωσιακό.
Αγαπούσε ιδιαίτερα τις κλακέτες και διέθετε μια σπάνια ικανότητα αυτοσχεδιασμού. Η κίνηση του σώματός του ακολουθούσε φυσικά τον ρυθμό της μουσικής, ενώ η σκηνική του παρουσία έδινε την αίσθηση ότι κάθε βήμα ήταν απόλυτα μελετημένο, ακόμη κι όταν γεννιόταν αυθόρμητα.
Η σπουδαία ηθοποιός Έλλη Λαμπέτη είχε μάλιστα δηλώσει ότι ο Ντίνος Ηλιόπουλος διέθετε την καλύτερη κίνηση από όλους τους ηθοποιούς με τους οποίους είχε συνεργαστεί και ότι θα μπορούσε να είχε ακολουθήσει μια εξαιρετική καριέρα αποκλειστικά ως χορευτής.
Οι αξέχαστες χορευτικές στιγμές του στον ελληνικό κινηματογράφο
Οι κινηματογραφικοί σκηνοθέτες που συνεργάστηκαν μαζί του γνώριζαν πολύ καλά το συγκεκριμένο χάρισμα και φρόντιζαν να το αξιοποιούν στις ταινίες τους.
Έτσι, μέχρι σήμερα απολαμβάνουμε μοναδικές χορευτικές σκηνές που έχουν μείνει στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου.
Τον βλέπουμε να χορεύει τουίστ στον "Ατσίδα" δίπλα στη Ζωή Λάσκαρη, να ξεδιπλώνει το ταλέντο του στις "Κυρίες της Αυλής" με την Ελένη Προκοπίου, στο "Κοροϊδάκι της Δεσποινίδος" με την Τζένη Καρέζη, αλλά και στο "Μερικοί το Προτιμούν Κρύο" με τη Ρένα Βλαχοπούλου.
Κάθε χορευτική του εμφάνιση είχε χιούμορ, χάρη και μια αίσθηση ελευθερίας που δύσκολα αντιγράφεται.
Το μοναδικό στιγμιότυπο με τη Νόρα Βαλσάμη
Ένα από τα ωραιότερα ντοκουμέντα που διασώζονται μέχρι σήμερα είναι το απόσπασμα από την εκπομπή "Πορτραίτο της Πέμπτης" του Φρέντυ Γερμανού, η οποία γυρίστηκε το καλοκαίρι του 1977 και ήταν αφιερωμένη στον σπουδαίο ηθοποιό.
Σε αυτό το σπάνιο στιγμιότυπο, ο Ντίνος Ηλιόπουλος χορεύει μαζί με τη Νόρα Βαλσάμη, ενώ παράλληλα της δείχνει και της "διδάσκει" χορευτικές φιγούρες. Το βίντεο αποτελεί ίσως μία από τις καλύτερες αποδείξεις της φυσικής του άνεσης, του ρυθμού και της γνήσιας αγάπης του για τον χορό.
