Σαν σήμερα, στις 13 Ιουλίου του 1916 γεννήθηκε στον Πειραιά η Δέσπω Διαμαντίδου, η μεγάλη κυρία του ελληνικού κινηματογράφου, η οποία έπαιξε σε πάνω από 60 ταινίες, ενώ ήταν και από τις λίγες ηθοποιούς που κατάφεραν να κάνουν επιτυχημένη διεθνή καριέρα.
Η σπουδαία ηθοποιός καταγόταν από τη Ρωσία, ενώ δε σπούδασε ποτέ σε ελληνικό σχολείο, παρά ολοκλήρωσε τη μέση εκπαίδευση σε γερμανική σχολή. Ήταν εγγονή του μηχανικού Σπυρίδωνα Κριτσιλή, ο οποίος διατέλεσε πολλές φορές και βουλευτής. Σε συνέντευξή της, στα "Νέα", είχε δηλώσει ότι: "Δεν πήγα ποτέ σε σχολείο ελληνικό. Ό,τι έμαθα, το έμαθα με ιδιαίτερα μαθήματα. Αλλά μιλώ και γράφω, πιστεύω, ωραία ελληνικά, έχω κάνει και μεταφράσεις. Όσον αφορά τη στοιχειώδη και μέση εκπαίδευση, πήγα κατευθείαν στο Γερμανικό Σχολείο".
Η Δέσπω Διαμαντίδου ήταν και σπουδαία αθλήτρια, αφού σε πολύ νεαρή ηλικία στέφθηκε "πρωταθλήτρια Ελλάδος, παιδικής κατηγορίας", υπό την καθοδήγηση του Εβραίου προπονητή της στη Γυμναστική, ο οποίος δολοφονήθηκε από τους ναζί στους φούρνους του Νταχάου.
Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, συμμετείχε για πρώτη φορά το 1942 στο "Χορό της Μήδειας" του Ευριπίδη, ενώ ο πρώτος της αξιοσημείωτος ρόλος ήρθε όταν υποδήθηκε τη Λαίδη Καρολίνα στο έργο του Tζέιμς Μπάρρυ "Δεν φταίει το αστέρι μας".
Από το 1946 έως το 1950 ήταν βασικό στέλεχος του Εθνικού Θεάτρου, με μία μικρή παύση, ενώ επανήλθε στο Εθνικό το 1954, όπου και παρέμεινε έως το 1963, δηλώνοντας το "παρών" σε πάρα πολλά έργα.
Το 1947 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο στην ταινία "Τα παιδιά της Αθήνας", αλλά η διεθνή της καριέρα ξεκίνησε τη δεκαετία του '60, όπου συμμετείχε στην ταινία "No Mr Johnson" (1965) με παραγωγό τον Tζέιμς Πάρις και σκηνοθέτη τον Γρηγόρη Γρηγορίου. Το 1967 αναχώρησε για την Αμερική, όπου εγκαταστάθηκε εκεί έως το 1974, δηλαδή, το τέλος της Διδακτορίας στην Ελλάδα, μία κίνηση που δήλωνε την αντίθεή της για το τότε καθεστώς.
Η μεγάλη φιλία με την Μελίνα Μερκούρη
Με την Μελίνα Μερκούρη υπήρξαν αχώριστες φίλες, μάλιστα, πρωταγωνίστησαν στη θεατρική διασκευή της ταινίας "Ποτέ την Κυριακή" και "Ίλια Ντάρλινγκ", του Ζιλ Ντασέν στο Μπρόντγουεϊ της Νέας Υόρκης. Ρόλος-σταθμός στη διεθνή θεατρική της καριέρα υπήρξε η Φράου Φράιντερ, στο "Καμπαρέ", όπου αντικατέσησε τη Λότε Λένια, ενώ την ίδια περίοδο υπήρξε και κινηματογραφική μητέρα του Γούντι Άλεν, στον "Ειρηνοποιό".
Ο γάμος με τον Ανδρέα Φιλιππίδη
Κατά τη δεκαετία του '40, η Δέσπω Διαμαντίδου γνώρισε, ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε τον καταξιωμένο ηθοποιό Ανδρέα Φιλιππίδη, με τον οποίο απέκτησαν έναν γιο, τον Μάριο. Οι δυο τους πήραν την απόφαση να χωρίσουν το 1957, κρατώντας φιλικές σχέσεις και τρέφοντας αμοιβαίο σεβασμό και εκτίμηση. Χαρακτηριστικό, μάλιστα, είναι το γεγονός ότι, η Διαμαντίδου, ήταν εγγεγραμμένη στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών με το επίθετο "Φιλιππίδη", κάτι που διατήρησε ακόμη και μετά το διαζύγιό τους.
Ο μεγάλος έρωτας της ζωής της
Το 1955 γνώρισε τον κατά 18 χρόνια νεότερό της και μαθητή της σχολής Εθνικού Θεάτρου, Δημήτρη Παπαμιχαήλ και αμέσως ερωτεύτηκαν. Η σχέση τους, δημιούργησε αρκεί σούσουρο στην τότε συντηρητική κοινωνία. Λέγεται μάλιτσα, ότι είχαν παντρυετεί και κρυφά, κάτι που ποτέ δεν επιβεβαιώθηκε.
Στα 7 χρόνια που πιστεύεται ότι διήρκησε η σχέση τους, η Δέσπω Διαμαντίδου υπήρξε σύμβουλος και καθοδηγήτρια του νεαρού και φιλόδοξου ηθοποιού, ο οποίος "άνθισε" κοντά της. Εκείνος μαθητής και εκείνη μία ήδη καταξιωμένη και σεβαστή ηθοποιός, καλλιεργημένη, που μιλούσε πέντε γλώσσες, προσόντα που δεν τα συναντούσες συχνά εκείνη την εποχή.
Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ μαγεύτηκε με το πνεύμα και την έντονη προσωπικότητα της Διαμαντίδου, την οποία θαύμαζε πολύ και έζησαν έναν τρυφερό έρωτα. Οι δυο τους συναντήθηκαν στη σκηνή 13 φορές, με τον νεαρό Παπαμιχαήλ να εμφανίζεται σε αρκετά μεταφρασμένα έργα της ηθοποιού.
Το... άδοξο τέλος στη σχέση τους ήρθε με την ανακοίνωση του επικείμενου γάμου του Παπαμιχαήλ και της Αλίκης Βουγιουκλάκη, το οποίο διάβασε στις εφημερίδες που κυκλοφόρησαν.
Εκείνη, με την αξιοπρέπεια και τη σοβαρότητα που τη διέκρινε, δεν απασχόλησε ποτέ τα ΜΜΕ γι' αυτό το θέμα, ούτε ασχολήθηκε με μικρότητες, παρά λέγεται ότι σε ένδειξη ανωτερότητας έστειλε μία ανθοδέσμη στο μελοντικό ανδρόγυνο, εκφράζοντας τις θερμές ευχές της για βίον ανθόσπαρτον.
Οι πιο σημντικές στιγμές στην καριέρα της Δέσπως Διαμαντίδου
Το 1991 τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο β' γυναικείου ρόλου για την ταινία του Θ. Σκρουμπέλου "O Τζώνη Κέλν κυρία μου".
H Δέσπω Διαμαντίδου διακρίθηκε και για το πλούσιο μεταφραστικό της έργο, ενώ συνεργάστηκε με τους περισσότερους Έλληνες σκηνοθέτες.
Έλαβε μέρος σε πάνω από 40 ελληνικές ταινίες, από τις οποίες ξεχωρίζουν: "Θανασάκης ο Πολιτευόμενος" (1954), "Μανταλένα" (1960), "Ποτέ την Κυριακή" (1960), "H Χιονάτη και τα επτά γεροντοπαλίκαρα" (1960), "H Αλίκη στο Ναυτικό" (1961), "Άγγελοι του Πεζοδρομίου" (1962), "Τα κόκκινα φανάρια" (1963), "H γυνή να φοβείται τον άντρα" (1965).
