Καλεσμένη του Γρηγόρη Αρναούτογλου η Πέννυ Μπαλτατζή μίλησε για την ψυχική ασθένεια, ορμώμενη από τα δικά της παιδικά χρόνια. Όπως είπε στο «The 2Night Show», σε μια συγκλονιστική εξομολόγηση: «Η μαμά μου ήταν ψυχικά ασθενής. Είναι πολύ σημαντικό να εντοπίζουμε το τι συμβαίνει και να το επικοινωνούμε προσπαθώντας να το θεραπεύσουμε».
Σε ερώτηση του Αρναούτογλου για το πώς βίωσε η ίδια, σε παιδική ηλικία, τη νόσο της μητέρας της, είπε: «Είναι πράγματα τα οποία όταν ένας άνθρωπος τα κάνει, μετά τα ξεχνάει, όμως στο παιδί μένουν. Είναι οι πρώτες μου αναμνήσεις. Δεν θυμάμαι μέχρι τα πέντε, αλλά σίγουρα όταν γεννήθηκε και ο αδερφός μου, που υπήρχε [ήδη] αυτή η ψυχική ασθένεια, μετά μπήκε στο μεγεθυντικό φακό. Γιατί όταν έχουμε κάτι και δεν το καταπολεμάμε, κάνοντας παιδιά, φτάνοντας σε σημείο να γίνουμε γονείς, μετά αυτό το πράγμα γιγαντώνεται. Και αν πριν δεν μπορούσες να το αντιμετωπίσεις μία φορά, μετά δεν μπορείς δέκα».
«Όταν έχουμε κάτι και δεν το καταπολεμάμε, κάνοντας παιδιά, μετά αυτό το πράγμα γιγαντώνεται. Και αν πριν δεν μπορούσες να το αντιμετωπίσεις μία φορά, μετά δεν μπορείς δέκα».
Η Μπαλτατζή συνέχισε διευκρινίζοντας τις λεπτομέρειες της πάθησης της μητέρας της: «Είχε μια αγχώδη διαταραχή, αυτό που λέμε ιδεοψυχαναγκαστική υστερία. Γι’ αυτό όταν ακούω να το λέμε τόσο εύκολα, λέω, αυτό είναι πολύ σοβαρό πράγμα. Δεν μπορούσε με τίποτα να ανταπεξέλθει στο καθημερινό πρόγραμμα των απαιτήσεων των παιδιών. Στο πιο απλό πράγμα, δηλαδή σχολείο, φαγητό, το γάλα τους το πρωί. Δηλαδή η μαμά μου ξύπναγε, έφτιαχνε το γάλα για εμάς όταν πίστευε εκείνη και εμείς το πίναμε παγωμένο. Γιατί έτσι το είχε προγραμματισμένο στο μυαλό της. Το φαγητό μας το τρώγαμε πάντα παγωμένο και φυσικά έχει κάνει και πράγματα πάρα πολύ άσχημα, δηλαδή έχει τύχει να βάλει τιρμπουσόν και μαχαίρι στο λαιμό του αδερφού μου. Κι εγώ να προσπαθώ να ισορροπήσω ανάμεσα στην πραγματικότητα, στο τι είναι σωστό, τι είναι λάθος, τι πρέπει να κάνω εγώ».
«Το φαγητό μας το τρώγαμε πάντα παγωμένο και φυσικά έχει κάνει και πράγματα πάρα πολύ άσχημα, δηλαδή έχει τύχει να βάλει τιρμπουσόν και μαχαίρι στο λαιμό του αδερφού μου»
Ποια ήταν η στάση του πατέρα, σε ένα τέτοιο οικογενειακό περιβάλλον; «Ο μπαμπάς δούλευε, τον έπαιρνα τηλέφωνο, ούρλιαζα. Πικραινόταν τόσο πολύ, αλλά δεν μπορούσε να κάνει και κάτι, δεν ξέρω τι. Η μαμά μου το ’65 πάθαινε κρίσεις πανικού, που δεν είχαν βρει τι είναι. Έλεγαν, α, αυτή είναι λίγο περίεργη».
Παρ’ όλα αυτά, ο πατέρας της τραγουδοποιού όχι απλώς ερωτεύτηκε τη μητέρα της, αλλά πήρε και την απόφαση να δημιουργήσει μαζί της οικογένεια: «Ο πατέρας μου μού είπε μετά από χρόνια, “είχα καταλάβει ότι η μαμά σου είναι σαν ένα παιδί με αναπηρίες” και με συγκλόνισε. Με έκανε να καταλάβω πόσο πολύ την αγαπάει και την υπομονή του και το πώς εκείνος προσπαθούσε να ισορροπήσει όλο αυτό».
«Ο πατέρας μου μού είπε μετά από χρόνια, “είχα καταλάβει ότι η μαμά σου είναι σαν ένα παιδί με αναπηρίες” και με συγκλόνισε»
Πολλά παιδιά φοβούνται «μήπως γίνουν σαν τους γονείς τους», πόσο μάλλον όταν ο ένας από αυτούς υποφέρει από ψυχική ασθένεια. Η Πέννυ Μπαλτατζή κινητοποιήθηκε, για να αντιμετωπίσει αυτόν το φόβο και τα ψυχικά της τραύματα: «Κάνω ψυχοθεραπεία, κάνω ψυχόδραμα, είναι ό,τι πιο όμορφο έχω δωρίσει στον εαυτό μου και κατάλαβα ότι τουλάχιστον ώς τώρα έχω περάσει κάποιες μικρές κρίσεις κατάθλιψης. Γνώρισα μια άλλη Πέννυ, την οποία αγαπώ πολύ, γιατί μέσα απ’ αυτήν γεννιούνται τραγούδια, γνώρισα τον άντρα μου, γέννησα το παιδάκι μου. Μέσα από τη σκοτεινιά βρήκα το φως μου».
Δείτε το απόσπασμα της συνέντευξης:
Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram
Φωτό: Glomex
