Από τα πιο απλά καθημερινά πράγματα και τις υποχρεώσεις, ως τις ειδήσεις στα ΜΜΕ και τις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής το στρες που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε όλοι είναι μεγάλο.
Όμως, το στρες είναι ίσως ο νούμερο ένα εχθρός της ψυχικής και σωματικής μας υγείας. Μιλήσαμε λοιπόν με τον Δημοσθένη Παπαμεθοδίου, νευρολόγο και ομοιοπαθητικό γιατρό, για να μας εξηγήσει τον μηχανισμό του στρες και πώς μπορεί η ομοιοπαθητική να συμβάλλει στην αντιμετώπισή του.
-Τι ορίζουμε τελικά ως στρες και τι μηνύματα δίνει στον οργανισμό;
Στρες ονομάζουμε την ψυχο-νευρο-ανοσολογική αντίδραση με την κινητοποίηση πολλών μηχανισμών και οργάνων σε οποιοδήποτε πραγματικό ή φανταστικό ερέθισμα απειλής διαταραχής της ομοιόστασης-ισορροπίας ενός οργανισμού. Τα ερεθίσματα αυτά μπορεί να είναι φυσικοί παράγοντες (όπως η κακή θρέψη, η έκθεση σε ακραίες θερμοκρασίες, το τραύμα, η έλλειψη ύπνου και η κόπωση) ή ψυχικοί-κοινωνικοί παράγοντες (όπως η απώλεια οικείων προσώπων, το διαζύγιο, η έλλειψη στέγης, ο πόλεμος, η ανεργία, η οικονομική δυσπραγία και η φτώχεια που ευθύνεται για το 50% της ανθρώπινης νοσηρότητας).
Η αντίδραση του οργανισμού περιλαμβάνει τρία στάδια: την αντίδραση συναγερμού, το στάδιο αντίστασης και προσαρμογής και το στάδιο εξάντλησης-κατάρρευσης του οργανισμού σε παρατεταμένη επίδραση του στρεσογόνου παράγοντα. Το χρόνιο stress με την πτώση του ανοσοποιητικού συστήματος που προκαλεί, ενοχοποιείται για την παθογένεση σχεδόν ολόκληρου του φάσματος της ανθρώπινης παθολογίας, από την συχνότερη εμφάνιση λοιμώξεων έως τις ανοϊκές συνδρομές, τα νευροεκφυλιστικά νοσήματα και την μείωση του προσδόκιμου επιβίωσης και από την κακή έκβαση κυήσεων έως την ανοσολογική ανεπάρκεια των επόμενων γενεών.
-Εδώ και 12 περίπου χρόνια η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Ποια είναι η δική σας εικόνα από τους ασθενείς σας και ποια συμπτώματα συναντάτε ως αποτέλεσμα του στρες;
Η μόνιμη κατάσταση stress που βιώνουν οι συμπολίτες μας τα τελευταία χρόνια έχει αυξήσει σημαντικά τις ψυχοσωματικές νόσους και έχει περιπλέξει την συμπτωματολογία που εκδηλώνουν σε απάντηση του χρόνιου στρες. Αϋπνία, αγχώδεις διαταραχές, κατάθλιψη, σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, χρόνια φλεγμονή που οδηγεί σε αρθρίτιδες και αυτοάνοσα νοσήματα, χρόνιος πόνος όπως οι κεφαλαλγίες, γαστρίτιδα και ευερέθιστο έντερο, συχνότερη εμφάνιση αλλεργιών, ιώσεων και επαναλαμβανόμενων λοιμώξεων του αναπνευστικού και του ουροποιητικού είναι μερικά από τα συμπτώματα που σχετίζονται.
-Τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί κατακόρυφα η κατανάλωση αντικαταθλιπτικών και αγχολυτικών φαρμάκων. Έχει η ομοιοπαθητική τη δική της πρόταση για το στρες;
Η χρήση αντικαταθλιπτικών και αγχολυτικών μπορεί να είναι εύλογη για μικρά χρονικά διαστήματα για την αντιμετώπιση οξέων καταστάσεων στρες ενώ η χρόνια χρήση τους δεν φαίνεται να είναι σημαντικά ωφέλιμη και αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης παρενεργειών. Η Ομοιοπαθητική, ως η κατεξοχήν ολιστική θεραπευτική μέθοδος, ενισχύει και κινητοποιεί τις έμφυτες αμυντικές ικανότητες του οργανισμού για την επάνοδο της ομοιόστασης δηλαδή της ισορροπίας στον πάσχοντα. Η φαρμακευτική της φαρέτρα περιλαμβάνει φάρμακα για όλες σχεδόν τις παθολογικές καταστάσεις που σχετίζονται με το οξύ και χρόνιο στρες. Το γενικότερο επίπεδο υγείας του οργανισμού (η συννοσηρότητα με άλλες παθήσεις, η λήψη χημικών φαρμάκων, το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό) καθορίζει την δυνατότητα και τον βαθμό ανταπόκρισης στο ομοιοπαθητικό φάρμακο.
-Πολλές φορές βλέπουμε ακόμα και παιδιά να υποφέρουν από στρες. Πότε θα ήταν καλό να επισκεφθούν έναν ομοιοπαθητικό γιατρό; Και πώς μπορούν να το αναγνωρίσουν οι γονείς;
Οι εκδηλώσεις του στρες στην ευαίσθητη παιδική και στην εφηβική ηλικία μπορεί να ομοιάζουν με τις αντίστοιχες των ενηλίκων, αλλά μπορεί να εκδηλώνονται με ευρύτερο φάσμα συμπτωμάτων και καταστάσεων όπως η συχνότερη εμφάνιση οξέων λοιμώξεων του αναπνευστικού και του ουροποιητικού. Η συνήθης απουσία συνειδητοποίησης του άγχους και η αδυναμία λεκτικής διατύπωσής του από παιδιά και εφήβους, οι βαθύτερες και δυσανάλογες επιπτώσεις του σε σχέση με τους ενήλικες αποτελούν παράγοντες που δυσχεραίνουν την διαπίστωσή τους από τους γονείς. Αλλαγή και μεταπτώσεις στην διάθεση, αλλαγές στην σχολική απόδοση και στις κοινωνικές δραστηριότητες, σχετίζονται σε κάποιο βαθμό με την εφηβική ιδίως ηλικία, αλλά εάν επιμένουν και έχουν μεγάλη ένταση θα πρέπει να διερευνηθούν διεξοδικά. Με την αντένδειξη χορήγησης χημικών φαρμάκων σε αυτές τις ηλικίες και την ταχύτερη ανταπόκριση των μικρών ασθενών στην ομοιοπαθητική, αναδεικνύεται η σημαντική συνεισφορά της ομοιοπαθητικής στην ριζική αντιμετώπιση καταστάσεων που σχετίζονται με το στρες σε παιδιά και εφήβους.
-Πρέπει να έχει κάποια ειδικότητα ο ομοιοπαθητικός; Να είναι δηλαδή νευρολόγος όπως εσείς ή ψυχίατρος για να διαχειριστεί περιπτώσεις στρες;
Το στρες μπορεί να επηρεάσει όλα τα συστήματα και τα όργανα του ανθρώπινου οργανισμού και ο ιατρός κάθε ειδικότητας πρέπει να είναι σε εγρήγορση για να αντιλαμβάνεται την σημασία του στην γένεση παθολογικών καταστάσεων. Ο ομοιοπαθητικός ιατρός κατέχει την γνώση και την εμπειρία διαπίστωσης των επιδράσεων του στρες μέσω της ολιστικής θεώρησης του ανθρώπου και δεν είναι απαραίτητο να έχει την ειδικότητα του νευρολόγου ή του ψυχιάτρου για να θεραπεύσει τον ασθενή. Ο νευρολόγος ή ο ψυχίατρος, όμως, που περιλαμβάνει την ομοιοπαθητική στην θεραπευτική του φαρέτρα, έχει την γνώση για τον χειρισμό των αγχολυτικών και αντικαταθλιπτικών φαρμάκων που μπορεί να λαμβάνει ο ασθενής χωρίς να χρειάζεται να απευθυνθεί σε ιατρούς της ανάλογης ειδικότητας για την τροποποίηση, μείωση ή διακοπή της χημικής αγωγής.
-Έχουν τα ομοιοπαθητικά φάρμακα παρενέργειες;
Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι ασφαλή σε όλες τις ηλικιακές ομάδες και δεν έχει καταγραφεί καμία από τις γνωστές παρενέργειες των χημικών φαρμάκων. Η πιθανή εμφάνιση αρχικής αντίδρασης στην έναρξη της ομοιοπαθητικής αγωγής και η επανεμφάνιση παλαιοτέρων συμπτωμάτων κατά την διάρκεια της θεραπείας δεν είναι παρενέργειες ούτε επικίνδυνες. Αντιθέτως, αποτελούν προγνωστικά σημεία για θετική θεραπευτική έκβαση.
-Ποιες άλλες τεχνικές ή συνήθειες θα μπορούσατε να μας προτείνετε για τη διαχείριση του στρες;
Η σημασία της σωστής (της λεγόμενης μεσογειακής και ορθότερα ελληνικής) διατροφής, της άσκησης και των θετικών κοινωνικών επαφών με την αποφυγή στρεσογόνων καταστάσεων αποτελούν τα θεμέλια για την αντιμετώπιση του στρες και για μακροχρόνια αποτελέσματα, ιδίως όταν συνδυάζονται με την ομοιοπαθητική. Ψυχολογική υποστήριξη με διάφορες μεθόδους (γνωσιακές, συστημικές) μπορεί να βοηθήσουν στην επίλυση και τον χειρισμό αντίστοιχων καταστάσεων.
Πηγή: Ομοιοπαθητικά Νέα- έκδοση της Ελληνικής Εταιρίας Ομοιοπαθητικής Ιατρικής
Ακολουθήστε το Womantoc στο Instagram
