Το νέο του single, «Δήμητρα», είναι επηρεασμένο από τη νοσταλγία αγαπημένου προσώπου και οπτικοποιημένο με έμπνευση τον Πυγμαλίωνα. Στο πλευρό του, στο βίντεο κλιπ του τραγουδιού, η ηθοποιός Παναγιώτα Βιτετζάκη, η οποία έδωσε πνοή στο άγαλμα του μύθου. Κάπως έτσι έκλεισε για τον Στέλιο Τσουκιά ο κύκλος του οπτικοακουστικού ταξιδιού του πρώτου προσωπικού του άλμπουμ, «Άγιος Ψεύτης», που ξεκίνησε μαζί με τον Πάνο Ανδριανό πριν από περίπου δύο χρόνια σε παμπ του Λονδίνου.

Σήμερα ο χαρισματικός τραγουδοποιός και ερμηνευτής, μετά από μια σειρά νέων τραγουδιών και επιτυχημένων ζωντανών εμφανίσεων στον «Σταυρό του Νότου» και σε διάφορες γωνιές της Ελλάδας, προτού η πανδημία κατεβάσει ρολά στους συναυλιακούς χώρους, απαντά στο ερωτηματολόγιο του womanTOC. Και παρόλο που «οι θεοί δεν συγχωρούν αυτούς που από έρωτα εκπέσανε» απαντά με τον στίχο του Γιάννη Αγγελάκα «σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ» και με έναν αισθησιακό χορό σε αθηναϊκή ταράτσα.

Τι σου έχει λείψει περισσότερο από την προ-πανδημική εποχή;

Τα ταξίδια. Ήταν μεγάλο μέρος της ζωής μου. Θέλω να δω όσα περισσότερα μέρη μπορώ. 

Τι θα σου λείψει περισσότερο όταν η καραντίνα λήξει;

Τίποτα, νομίζω. Σκέφτομαι ότι η μόνη στιγμή που ένιωσα ανακούφιση, κι αυτό όχι για πολύ, ήταν κατά τη διάρκεια της πρώτης καραντίνας όταν πραγματικά σταμάτησε ο τρελός ρυθμός της πόλης. Όταν άκουσα τoν ήχο των πουλιών πεντακάθαρα μέσα απ’ τα τσιμέντα. Ηρέμησε η ψυχή μου. Ε, μετά ήρθε η στεναχώρια και μία βαριά ενέργεια με τα όσα τραβάμε και το σκέπασε αυτό. 

Ποιο κλισέ των social media αντέχεις λιγότερο;

Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο.

Αν έκλεινες το λογαριασμό σου στο Facebook/Instagram, τι θα έγραφε το τελευταίο σου status;

Κάτι που δεν θα ήταν σχετικό με την απόφαση αυτή. Ίσως την πρώτη φωτογραφία που ανέβασα ποτέ. 

Ποιον τίτλο θα είχε η αυτοβιογραφία σου;

«Οι στιγμές μου μες το χρόνο», αν ποτέ με ενδιέφερε να την αποτυπώσω εκτός πλαισίου της μουσικής. 

Τι αγαπάς περισσότερο στην αγάπη;

Την ακατανόητη έννοια της. 

Ποιο ελάττωμα σε γοητεύει περισσότερο (στον εαυτό σου ή στους άλλους);

Η αυτοκαταστροφική δημιουργία. Γεννιούνται διαμάντια αλλά μπορεί να αποβεί μοιραία. 

Ποια υπερδύναμη θα ήθελες να έχεις;

Με ενοχλεί ο χρόνος. Οπότε θα ήθελα να πατάω ένα κουμπί να τον σταματάω για λίγο.  Ή για πολύ.

Ποια είναι η μεγαλύτερη ένοχη απόλαυσή σου;

Μέχρι πρότινος το τσιγάρο. 

Ποιον φόβο σου κατάφερες να νικήσεις;

Το φόβο της απώλειας. Μέχρι αποδείξεως του εναντίου.  

Ποιο όνειρο κατάφερες να απαρνηθείς;

Την φιλοδοξία να κυνηγήσω το American dream. 

Ποια ανάμνηση είναι το ομορφότερο καταφύγιό σου;

Ο ήχος των τζιτζικιών μιας πολύ ζεστής καλοκαιρινής μέρας στο σπίτι των παππούδων μου τα μεσημέρια.

Σε ποια ηλικία θα ξαναγύριζες αν μπορούσες;

Στο πρώτο έτος φοίτησης. Θα το ευχαριστιόμουν διπλά.

Σε ποια εποχή της ιστορίας θα ταξίδευες αν είχες μια χρονομηχανή;

Στην αρχή της. Θα ήθελα να δω τη γη με τελείως διαφορετικό μάτι. Δίχως νόμους, δίχως τίποτα από αυτά που έχουμε μάθει εδώ και εκατοντάδες χρόνια. 

Ποια φράση σε κινητοποιεί να σηκωθείς, κάθε πρωί, από το κρεβάτι;

Δεν έχω συγκεκριμένη φράση, αλλά τώρα τελευταία κάνω την εξής σκέψη: «Σήμερα μπορεί να δημιουργηθεί ή να φανερωθεί κάτι καινούριο, αβίωτο έως τώρα».

Ποια σκέψη σε βοηθάει, κάθε βράδυ, να χαλαρώσεις και να αποκοιμηθείς;

Τίποτα δεν με κυνηγάει στ’ αλήθεια.

Ποια είναι η πολυτιμότερη συμβουλή που σου έχουν δώσει;

Να έχω υπομονή με τον εαυτό μου.

Ποιον άνθρωπο-ίνδαλμα δεν απομυθοποίησες ποτέ;

Τον Bob Marley.

Μέσα σε ποια ταινία θα ήθελες να ζήσεις, έστω και για λίγο;

Στο Inception. 

Ποιο λάθος δεν συγχώρησες ποτέ – στον εαυτό σου ή στους άλλους;

Αν δεν είχα συγχωρήσει έστω και ένα τότε δεν θα κοιμόμουν καλά. Ταλαιπωρούμαι πολύ μέχρι να φτάσω σε αυτό το σημείο. Όμως αν δεν φτάσω, δεν ηρεμώ.

Τι δεν λείπει ποτέ από την τσάντα/την τσέπη σου;

Τα κλειδιά του σπιτιού μου.

Πώς θα περνούσες την τελευταία σου μέρα πάνω στη γη;

Ξαπλωμένος πάνω στην άμμο μιας ακτής, να με καίει ο ήλιος μέχρι να με πάρει ο ύπνος. 

Ποιος στίχος τραγουδιού σού έχει κολλήσει σαν τσίχλα;

Σιγά μη κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.

Ποια φράση βιβλίου σε έχει στοιχειώσει;

«Φύγε τόσο μακριά μέχρι εκεί που ούτε τον εαυτό σου δεν θα μπορείς να βρεις». J. Krishnamurti. 

Ποια προσωπική δοκιμασία σού βγήκε σε καλό;

Νομίζω πως εμείς το μετατρέπουμε σε καλό εκ των υστέρων. Εξαρτάται από την οπτική γωνία που το βλέπεις. Την ώρα που γίνεται όλα είναι μαύρα. Μετά από καιρό, μπορεί και χρόνια, λες «α, τώρα εξηγούνται όλα». Δεν ξέρω, μάλλον κι αυτό ψευδαίσθηση είναι, οπότε δεν έχω συγκεριμένο παράδειγμα.

Ποιο όνειρό σου που έγινε πραγματικότητα σε απογοήτευσε περισσότερο;

Διαφωνώ με τα όνειρα με αυτή την έννοια. Όνειρα είναι πια μόνο αυτά που βλέπω κατά την διάρκεια του ύπνου. Αλλά μικρός έκανα πολλά και ένα από αυτά, λόγω και των αμερικάνικων ταινιών και σε συνδυασμό με τις σπουδές μου πάνω στις θετικές επιστήμες, ήταν να δουλέψω κάποια στιγμή σε έναν ουρανοξύστη. Το κατάφερα, ήταν εντελώς ανούσιο και η απογοήτευση ήρθε όταν κατάλαβα πόσο ασήμαντο ήταν για μένα τελικά. 

Τι σου αρέσει περισσότερο στο πέρασμα του χρόνου;

Η συνειδητοποίηση ότι μέρα με τη μέρα με μαθαίνω καλύτερα. Είναι ανακουφιστικό γιατί παύω να αγχώνομαι. 

Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;

Δεν έχω ιδέα! Το σίγουρο είναι ότι θέλω να χάνομαι μέσα στον κόσμο της δημιουργίας. Είναι τόσο πιο ενδιαφέρον από την καθημερινότητα. 

Info
Βρείτε το «Άγιος Ψεύτης» στα: iTunes, Spotify, Deezer, Google Play

Ακολουθήστε τον Στέλιο Τσουκιά στο Facebook και στο Instagram.

Δείτε το βίντεο κλιπ του τραγουδιού «Δήμητρα»:

Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram
 

TAGS