Η Μελίνα ποτέ δεν ήταν αυτό που λέμε «γλυκός μέσος όρος». Ήταν όμως πολύ γλυκός άνθρωπος. Το γέλιο της δυνατό. Το ίδιο και η χειραψία της. «Δεν ξέρω εάν φταίει το γεγονός ότι δίνω το χέρι μου σαν άντρας» μου λέει και σκάει στα γέλια, «αλλά σίγουρα κάποιο “αντρικό” κομμάτι του χαρακτήρα μου έπαιξε ρόλο». Σήμερα, γελάει -όχι με την καρδιά της-, με την ιστορία της, λίγα χρόνια πριν ήταν σε ψυχολογική μαυρίλα.

Ο Κώστας δεν είχε σκοπό να εγκαταλείψει την προηγούμενη ζωή του. Δεν γύριζε σελίδα. Πρόσθετε, απλά, ένα έξτρα κεφάλαιο: γυναίκα και παιδί. Μέχρι εκεί, όμως. Η προηγούμενη ζωή του σκόπευε να είναι πάντα το φόντο των ημερών του. Εγώ από την άλλη στήριζα τη ζωή μου σε έναν και μοναδικό άνθρωπο.

«Κοίτα να δεις» ξεκινάει τη διήγησή της, «τότε που γνώρισα τον Κώστα ήμουν στα κάγκελα. Ήταν η ηλικία τέτοια, αλλά και η εποχή. Μέσα της δεκαετίας του '90. Τι άλλο να σου πω; Πάρτι, κλάμπινγκ, ποτά, τρελή κατάσταση. Ήταν για να καταλάβεις ακόμα το Αεροδρόμιο, το κλαμπ, ανοιχτό, πίσω από το παλιό αεροδρόμιο. Το θυμάσαι; Και ποιος δεν είχε περάσει από ΄κει, ε; Τέλος πάντων. Το ήξερα ότι ο Κώστας ήταν gay, από την αρχή. Δεν μου έκρυψε κάτι, δεν μου συστήθηκε σαν κάποιος άλλος. Δε μπορώ να το ερμηνεύσω αυτό που συνέβη μόλις συναντηθήκαμε. Δηλαδή μπορώ, ήταν έρωτας. Ξεκάθαρα. Οι άνθρωποι δεν ερωτεύονται αποκλειστικά και μόνο ένα φύλο. Τουλάχιστον αυτό πίστευα τότε. Μετά άλλαξα γνώμη, αλλά και πάλι πιστεύω ότι μπορούμε να ερωτευθούμε τα πάντα στη ζωή μας. Στο θέμα μας, όμως. Ο Κώστας εκείνο το φεγγάρι ήταν ζευγάρι με το Νίκο, οπότε δε μπήκα καν στον κόπο να του ρίξω δεύτερη ματιά, το βράδυ που μας σύστησαν. Όμως μου άρεσε. Όταν ξανασυναντηθήκαμε έμαθα ότι είχε χωρίσει με τον Νίκο και ότι ήταν σε μια περίεργη φάση αναζήτησης. Τουλάχιστον αυτό φρόντισε να μου μεταφέρει, τεχνηέντως. Το φλερτ του ήταν πολύ έντονο και πολύ δυνατό. Δεν το πολυσκέφτηκα. Αφέθηκα. Ερωτεύτηκα. Τρελάθηκα».

»Ήταν -και παραμένει-, από τις πιο δυνατές μου σχέσεις. Ο πρώτος χρόνος έμοιαζε φτιαγμένος από ζάχαρη και μέλι. Η σεξουαλική μας ζωή βγαλμένη από τα παραμύθια. Όχι ρομαντισμοί και σάχλες. Πάθος. Καθαρό, ατόφιο, σαρκικό πάθος. Υπήρχαν, φυσικά, και οι στιγμές με το ρομάντζο, αλλά δεν ήταν οι κυρίαρχες στη σχέση μας. Οι φίλοι μου, αναρωτήθηκαν στην αρχή, παραξενεύτηκαν και μετά το δέχτηκαν. Δεν φάνταζε αλλόκοτο. Ο Κώστας λάτρευε και λατρεύει τις γυναίκες. Άλλωστε μετά το χωρισμό μας, πάλι με γυναίκα παντρεύτηκε».

»Το μωρό ήρθε το ίδιο φυσικά με τον έρωτα, σαν μια προγραμματισμένη εξέλιξη της σχέσης. Έτσι έπρεπε. Άλλωστε λατρευόμασταν. Κι ο γάμος το ίδιο αβίαστα ήρθε. Και τι γάμος. Πάρτι από τα λίγα. Αφού μετά, που κανένα από τα συναισθήματά μου, για αυτόν, δεν ήταν σε ισχύ, χαιρόμουν που είχαμε ζήσει ένα τέτοιο γλέντι. Οι γονείς δε γνώριζαν. Ήξεραν μόνο ότι “τα παιδιά αγαπιούνται”. Αυτό έλεγαν διαρκώς και για αυτό χαίρονταν».

»Τα πρώτα σύννεφα εμφανίστηκαν μετά τη γέννηση του παιδιού. Λες και πατήθηκε ένα κουμπί που ξεθωριάζει τα χρώματα. Έτσι έγινε η ζωή μας. Μουντή, γκρίζα, γκρινιάρα και πληκτική. Αυτό ήταν που δεν άντεχα πιο πολύ από όλα. Το πληκτική. Μάλλον κι ο Κώστας εκεί ζορίστηκε, γιατί άρχισε να βγαίνει ξανά με τους παλιούς του φίλους, να πίνει παραπάνω από ότι συνήθιζε, να αργεί να γυρίσει σπίτι, κάποια βράδια να μην εμφανίζεται καθόλου. Τότε ήταν που ξανασυζητήσαμε το θέμα της αγάπης του για τους άντρες. Ποτέ άλλοτε, μέχρι σήμερα, πλην των πρώτων συναντήσεων, δεν είχε τεθεί ξανά στο τραπέζι, το gay thing. Κι αυτό νομίζω ότι ήταν το δικό μου λάθος. Γιατί κατάλαβα λάθος. Ο Κώστας δεν είχε σκοπό να εγκαταλείψει την προηγούμενη ζωή του. Δεν γύριζε σελίδα. Πρόσθετε, απλά, ένα έξτρα κεφάλαιο: γυναίκα και παιδί. Μέχρι εκεί, όμως. Η προηγούμενη ζωή του σκόπευε να είναι πάντα το φόντο των ημερών του. Εγώ από την άλλη στήριζα τη ζωή μου σε έναν και μοναδικό άνθρωπο. Σε αυτόν. Και καλούμουν να αποφασίσω εάν θα δεχτώ να τον μοιράζομαι ή όχι. Διάλεξα το δεύτερο. Με πολύ πόνο και μεγάλη απογοήτευση. Θα ήταν πάντα ο πατέρας του πρώτου μου παιδιού, αλλά όχι ο άντρας μου».

Η Μελίνα ξαναπαντρεύτηκε, ξαναχώρισε και τώρα ζει με τα τρία παιδιά της σε ένα υπέροχο κτήμα, κοντά στην Αθήνα. Ο Κώστας ξαναπαντρεύτηκε, απέκτησε κι άλλα παιδιά και ζει με τη γυναίκα του στο κέντρο της Αθήνας.             

TAGS