Πάντα έλεγες ότι ο μοναδικός τρόπος να κάνεις στα αλήθεια όλα εκείνα τα πράγματα που γράφεις σε μακριές, αναλυτικές λίστες στην αρχή κάθε χρονιάς θα ήταν να συμβεί κάτι μαγικό και να μείνεις αποκλεισμένη μέσα στο σπίτι. 

Και να που αυτό το κάτι μαγικό συνέβη στα αλήθεια, κι ας μην είναι καθόλου μαγικό στην πραγματικότητα, αλλά έχει την μορφή μίας αόρατης πανδημίας που εξαπλώνεται με γρήγορους ρυθμούς και μοιράζει απειλητική και παντοδύναμη. Σε κάθε περίπτωση, εσύ όντως έμεινες μέσα στο σπίτι και εκείνοι οι τίτλοι από διάσημες ταινίες που ποτέ δεν είχες χρόνο για να δεις, σε κοιτάζουν γεμάτοι νόημα και υποσχέσεις στο σημειωματάριο του κινητού σου τηλεφώνου. Ξέρεις, ένας τίτλος για καθεμία από τις αμέτρητες φορές που είχες πει: «Ναι ρε συ, θέλω πάρα πολύ να το δω. Έχω ακούσει ότι είναι φανταστικό,» αλλά στο τέλος δεν είδες στα αλήθεια.

Ε, λοιπόν, σε αυτές τις μεγάλες λίστες με ταινίες που σίγουρα έχεις φτιάξει, κατά καιρούς, από μόνη σου, πρόσθεσε ακόμα 8 από τα καλύτερα - κατά τη γνώμη μας πάντα - φιλμ των τελευταίων 40 χρόνων. Κάποια από αυτά είναι κάπως παλαιότερα, κάποια είναι πιο πρόσφατα, κάποια άλλα είναι πραγματικά επαναστατικά, κάποια είναι αληθινές ιστορίες, κάποια άλλα τα έχεις πιθανότατα ξαναδεί στο παρελθόν σε διαφορετική εκδοχή. Όλα τους φέρνουν την έννοια του σπουδαίου και του κλασικού σε μία τελείως δική τους διάσταση.

1. Chinatown - Ρομάν Πολάνσκι

Ο Τζέικ Τζέι Τζέι Γκίτις (Τζακ Νίκολσον), ιδιωτικός ντετέκτιβ με ειδίκευση στις υποθέσεις μοιχείας, προσλαμβάνεται από μια γυναίκα που του συστήνεται ως, Έβελυν Μόλρεϊ (Ντάιαν Λαντ) να παρακολουθήσει το σύζυγο της, Χόλις (Ντάρελ Ζβέρλινγκ), υπεύθυνο για την κατασκευή του συστήματος ύδρευσης της πόλης, για τον οποίο έχει υποψίες ότι διατηρεί εξωσυζυγικές σχέσεις. Ο Γκίτις τον ακολουθεί και διαπιστώνει ότι όντως την απατά με μια νεαρή κοπέλα. Η υπόθεση όμως περιπλέκεται όταν ανακαλύπτει ότι έχει προσληφθεί από άλλη γυναίκα, καθώς όταν επιστρέφει στο γραφείο του μετά την έρευνά του συναντά την πραγματική Έβελυν Μόλρεϊ που τον διαβεβαιώνει ότι δεν είχε καμιά πρόθεση να μάθει για τις εξωσυζυγικές σχέσεις του άνδρα της.

Ένα αριστουργηματικό φιλμ νουάρ με την υπογραφή του σπουδαίου Ρομάν Πολάνσκι που έχει χαρακτηρισθεί από τους κριτικούς σε όλο τον κόσμο ως μία από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Παράλληλα, αποτελεί το τελευταίο σκηνοθετικό εγχείρημα του Πολάνσκι στις Η.Π.Α., αφού το 1977 επέστρεψε στην Ευρώπη ώστε να αποφύγει τις σοβαρές κυρώσεις μετά τις κατηγορίες που τον ήθελαν να αποπλανεί σεξουαλικά ένα ανήλικο κορίτσι.

2. Η αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού - Μίτσελ Γκοντρί

Ο Τζόελ και η Κλέμενταϊν γνωρίζονται στο τραίνο και παρ' όλο που είναι δύο πολύ διαφορετικές προσωπικότητες, ερωτεύονται. Στην αρχή δε συνειδητοποιούν ότι τη μέρα που συναντήθηκαν, ο Τζόελ και η Κλέμενταϊν είναι στην ουσία πρώην εραστές, που τώρα είναι χωρισμένοι, αφού ήταν δύο χρόνια μαζί. Μετά από έναν άσχημο τσακωμό, η Κλέμενταϊν πήγε σε μια κλινική στη Νέα Υόρκη όπου με μία ειδική μέθοδο θα της σβήσουν όλες τις αναμνήσεις με τον Τζόελ. Όταν ο Τζόελ το ανακάλυψε, αποφάσισε να κάνει και αυτός το ίδιο.

Ένα από τα εμβληματικότερα φιλμ του πρώτου μισού της δεκαετίας των 00's έρχεται για να ορίσει εκ νέου την έννοια του κλασικού στις συνειδήσεις μας, πλάθοντας μία πανέμορφη ερωτική, φουτουριστική ιστορία που θα ζει πάντα στις καρδιές μας

3. Boyhood - Ρίτσαρν Λινκλέιτερ

Το 2002, ο εξάχρονος Μέισον Έβανς Τζούνιορ και η μεγαλύτερή του αδερφή Σαμάνθα ζουν με τη μητέρα τους Ολίβια στο Τέξας. Οι γονείς τους είναι χωρισμένοι. Η ταινία παρακολουθεί την καθημερινότητα και τα πιο κομβικά σημεία στη ζωή του μικρού Μέισον από το 2002 μέχρι το 2012, όταν είναι πλέον 16 χρονών και ετοιμάζεται να φύγει για το κολέγιο. 

Από τα μεγαλύτερα σκηνοθετικά επιτεύγματα της εποχής μας το Boyhood («Μεγαλώνοντας», στα ελληνικά) γυρίστηκε σε διάστημα 10 ετών με τους ίδιους ηθοποιούς να ενσαρκώνουν τους ίδιους ρόλους μέσα σε μία δεκαετία. Από τα πιο ρεαλιστικά και τρυφερά πράγματα που μας έχει προσφέρει το παγκόσμιο σινεμά τα τελευταία 20 χρόνια.

4. O λόγος του βασιλιά - Τομ Χόπερ

Με το Megxit να έχει αναστατώσει πριν από λίγο καιρό τη Βρετανία τα οικογενειακά δράματα της βασιλικής οικογένειας της Αγγλίας μοιάζουν πιο επίκαιρα από ποτέ. Σε μία σχετική, λοιπόν, αναφορά η ταινία του Τομ Χόπερ (για την οποία ο Κόλιν Φερθ βραβεύτηκε με όσκαρ Α' Αντρικού Ρόλου) παρουσιάζει την ξεχωριστή περίπτωση του πατέρα της Ελισάβετ, Γεωργίου του 6ου, ο οποίος ανέβηκε στον θρόνο μετά την παραίτηση του αδελφού του, Εδουάρδου. Ο Γεώργιος υπήρξε ένα βαθιά συνεσταλμένος άνθρωπος που αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα με την ομιλία του, μένοντας τελικά στην ιστορία ως «ο τραβλός βασιλιάς». Η γνωριμία του με έναν καθηγητή λογοθεραπείας, ο οποίος ακολουθεί ανορθόδοξες μεθόδους, θα αποδειχθεί καθοριστή για την μετέπειτα πορεία του στο υψηλότερο αξίωμα της Μεγάλης Βρετανίας.

Ένα φιλμ που ξεχειλίζει από υπέροχες ερμηνείες και καταπληκτική κινηματογράφηση, πιθανότατα η καλύτερη ταινία που γυρίστηκε ποτέ σχετικά με την διάσημη και πολύκροτη οικογένεια των Γουίνδσορ.

5. Περηφάνια και προκατάληψη - Τζο Ράιτ

«Αποτελεί γενικώς αποδεκτή αλήθεια πως ένας ανύμφευτος άντρας, με μια όχι αμελητέα περιουσία στην κατοχή του, έχει οπωσδήποτε ανάγκη από μια σύζυγο». Με αυτή τη φράση ξεκινα το Περηφάνια και Προκατάληψη, ένα από τα πιο διάσημα μυθιστορήματος της Τζέιν Ώστεν, ένα κλασικό έργο που έχει μεταφερθεί δεκάδες φορές στο σινεμά και άλλες τόσες στη μικρή οθόνη. H εκδοχή του 2005 με την Κίρα Νάιτλι και τον Μάθιου ΜακΦάιντεν στους ρόλους της Ελίζαμπεθ Μπένετ και του Φιτζγουίλιαμ Ντάρσι, αντίστοιχα, είναι σίγουρα η πιο μοντέρνα, φρέσκα και παράλληλα πιστή εκδοχή ενός σπουδαίου, κλασικού βιβλίου που συνεχίζει να μας συγκινεί μέχρι και σήμερα.

Ο έρωτας, οι παρεξηγήσεις, η προκατάληψη, η ξεροκεφαλιά, ο εγωισμός, αλλά και η θέση της γυναίκας σε μία απόλυτα ανδροκρατούμενη κοινωνία, έχουν την πρώτη θέση σε μία αξεπέραστη ιστορία αγάπης που όσα χρόνια κι αν περάσουν δεν θα φαντάζει ποτέ παραχωμένη ή κουραστική. 

6. Pulp Fiction - Koυέντιν Ταραντίνο

Όχι, το πολυπρόσωπο, εκρηκτικό, χαώδες, έντονο, συγκλονιστικό σύμπαν του Κουέντιν Ταραντίνο δεν αρχίζει και δεν τελειώνει εδώ, ωστόσο, αυτή υπήρξε η αριστουργηματική κινηματογραφική στιγμή κατά την οποία ολόκληρος ο σινεφίλ κόσμος υποκλήθηκε στο μεγαλείο ενός υπερταλαντούχου εκπροσώπου του αμερικανικού, εναλλακτικού σινεμά. Το 1995 όταν οι τίτλοι τέλους του Pulp Fiction έσκασαν, για πρώτη φορά, με φόρα πάνω στο λευκό πανί, όλα εκείνα που αποζητάμε από μία σύγχρονη ταινία με larger than life προσωπικότητες στους βασικούς ρόλους και διαλόγους που τινάζουν στον αέρα το μυαλό δεν θα ήταν ποτέ ξανά τα ίδια.  

Ο χορός της Ούμα Θέρμαν, το όπλο του Τζον Τραβόλτα, εκείνος ο επικός μονόλογος του Σάμουελ Τζάκσον στο εστιατόριο, άλλαξαν και το δικό μας σύμπαν γεννώντας από το μηδέν ένα λαμπερό σύμβολο της ποπ κουλτούρας των 90's. Το Pulp Fiction ήταν τα 90's, όσο ήταν και οι Νirvana. Όσο ήταν τα καρό πουκάμισα και τα converse αθλητικά παπούτσια, η άνοδος της ηλεκτρόνικα, τα πολύχρωμα ρέιβ πάρτι και το Wannabe των Spice Girls.

7.  Εις το όνομα του πατρός - Τζιμ Σέρινταν 

Ο Τζέρι Κόνλον, ένας νέος που ζει στην Ιρλανδία βρίσκεται τυχαία πολύ κοντά σε μια βομβιστική επίθεση στο Λονδίνο, στην οποία σκοτώνονται 5 άτομα και άλλα 65 τραυματίζονται.  Λίγο αργότερα ο Τζέρι επιστρέφει στην πατρίδα του, το Μπέλφαστ, αλλά σύντομα ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας εισβάλλουν στο σπίτι και συλλαμβάνουν όλη την οικογένεια του. Ο Τζέρι και ένας φίλος του ανακρίνονται από την αστυνομία, η οποία τους βασανίζει και τους απειλεί μέχρι που και οι δύο συμφωνούν να υπογράψουν την ομολογία τους. Στη δίκη που ακολουθεί, η οικογένεια της θείας του, συμπεριλαμβανομένου και του πατέρα του, καταδικάζονται ως συνεργοί στη βομβιστική επίθεση και ο Τζέρι μαζί με άλλους τρεις, οδηγούνται σε ισόβια φυλάκιση.

Η αληθινή ιστορία του Τζέρι Κόνλον και του πατέρα του Τζουζέπε Κόνλον είχε συγκλονίσει την κοινή γνώμη της Βρετανίας την δεκεατία του '70, και είχε πρωταγωνιστήσει στα δελτία ειδήσεων και στις εφημερίδες της εποχής, αφήνοντας πίσω της τον απόηχο μίας γλυκόπικρης ιστορίας δικαίωσης, μαζί με τον αιματηρό αγώνα δύο αντρών που περνούν τη μισή τους ζωή στη φυλακή για κάτι που δεν έκαναν.

Μία από τις κορυφαίες στιγμές του Τζέρι Λι Λούις, της Έμα Τόμσον και του Πιτ Ποστλθγουέιτ σε ένα από τα σπουδαιότερα νομικά δράματα που γυρίστηκαν ποτέ.

8. Συνήθεις Ύποπτοι - Μπράιαν Σίνγκερ

Η ταινία ανοίγει με τον εγκληματία Ντιν Κίτον, ξαπλωμένο και βαριά τραυματισμένο στην προβλήτα του Σαν Πέδρο Μπέι. Εκεί υπάρχει και μία μυστηριώδης φιγούρα, ονομαζόμενη Keyser, ο οποίος τον πυροβολεί και βάζει φωτιά στο πλοίο. Το αιματοκύλισμα που έγινε στο καράβι αφήνει πίσω του, μόνο δύο επιζήσαντες: τον Άρκος Κόβας, έναν Ούγγρο μαφιόζο, ο οποίος είναι σε θανάσιμη κατάσταση και νοσηλεύεται, αλλά και τον Ρότζερ "Βέρμπαλ" Κιντ, έναν μικροαπατεώνα, με κινητικά προβλήματα. Ο Ντετέκτιβ Dave Kujan, από τη Νέα Υόρκη, ανακρίνει τον Βέρμπαλ, ο οποίος του περιγράφει τα γεγονότα με αναδρομές, μέσω των οποίων τον οδηγεί και σε τέσσερις άλλους εγκληματίες, τον Κίτον, τον Μάικλ ΜακΜάνους, τον Φρεντ Φένστερ και τον Τολντ Χόκνι.

Aν υπήρχε μία μόνο ταινία που θα έπρεπε να διδάσκουν στις σχολές κινηματογραφικού σεναρίου, τότε αυτή μάλλον θα έπρεπε να είναι οι Συνήθεις Ύποπτοι. Για όσους δεν έχουν δει αυτή το διαμάντι του 1995 τίποτα περισσότερο δεν επιτρέπεται να ειπωθεί προς αποφυγή spoilers. Από την άλλη, όσοι την έχουν δει ξέρουν πολύ καλά για ποιο πράγμα μιλάμε

 

Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram

TAGS