Γράφει η Άντζελα Ζιούτη/ συγγραφέας angelaziouti@yahoo.gr
Το να πεις κάποιον «είσαι κοιμισμένος» είναι βρισιά. Γιατί είναι τόσο κακό, δηλαδή κάποιος να βρίσκεται στην ψυχοσωματική κατάσταση που ονομάζεται ύπνος; Ίσως επειδή κύριο χαρακτηριστικό ενός «κοιμισμένου» είναι η απουσία επαφής με το περιβάλλον. Το μπουγέλωμα ή ο έντονος θόρυβος είναι ικανά να κάνουν έναν κοιμισμένο να ανακτήσει τις αισθήσεις του.
Κανείς δεν ξέρει για ποιους λόγους ο ύπνος συμβολίζεται με ένα κομμάτι ξύλο και ένα πριόνι να το κόβει. Αυτό φαίνεται καλύτερα στον γραπτό λόγο με το περίφημο «zzzzzzzzz...» που αν το διαβάσει κανείς φωναχτά είναι σα να αναπαράγει το θόρυβο που κάνει το πριόνι όταν κόβει ένα κομμάτι ξύλο. Μάλιστα έχει και διαβαθμίσεις. Όπου η σημαντικότητα του ύπνου συμβολίζεται με ακολουθία κεφαλαίων "Ζ" με τα κεφαλαία να συμβολίζουν τη σημαντικότητα και τα μικρά τη βαθύτητα. Παραδείγματος χάρη, ο ύπνος ενός δημοσίου υπαλλήλου κατά τη διάρκεια της δουλειάς απεικονίζεται ως:"zzzZzzz", ενώ ο ύπνος ενός αμέριμνου τριτοετή φοιτητή που γύρισε από πάρτυ και την έπεσε για έναν υπνάκο ως : «zzzzzzzzz...».
Το ένα τρίτο της ζωής μας το περνάμε στον ύπνο.
Το «γιατί κοιμόμαστε;» αποτελεί ένα από τα μεγάλα αναπάντητα ερωτήματα στην επιστήμη της βιολογίας. Είναι πράγματι περίεργο για ποιο λόγο ο οργανισμός επιλέγει να κατεβάσει τον «διακόπτη» και κατά τη διάρκεια του ύπνου να μην τελείται καμία ζωτική λειτουργία: της αναπαραγωγής, της προστασία των βρεφών, της ανεύρεσης τροφής, της εργασίας. Το ένα τρίτο της ζωής μας το περνάμε στον ύπνο. Δηλαδή κάνοντας απολύτως τίποτα, παρά μόνο να ονειρευόμαστε. Απαραίτητο για τη σωματική και ψυχική μας υγεία θα πουν μερικοί, αντιπαραγωγικό και αποστεωμένο από χρησιμότητα για την εργασιακή πρόοδο θα πουν κάποιοι άλλοι.
Σε τέτοιο βαθμό που θα ήλπιζαν να είχε εφευρεθεί ένα χάπι που θα το κατάπινες και θα πλάγιαζες για μισή ωρίτσα στο μαξιλάρι. Μέχρι να αρχίσει το γνωστό «zzzzzzzzz...», το μάτι πάλι γαρίδα. Πλένεις τα δόντια, δένεις τα κορδόνια σου και τσουπ, πάλι στη δουλειά γεμάτος ευεξία και ενέργεια να εργάζεσαι ασταμάτητα μέχρι αργά το βράδυ σαν ένα ηλεκτρικό πριόνι που το έβαλες στην πρίζα και κόβει ασταμάτητα ξύλα.
Κακά τα ψέματα. Όσο κι αν η σημασία του ύπνου στη ζωή μας είναι εμφανής, κυρίως όταν τον χάνουμε για μεγάλα χρονικά διαστήματα, όπως σε ένα πείραμα με αρουραίους, που είχαν να κοιμηθούν 2 με 3 εβδομάδες και το αποτέλεσμα ήταν ο θάνατος τους, πιθανότατα από μαζική απώλεια θερμότητας, οι καιροί απαιτούν έναν άνθρωπο πολυμηχάνημα που να μπορεί να «κόβει ασταμάτητα». Κάνοντας καμιά φορά τη ζωή του πριονίδια.
