Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν υπήρξε μια από τις πιο εμβληματικές ιδιοφυίες του κόσμου, με τις καινοτόμες ιδέες και ανακαλύψεις του να διευρύνουν με νέα δεδομένα τον τομέα των φυσικών επιστημών. Όσο σπουδαία και λαμπρή υπήρξε η επαγγελματική του πορεία ως καταξιωμένος φυσικός, άλλο τόσο ασταθής και ιδιότροπος ήταν στην προσωπική του ζωή.
Σύμφωνα με τους βιογράφους του, επρόκειτο για έναν άνθρωπο με ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία και απρόβλεπτο χαρακτήρα με πολλές παραξενιές, αποδέκτης των οποίων υπήρξε η οικογένεια του. Ο Αϊνστάιν είχε αποφασίσει να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στην έρευνα με οποιοδήποτε κόστος, εγκαταλείποντας την πρώτη του σύζυγο και τους δύο γιούς τους, δημιουργώντας έναν νέο πιο ανεξάρτητο ερωτικό δεσμό με την πρώτη του ξαδέρφη, Έλσα Αϊνστάιν. Η επεισοδιακή ζωή του φυσικού επιβεβαιώθηκε όταν 25 χρόνια μετά τον θάνατο του αποκαλύφθηκε το μεγαλύτερο μυστικό του: η ύπαρξη τρίτου παιδιού στην ζωή του, αλλά και η εξαφάνιση του από προσώπου γης.
Το 1901 η νεαρή φοιτήτρια και μοναδική γυναίκα σπουδάστρια στο τμήμα φυσικής και μαθηματικών του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης, εγκαταλείπει τις σπουδές της και επιστρέφει στον τόπο καταγωγής της, για να φέρει στον κόσμο το καρπό του έρωτα της με τον συμφοιτητή της, Άλμπερτ.
Η Λίζερλ Αϊνστάιν, όπως ονομαζόταν η μοναχοκόρη του Άλμπερτ Αϊνστάιν, ήταν το "κρυφό" παιδί που απέκτησε μαζί με την πρώτη του σύζυγο, Μιλέβα Μάριτς. Το 1901 η νεαρή φοιτήτρια και μοναδική γυναίκα σπουδάστρια στο τμήμα φυσικής και μαθηματικών του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης, εγκαταλείπει τις σπουδές της και επιστρέφει στον τόπο καταγωγής της, για να φέρει στον κόσμο το καρπό του έρωτα της με τον συμφοιτητή της, Άλμπερτ. Η ύπαρξη αυτού του παιδιού ανακαλύφθηκε το 1986 όταν ερευνητές μελετούσαν διεξοδικά την προσωπική του ζωή, διαπιστώνοντας ότι υπήρξε αναφορά σε αυτό μόνο τρεις φορές στην αλληλογραφία με την μετέπειτα σύζυγο του, Μιλέβα, μετά την γέννηση του παιδιού.
Το γιατί παρέμεινε μυστικό o ερχομός της κόρης τους στον κόσμο, συναντά την προφανή αιτιολογία ότι προήλθε εκτός γάμου. Η Λίζερλ γεννήθηκε στις 27 Ιανουαρίου του 1902 στο Νόβι Σαντ της Σερβίας, με τα "ίχνη" της να χάνονται μια για πάντα, αφού η ημερομηνία αλλά και ο τόπος της γέννησης της είναι το μοναδικό έγκυρο στοιχείο στα χέρια των ιστορικών που πιστοποιούν την ύπαρξη της. Συγκεκριμένα, στις 4 Φεβρουαρίου του 1902 η Μιλέβα έλαβε ένα γράμμα από τον Άλμπερτ που έγραφε τα εξής:
"Φοβήθηκα πολύ όταν ο πατέρας σου μου έγραψε για το πρόβλημα που αντιμετώπισες. Είναι υγιής, κλαίει ήδη σωστά; Έχει μικρά μάτια; Σε ποιόν μοιάζει περισσότερο" αναρωτιόταν όλο αγωνία μέσα στο γράμμα του για το μωρό που έφερε στον κόσμο η αγαπημένη του. Στο τέλος της επιστολής σημείωσε χαρακτηριστικά "Την αγαπώ τόσο πολύ, παρόλο που δεν την ξέρω ακόμα".
Τον Ιανουάριο του 1903 η Μιλέβα πήγε να συναντήσει τον Άλμπερτ στην Βέρνη, με σκοπό να παντρευτούν. Όμως, η νεαρή μητέρα δεν είχε μαζί της το μωρό, το οποίο έκτοτε εξαφανίστηκε οριστικά από την ζωή τους.
Στο ίδιο ύφος κινήθηκαν και δύο ακόμα γράμματα που αντάλλαξαν τους επόμενους μήνες, πριν συναντηθούν από κοντά σχεδόν έναν χρόνο αργότερα. Τον Ιανουάριο του 1903 η Μιλέβα πήγε να συναντήσει τον Άλμπερτ στην Βέρνη, με σκοπό να παντρευτούν. Όμως, η νεαρή μητέρα δεν είχε μαζί της το μωρό, το οποίο έκτοτε εξαφανίστηκε οριστικά από την ζωή τους.
Η αναζήτηση για την χαμένη κόρη του Άλμπερτ Αϊνστάιν δεν είχε κανένα σαφή αποτέλεσμα, αφού οι ερευνητές δεν κατάφεραν μέχρι στιγμής να βρουν οποιοδήποτε άλλο στοιχείο για την ύπαρξη της. Εικασίες και ατεκμηρίωτες υποθέσεις θέλουν τους δύο γονείς να "κρύβουν" το παιδί τους καθώς την περίοδο πριν τον γάμο τους, ο βραβευμένος με Νόμπελ Φυσικής επιστήμονας μόλις είχε ξεκινήσει την καριέρα του σε έναν μεγάλο ελβετικό οργανισμό και η είδηση ενός νόθου παιδιού θα μπορούσε να τον θεωρήσει αναξιόπιστο συνεργασίας.
Η είδηση ενός νόθου παιδιού θα μπορούσε να τον θεωρήσει αναξιόπιστο συνεργασίας.
Ωστόσο, στην τελευταία επιστολή που έγινε αναφορά στην Λίζερλ, η Μιλέβα άφησε να εννοηθεί πως η μικρή πάσχει από κάποια παιδική ασθένεια, την οποία ίσως να ξεπερνούσε. Χωρίς να είναι απόλυτα βέβαιο ότι η κόρη τους πέθανε σε μικρή ηλικία από κάποια πάθηση, η συγγραφέας Μισέλ Ζακχέιμ δημοσιεύοντας το βιβλίο "Einstein’s Daughter: The Search for Lieserl" το 1999 έπειτα από μακρόχρονη έρευνα, διατύπωσε την άποψη ότι η Λίζερλ γεννήθηκε με άγνωστες αναπτυξιακές αναπηρίες και λίγο πριν τα δεύτερα γενέθλια της πέθανε, όσο το ζευγάρι ετοίμαζε το γάμο τους.
