Η Μπελ έχει διαγνωστεί με μια σπάνια πάθηση: μια σοβαρή μορφή ναρκοληψίας, που την κάνει να αποκοιμιέται, παρά τη θέλησή της, έως και 15 φορές την ημέρα και της προκαλεί παραισθήσεις. Παρά την ατυχία της όμως, έχει την τύχη να απολαμβάνει την υποστήριξη δύο σημαντικών ανθρώπων στη ζωή της: της μητέρας και του συντρόφου της. Κι αυτό της δίνει απίστευτη δύναμη.

«Όσοι υποφέρουν από ναρκοληψία αισθάνονται όπως ένας φυσιολογικός άνθρωπος που καλείται να τα βγάλει πέρα με μια εργάσιμη μέρα μετά από 48 ώρες αϋπνίας. Έτσι νιώθω εγώ καθημερινά» είπε η Μπελ Χατ σε ένα μίνι ντοκιμαντέρ για τη ζωή της.

«Είχα βγει με ένα αγόρι και άρχισα να συμπεριφέρομαι περίεργα. Μου είπε, μα τι στο καλό κάνεις; Αυτό με έκανε να νιώσω σκουπίδι. Πολλές σχέσεις μου έχουν τελειώσει εξαιτίας της κατάστασής μου».

«Είχα βγει με ένα αγόρι και άρχισα να συμπεριφέρομαι περίεργα. Μου είπε, μα τι στο καλό κάνεις; Αυτό με έκανε να νιώσω σκουπίδι. Πολλές σχέσεις μου έχουν τελειώσει εξαιτίας της κατάστασής μου».

Πριν από τρία χρόνια, όμως, γνώρισε τον τωρινό σύντροφό της, Μάικλ, στο σαλέ ενός χιονοδρομικού κέντρου. «Πόσο μεθυσμένη ήσουν χτες βράδυ; Τη ρώτησα όταν τη γνώρισα» θυμάται ο Μάικλ. «Και μου απάντησε, βασικά, δεν είχε να κάνει μόνο με το αλκοόλ». Η σχέση τους την έκανε να νιώσει τέτοια ασφάλεια, που τελικά αποφάσισε να εγκαταλείψει το πατρικό της στη Βρετανία για να μετακομίσει μαζί του στο Άμστερνταμ.

«Η διάγνωση έγινε στα 17 μου, όταν είπα στη μαμά μου: Παρόλο που κοιμάμαι καλά το βράδυ, στη διάρκεια της ημέρας με παίρνει ο ύπνος. Μήπως να πάω στο γιατρό;». Όταν έμαθαν για τη ναρκοληψία, η μαμά της Μπελ ρώτησε τον γιατρό: «Υπάρχει θεραπεία;». Αλλά εκείνος της απάντησε: «Όσο περνάει ο καιρός θα επιδεινώνεται η κατάστασή της».

Όταν έμαθαν για τη ναρκοληψία, η μαμά της Μπελ ρώτησε τον γιατρό: «Υπάρχει θεραπεία;». Αλλά εκείνος της απάντησε: «Όσο περνάει ο καιρός θα επιδεινώνεται η κατάστασή της».

Στο σχολείο, εκείνη την περίοδο, «οι συμμαθητές μου με τραβούσαν βίντεο. Κάποιοι ζωγράφιζαν το πρόσωπό μου. Όμως οι χειρότεροι ήταν οι καθηγητές. Μου έλεγαν: Μπελ, τι έκανες χτες το βράδυ; Ίσως δεν πρέπει να ξενυχτάς τόσο. Μια καθηγήτρια μου εκτόξευσε ένα στυλό και μου είπε: “Τόσο βαρετή είμαι;!”. Γι’ αυτό σταμάτησα το σχολείο».

Κατάφερε όμως να βρει το δρόμο της. Όταν ανακάλυψε ότι η άσκηση τη βοηθάει να παραμείνει ξύπνια, αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με αυτήν και σήμερα εργάζεται ως personal trainer. Μόνο που μετά το μάθημα, παίρνει έναν υπνάκο στο γυμναστήριο.

Επίσης λαμβάνει δύο φαρμακευτικές αγωγές και έρχεται σε επικοινωνία, μέσω του διαδικτύου, με άλλους ανθρώπους που υποφέρουν από ναρκοληψία. Όμως τίποτα δεν την έχει βοηθήσει όσο οι αγαπημένοι της: «Δεν θα ήμουν εδώ σήμερα, αν δεν είχα τη μαμά μου και τον Μάικλ» συνοψίζει.

Δείτε την ιστορία της Μπελ:

Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram

Φωτό: YouTube

TAGS