Τελικά, ο έρωτας μοιάζει με την επιθυμία για την αγορά μίας ακριβής επώνυμης τσάντας. Οι ομοιότητες πολλές. Και στις δύο περιπτώσεις, πρόκειται για τόσο ευχάριστο συναίσθημα, ώστε καθένας επιδιώκει διακαώς και συνεχώς να το ξαναζήσει. Όπως οι ερωτικές συναντήσεις είναι έντονες και επαναλαμβανόμενες, έτσι και οι αγορές είναι διαδοχικές συμπληρώνοντας κάθε φορά ένα ακόμη αξεσουάρ στο κομψό outfit. Είναι χάρμα ένα φουλάρι με το λογότυπο που θα δένει κόμπο στον λαιμό. Σαν τα φιλιά στα χείλη πριν αποχαιρετιστούν οι δύο εραστές. Η συνηθέστερη έκφραση που ακούγεται από τους πρωταγωνιστές, κατά την περίοδο του μεγάλου πάθους είναι «δε σε χορταίνω».
Ίσως ακουστεί παράξενο, όμως αυτό ακριβώς το στάδιο μιας ερωτικής σχέσης έχει μελετηθεί από επιστημονικής άποψης.
Το ερωτικό πάθος θυμίζει την ίδια μορφή μανίας που καταλαμβάνει τον δυνητικό αγοραστή, που καμιά φορά εμπεριέχει ακόμη και μια μικρή δόση παραληρήματος. Από χημικής άποψης, και τα δυο ενεργούν πάνω μας σαν να κάναμε χρήση διεγερτικών ουσιών. Ο εγκέφαλος γεμίζει ντοπαμίνη, μια χημική ουσία που μεταβιβάζει πληροφορίες από το ένα νευρικό κύτταρο στο άλλο.
Στο μυαλό στριφογυρνάει διαρκώς, μόνο η εικόνα του λατρεμένου προσώπου, με τον ίδιο τρόπο που το αστραφτερό φερμουάρ της πολυπόθητης τσάντας φωσφορίζει μέσα στο γυναικείο κεφάλι.
Όλο κι όλο, ένα λεπτό παιχνίδι νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο και ορμονών στο σώμα, καθοδηγεί τις ανθρώπινες συμπεριφορές. Αυτό το παιχνίδι βιοχημείας, ευθύνεται για το γεγονός, πως όταν ένας ερωτοχτυπημένος, δεν βλέπει τον/την αγαπημένη του καταλαμβάνεται από σύνδρομο στέρησης. Ακούει στη διαπασών Γιάννη Πάριο, και σιγοτραγουδάει το «Ποιος να συγκριθεί μαζί σου» με τέτοιον οίστρο, πιστεύοντας πράγματι πως πρόκειται για το σπουδαιότερο και ομορφότερο πλάσμα στον κόσμο - κάτι που ασφαλώς δεν ισχύει.
Η ντοπαμίνη παράγεται από το μεταιχμιακό σύστημα, το τμήμα του εγκεφάλου που ελέγχει κάθε συναισθηματική συμπεριφορά. Η έκκριση ντοπαμίνης μάς ωθεί να επιθυμούμε και να αποζητάμε ικανοποίηση. Η ίδια αυτή ουσία ευθύνεται, είτε για την ακατάσχετη επιθυμία για την απόκτηση της επώνυμης τσάντας - έστω και στην αξία των 1.200ευρώ - , είτε για την εμμονή στην κατάκτηση του αντικείμενου του πόθου.
Λόγου χάρη, μια από τις συνηθέστερες κουβέντες, μεταξύ γυναικών είναι «ερωτεύτηκα μια τσάντα». Οι γροθιές σφίγγονται από μόνες τους, οι μύες συσπώνται από μόνοι τους και υπόσχονται στον εαυτό τους, ότι σύντομα θα γίνει δικιά τους. Η ντοπαμίνη εκκρίνεται, τα νευρικά κύτταρα δραστηριοποιούνται. Βιοχημικά, υπάρχουν ακριβώς οι ίδιες αντιδράσεις, όπως όταν ερωτεύεσαι έναν αληθινό άνθρωπο. Είναι αυτό που λέμε: «Ε, υπάρχει μεταξύ μας … βιοχημεία».
