«Έχω όρεξη για κάτι στην σούβλα» μου είπε από το τηλέφωνο ο κολλητός «όμως μην με τρέχεις πουθενά εκτός κέντρου» προλαβαίνει να προσθέσει πριν ακόμα να του προτείνω τίποτα. Θα μπορούσα να πω ότι μου έβαλε δύσκολα, παρ’ όλα αυτά του είχα την λύση και μάλιστα λίγα μόλις βήματα από το Σύνταγμα. «Λέγεται Spit Jack και είναι στον μικρό δρόμο της Σκούφου» του απαντώ και δίνουμε ραντεβού στο σταθμό του μετρό.

«Έχω όρεξη για κάτι στην σούβλα» μου είπε από το τηλέφωνο ο κολλητός «όμως μην με τρέχεις πουθενά εκτός κέντρου»
«Λέγεται Spit Jack και είναι στον μικρό δρόμο της Σκούφου» του απαντώ και δίνουμε ραντεβού στο σταθμό του μετρό

Λίγη ώρα αργότερα είμαστε ήδη καθισμένοι στο λιλιπούτιο εσωτερικό του Spit Jack. Πάνε δύο περίπου χρόνια που έχει ανοίξει και εξακολουθεί να μένει πιστό στην φιλοσοφία της σούβλας. Η αλήθεια είναι ότι αν το δείτε από μακριά δεν «δηλώνει» την ταυτότητα του. Μοιάζει περισσότερο με τατουατζίδικου.

Το εσωτερικό πάλι καμία σχέση: πολυέλαιοι, μάρμαρα, σκαλιστοί καθρέπτες, φωτογραφίες διάσημων προσωπικοτήτων (όπως Έλβις, Μέριλιν, Τζον Κένεντι, Σβαρτζενέγκερ κτλ) με πολλά τατουάζ στο δέρμα μπλέκονται με τα μαύρα ξύλινα τραπέζια και τα μπαλταδάκια, που έρχονται αντί για μαχαίρι μαζί με το πιρούνι. Και στο βάθος, πίσω από τη ψηλή μπάρα – που πλέον δεν κάθεται κανείς – οι σούβλες. Λίγο σουρεάλ κατάσταση αλλά με πολλά γκάμουρους στοιχεία.

Ξεκινήσαμε με μια buratta, με πολύχρωμα, γλυκά ντοματίνια, αγγούρι, κάπαρη και φύτρες
Το ξύλινο πλατό που ακολούθησε με την μισή πάπια, το μισό κοτόπουλο και τα οκτώ κομμάτια από πορκέτα, ήταν κάτι παραπάνω από χορταστικό

Ο κατάλογος του δεν είναι μεγάλος πράγμα που βοηθάει να παραγγείλει κανείς γρήγορα – πράγμα που κάναμε και εμείς αποφεύγοντας έτσι την γκρίνια της πείνας του κολλητού. Ξεκινήσαμε με μια buratta, με πολύχρωμα, γλυκά ντοματίνια, αγγούρι, κάπαρη και φύτρες (θα προτιμούσα να έλειπαν) και μανιτάρια σοταρισμένη σε βούτυρο, σκόρδο, κρεμμύδι και μυρωδικά που δεν μου τράβηξαν την προσοχή. Όμως το ξύλινο πλατό που ακολούθησε με την μισή πάπια, το μισό κοτόπουλο και τα οκτώ κομμάτια από πορκέτα, ήταν κάτι παραπάνω από χορταστικό. Όλα τα κρέατα ήταν από την σούβλα φυσικά. Η πάπια που ήταν καρυκευμένη με ένα μείγμα από πέντε μπαχαρικά (γλυκάνισο, πιπέρι, γαρίφαλο, κανέλα και μάραθο) ήταν πολύ τρυφερή και νόστιμη (από τις καλύτερες που έχω δοκιμάσει), το δε κοτόπουλο επίσης τρυφερό και ζουμερό που έδενε ωραία με την μουστάρδας Dijon με μυρωδικά. Όσο για την πορκέτα με κρατσανιστή πετσούλα ήταν τόσο αμαρτωλή που ζητήσαμε και δεύτερη μερίδα.

Το Spit Jack ευτυχώς ικανοποίησε την όρεξη του κολλητού για σουβλιστά κρέατα. Και η αλήθεια είναι ότι το χαλαρό αυτό ροτισερί, που ανοίγει από το μεσημέρι, είναι μια νόστιμη πρόταση στο κέντρο που μπορεί να σας βγάλει ασπροπρόσωπους σε τέτοιες καταστάσεις. Δοκιμάστε το.

 

Σκούφου 10, Σύνταγμα, Αθήνα, τηλ. 2103316003

πολυέλαιοι, μάρμαρα, σκαλιστοί καθρέπτες, φωτογραφίες διάσημων προσωπικοτήτων (όπως Έλβις, Μέριλιν, Τζον Κένεντι, Σβαρτζενέγκερ κτλ) με πολλά τατουάζ στο δέρμα μπλέκονται με τα μαύρα ξύλινα τραπέζια

 

Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram

 

TAGS