Ένα έμπειρο μάτι διαχωρίζει το σωστό από το στιλιστικό ολίσθημα, μιας και εμείς με το βεβαρημένο πρόγραμμά μας δεν είναι εύκολο να καταλάβουμε τη διαφορά και πάνω στη φούρια να ντυθούμε και να βγούμε από το σπίτι μας κάνουμε την «κοτσάνα». Εντάξει, θα πούμε, δε χάθηκε κι ο κόσμος αν δεν είμαστε ιέρειες του στυλ, όμως, από την άλλη, ένα κομπλιμέντο για την εμφάνισή μας μάς χαρίζει αυτοπεποίθηση και μια έξτρα δόση χαράς, την οποία έχουμε ανάγκη όπως το νερό, καθημερινά.
Οι άνθρωποι αναζητούμε την επιβεβαίωση και το στυλ είναι ένας σίγουρος δρόμος κατάκτησης αυτής, μόνο που χρειάζεται μια κάποια εκπαίδευση.
Μια στιλίστρια μπαίνει στη διαδικασία να βάλει κάποια πράγματα στη θέση τους, να πιάσει το κεφάλαιο «ντυσίματα της άνοιξης» και να θέσει όρια, γιατί δυστυχώς δεν ταιριάζουν όλα με τον παρδαλό καιρό της εποχής.
1. Αυτό που απομακρύνουμε πρώτο-πρώτο, με τις πρώιμες ζέστες, είναι το γούνινο πανωφόρι μας, αυτό που μας αγκάλιασε στοργικά ολόκληρο τον χειμώνα, αλλά ξαφνικά η στοργή του έγινε ασφυκτική και κόμπος στον λαιμό. Πνιγόμαστε φορώντας το και νιώθουμε εκτός τόπου και χρόνου. Ακόμα και τα βράδια που η ανοιξιάτικη ψύχρα διαπερνά το κόκκαλο, η ψεύτικη γούνα δείχνει παράταιρη και υπερβολική. Ένα μάλλινο ή βελούδινο μπουφάν θα «έντυνε» καλύτερα στην περίσταση.
2. Είναι σούπερ φάουλ να συνδυάζουμε ανοιξιάτικα/καλοκαιρινά χρώματα με χειμωνιάτικα, όπως για παράδειγμα τα λατρεμένα παλ -που φέτος αγαπιούνται από όλες τις έμπειρες στιλιστικά υπάρξεις-, με μαύρο ή με σκούρο γκρι ή με μουντά χρώματα όπως το χακί. Τα ευχάριστα χρώματα ταιριάζουν με όμοιά τους δημιουργώντας φωτεινά σύνολα πέρα από τα σκοτάδια του χειμώνα.
3. Ένα άλλο λάθος των ντυσιμάτων της άνοιξης είναι ο ανάκατος συνδυασμός των υφασμάτων μεταξύ τους. Για παράδειγμα, ένα τσόχινο, βαρύ παντελόνι με ένα αιθέριο πουκάμισο από ζορζέτα. Ή ένα τοπ από διαφάνεια με μια χοντρή μάλλινη φούστα. Σαν να διαλέξαμε την κουρτίνα με το Ζονγκ, που λέγαμε και κάποιες δεκαετίες παλιότερα. Όσο ανοίγει ο καιρός ανοίγει και η καρδιά μας ενώ ελαφραίνει το βάρος των ρούχων μας. «Διώξε βάρος να ανέβεις ψηλά σαν αερόστατο» με συμβούλευε η μαμά μου και τώρα την καταλαβαίνω.
4. Από τη χαρά μας να περάσουμε πιο γρήγορα στην άνοιξη ντυνόμαστε λες και βρισκόμαστε μέσα στο καλοκαίρι. Πετάμε τις μπότες και φοράμε πέδιλο, διώχνουμε τα μακρυμάνικα και κυκλοφορούμε με tank top. Η αλήθεια είναι πάντα κάπου στη μέση. Το ίδιο ισχύει και για το στάιλινγκ των μεταβατικών εποχών. Σιγά σιγά, με στυλ και μικρά βήματα αφαιρούμε ρούχα από πάνω μας μέχρι να φτάσουμε στο μαγιό -σιγά σιγά.
5. Το πονεμένο θέμα του καλσόν, που τόσο μας έχει απασχολήσει έτσι κι αλλιώς, μέσα στον χειμώνα, για το πότε ακριβώς το φοράμε και πότε το πετάμε, την άνοιξη γίνεται μείζον θέμα. Ταιριάζει το καλσόν τον Μάρτιο; Λοιπόν, η απάντηση είναι η εξής, χρόνια τώρα: Τα καλσόν-δίχτυ, τα εξαιρετικά λεπτής σύνθεσης που αφήνουν το πόδι να φαίνεται και τα ανοιχτόχρωμα φοριούνται. Τα χοντρά, τα μάλλινα και τα σκουρόχρωμα όχι, δε φοριούνται. Απλό, απλούστατο.
Η φωτό είναι από τον παρακάτω λογαριασμό στο ίνσταγκραμ:
