Συναντήσαμε την εκκεντρική καλλιτέχνη και μιλήσαμε για όλα- από την φορέσιμη τέχνη μέχρι την βιώσιμη μόδα
Είχαμε ραντεβού στο μουσείο Κοσμήματος Ηλία Λαλαούνη, μια ζεστή, ηλιόλουστη ημέρα του Φεβρουαρίου που μου έφτιαξε την διάθεση. Όπως και οι (100 όπως έμαθα αργότερα) παιδικές φωνές που ακούγονταν μέσα από κάποια αίθουσα του μουσείου. Όπως και η όμορφη εικόνα των μικροσκοπικών μπουφάν τους που ήταν "πεταμένα” στους καναπέδες του φουαγιέ σχηματίζοντας ένα πολύχρωμο βουνό από φουσκωτά ζαχαρωτά!
«Χρησιμοποιώ ό,τι βρίσκω γύρω μου, τα πράγματα απλά εμφανίζονται μπροστά μου και μου μιλάνε», μου λέει όταν την ρωτάω πώς επιλέγει τα υλικά που χρησιμοποιεί, «όπως εκείνα τα στοιβαγμένα μπουφανάκια, αυτό για μένα είναι ζωντανή τέχνη».
