Στις 10 Μαϊού του 1940 τα γερμανικά στρατεύματα μπήκαν στην Ολλανδία σε μία άψογα ενορχηστρωμένη, από στρατηγικής άποψης, κίνηση, προκειμένου να ξεγελάσουν τις Συμμαχικές Δυνάμεις και να μπορέσουν να καταλάβουν μέσα σε μία μόλις εβδομάδα το Παρίσι και ολόκληρη τη Γαλλία. Το σχέδιο λειτούργησε άψογα, ο στρατός του Χίτλερ πέρασε ανενόχλητος από την οροσειρά των Αρδενών και περικύκλωσε τα αγγλικά και τα γαλλικά στρατεύματα, τα οποία είχαν σπεύσει να υπερασπιστούν την Ολλανδία και το Βέλγιο. Τότε, τα κορίτσια αυτής της ιστορίας ήταν ακόμα στην εφηβεία τους, η Hannie ήταν 19 ετών, η Truus 16 και η Freddie μόλις 14 ετών. Η εισβολή των Γερμανών στην χώρα στην πατρίδα τους, την Ολλανδία, τις μετάτρεψε στις πιο σκληρές και αμετανόητες αγωνίστριες της αντίστασης, στον αγώνα για την απελευθέρωση. Σήμερα τα παιδιά τους αφηγούνται ακόμα την πολυτάραχη ζωή τους.
Ο γιος και η κόρη της 16χρονης, τότε, Truus Οversteegen εξομολογούνται στον φακό του BBC ότι η μητέρα τους υπήρξε ένα πολύ ντροπαλό και χαμηλών τόνων έφηβο κορίτσι που μεταμορφώθηκε σε ψυχρή εκτελέστρια μέσα από την φρίκη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το ίδιο ίσχυε και για την αδελφή της, την 14χρονη FreddieOversteegen και την φίλη τους, την Hannie Schaft. Και τα τρία κορίτσια μεγάλωσαν σε οικογένειες με πολύ ανεπτυγμένο το αντιφασιστικό φρόνημα. Η μητέρα της Truus και της Freddie ήταν μονογονέας και εμφύσησε από μικρή ηλικία μέσα τους την ιδέα για έναν κόσμο γεμάτο ισότητα και όλες και για όλους. Το ίδιο και η Hannie που ήταν φοιτήτρια πανεπιστημίου και εγκατέλειψε τις σπουδές της αμέσως μετά την γερμανική κατοχή.
Oι Ολλανδοί που είχαν θέσει τον εαυτό τους την διάθεση των Γερμανών και γύριζαν την πλάτη στους συμπατριώτες τους θεωρούνταν, δικαίως, πολύ μεγαλύτερος κίνδυνος και απειλή από το τρίτο Ράιχ το ίδιο.
Μόλις τα γερμανικά στρατεύματα εγκαταστάθηκαν στην Ολλανδία τα τρία κορίτσια μπήκαν στους κύκλους του τοπικού, αντιστασιακού αγώνα, αρχικά κάνοντας μικρές, ακίνδυνες δουλειές που τους ανέθεταν. Γρήγορα ζήτησαν να εμπλακούν ακόμα περισσότερο αισθανόμενες έτοιμες να ρισκάρουν τις ζωές τους για την ελευθερία της πατρίδας τους. Ο προσωπικός τους αγώνας θεωρείται ιδιαίτερα ξεχωριστός όχι μόνο εξαιτίας του πολύ νεαρού της ηλικίας τους, αλλά κυρίως γιατί η Hannie, η Τruus και η Freddie δεν έβαζαν στο στόχαστρο Γερμανούς αξιωματικούς, αλλά Ολλανδούς δοσήλογους που είχαν προδώσει την πατρίδα τους. Εκείνη την εποχή οι Ολλανδοί που είχαν θέσει τον εαυτό τους την διάθεση των Γερμανών και γύριζαν την πλάτη στους συμπατριώτες τους θεωρούνταν, δικαίως, πολύ μεγαλύτερος κίνδυνος και απειλή από το τρίτο Ράιχ το ίδιο.
Σύμφωνα με τον γιο της Freddie, όλα ξεκίνησαν το 1942 όταν η μητέρα του δολοφόνησε μία Ολλανδέζα η οποία ετοιμαζόταν να παραδώσει μία λίστα με τα ονόματα του Ολλανδών Εβραίων στον ναζιστικό στρατό. Την ημέρα της δολοφονίας η Freddie ακολούθησε κρυφά την γυναίκα μέχρι ένα πάρκο και αφού την ρώτησε το όνομα της, για να επιβεβαιώσει την ταυτότητα της, την πυροβόλησε εξ'επαφής.
Λίγο καιρό αργότερα εκμεταλλεύομενες το νεαρό της ηλικίας τους και την ελκυστική εμφάνιση τους άρχισαν να παρασέρνουν στο δάσος Ολλανδούς δοσήλογους. Την στιγμή που εκείνοι πίστευαν ότι θα κάνουν σεξ με τα κορίτσια εκείνες τους δολοφονούσαν εν ψυχρώ.
Παρόλα αυτά το σκηνικό δεν ήταν το ίδιο σε όλες τις εκτελέσεις. Η Freddie, η Hannie και η Truus είχαν δολοφονήσει αρκετούς άντρες την ώρα που εκείνοι έκαναν ποδήλατο, έτσι ώστε να προλάβουν να χαθούν μέσα στο πλήθος πριν εκείνοι καταρρεύσουν μπροστά στα μάτια των περαστικών. Για την Hannie τα κόκκινα, λαμπέρα μαλλιά της υπήρξαν πάντα εμπόδιο αφού ήταν πιο εύκολο να εντοπιστεί εξαιτίας τους.
Τελικά συνελήφθη από τους Ναζί και εκτελέστηκε στις 17 Απριλίου του 1945, λίγο πριν το τέλος του πολέμου. Ήταν 24 ετών. 18 ημέρες αργότερα η Ολλανδία απελευθερώθηκε. Ήδη όμως είχαν δολοφονηθεί στυγερά τα 3/4 των Ολλανδών Εβραίων, αφού είχαν οδηγηθεί να βασανιστεί με τον χειρότερο τρόπο στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Η ιστορία της Hannie Schaft, μία ιστορία γεμάτη θάρρος και αυτοθυσία, διδάσκεται στα σχολεία της Ολλανδίας, έχει αποτελέσει έμπνευση ακόμα και για περιοδικά κόμικ, ενώ ο αγώνας της τιμάται στην χώρα κάθε χρόνια, την ημέρα του θανάτου της, με ένα επετεικό κονσέρτο. Ο γιος της Freddie θυμάται την μητέρα του να ξεσπά σε κλάμματα την πρώτη φορά που διάβασαν μαζί για τη ζωή και τον θανατο της στο σχολικό του βιβλίο. «Ήταν φίλη μου,» του είπε. «Αλλά την σκότωσαν οι Ναζί».
Δείτε το βίντεο του BBC με την ιστορία τους:
