Ένα καινούριο hashtag αποκαλύπτει τη σεξουαλική παρενόχληση που δέχονται οι γυναίκες από τα εφηβικά ή και τα παιδικά τους χρόνια. Και σε αυτό, πάνω από 20.000 άτομα έχουν μοιραστεί τις, συγκλονιστικές ομολογουμένως, προσωπικές ιστορίες τους.
Την περασμένη Τρίτη, το βρετανικό Everyday Sexism Project ζήτησε από όσες γυναίκες ακολουθούν τη σελίδα του στο Twitter να μοιραστούν τις εμπειρίες σεξισμού, σεξουαλικής παρενόχλησης και λεκτικής και σωματικής βίας που έχουν υποστεί, με το hashtag #WhenIWas, δηλαδή «Όταν ήμουν σε ηλικία...»
Το Everyday Sexism δημιουργήθηκε από τη φεμινίστρια συγγραφέα Laura Bates το 2012 ως ένας διαδικτυακός χώρος, όπου καθένας μπορεί να αφηγηθεί, χωρίς φόβο, τις προσωπικές ιστορίες του.
Από το πρωί της Τρίτης, λοιπόν, περισσότερες από 20.000 γυναίκες όλων των ηλικιών και των εθνικοτήτων, μοιράστηκαν τις εμπειρίες τους στο Twitter. Κάποιες από αυτές, παραδέχτηκαν ότι η σεξουαλική παρενόχληση ξεκίνησε όταν εκείνες ήταν σε ηλικία μόλις 9 ή 10 ετών - ή και νωρίτερα. Άλλες τόνισαν ότι τα πρώτα σχόλια είχαν προέλθει από φίλους των γονέων τους ή δασκάλους τους στο σχολείο. Και κάποιες ιστορίες είναι πιο σκληρές, περιλαμβάνοντας μέχρι και βιασμό.
Η δημιουργός του Everyday Sexism επισημαίνει ότι ακόμα και στη μικρότερη μορφή παρενόχλησης είναι απαραίτητο να δίνεται σημασία, αλλιώς αυτή, κατά πάσα πιθανότητα, θα εξελιχθεί σε πολύ σοβαρότερη.
Μέχρι στιγμής, στο συγκεκριμένο hashtag έχουν συγκεντρωθεί χιλιάδες tweets, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι όλες οι γυναίκες υφίστανται «επίθεση» – πολλές από τις οποίες, μάλιστα, σε ιδιαίτερα νεαρή ηλικία.
Μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές εμπειρίες είναι οι εξής:
«Όταν ήμουν 13, μας είπαν στο σχολείο ότι έπρεπε να φοράμε φανελάκια κάτω από τις μπλούζες μας, όσο κι αν ζεσταινόμασταν, γιατί τα σουτιέν μας προκαλούσαν τους άνδρες δασκάλους»
«Όταν ήμουν 15 και είχα παραπονεθεί για σεξουαλική παρενόχληση, ένας δάσκαλος μού απάντησε ότι ήμουν υπερβολικά αντιδραστική για να αρέσω στα αγόρια».
«Όταν ήμουν 14, ένας καθηγητής θρησκευτικών μάς είπε στην τάξη ότι ένας βιασμός είναι αδύνατο να συμβεί, όπως «ένα γράμμα δεν μπορεί να σταλεί, όσο το κουτί του ταχυδρομείου δεν είναι ανοιχτό».
«Όταν ήμουν 16, δεν ήξερα πώς να πω σε ένα αγόρι στο λεωφορείο να σταματήσει να με αγγίζει. Δεν ήξερα ότι μπορούσα να το πω».
«Όταν ήμουν 8, ο δάσκαλός μου στην κολύμβηση επέμενε ότι θα με βοηθούσε να μάθω να επιπλέω αν με κρατούσε από το σημείο ανάμεσα στα πόδια».
«Όταν ήμουν 13, ο καθηγητής μου στα μαθηματικά μού είπε ότι δεν χρειαζόταν να μάθω γεωμετρία, γιατί είχα ήδη υπέροχες καμπύλες».
«Όταν ήμουν 16, στη διάρκεια μιας σχολικής εκδρομής, ένας άνδρας με είχε πάει σε ένα μικρό ξενοδοχείο και είχε προσπαθήσει να με βιάσει. Η απάντηση της αστυνομίας ήταν ότι ήμουν αρκετά μεγάλη και έπρεπε να το είχα καταλάβει και να είχα προφυλαχθεί».
«Όταν ήμουν 13, δέχτηκα σεξουαλική επίθεση από τον ιδιοκτήτη ενός καταστήματος. Στο δικαστήριο είπε ότι, ούτως ή άλλως, ήμουν χοντρή και άσχημη και κανένας δεν θα με ήθελε».
«Όταν ήμουν 5, άρχισα να δέχομαι σεξουαλική παρενόχληση από ένα μέλος του στενού οικογενειακού μου περιβάλλοντος και συνεχίστηκε έως ότου έγινα 8. Ακόμα προσπαθώ να το ξεπεράσω»
«Όταν ήμουν 10, με έστειλαν στο γραφείο του διευθυντή του σχολείου, γιατί, όπως μου είπαν, φορούσα σορτς που προκαλούσαν τα αγόρια. Δέκα ετών!»
«Όταν ήμουν 15, ο πατέρας του φίλου μου είπε ότι θα με έγδυνε αν ήταν ο ίδιος φίλος μου».
«Όταν ήμουν στο γυμνάσιο, δέχτηκα σεξουαλική παρενόχληση. Ο σύμβουλος μού είπε να υπερασπιστώ το σχολείο: Αν οι ένοχοι μαθητές έπαιρναν αποβολή, η ομάδα χόκεϊ θα έχανε».
«Όταν ήμουν 18, χώρισα τον βίαιο φίλο μου. Από την Εκκλησία της γειτονιάς μού είπαν να μην ξαναπάω γιατί έκανα εκείνον και την οικογένειά του να νιώθουν άβολα».
«Όταν ήμουν 19, έπεσα θύμα βιασμού και το απέκρυψα, γιατί δεν ήξερα πως αποτελούσε έγκλημα για τον δράστη. Το έμαθα μόνο όταν μια σειρά παρόμοιων σκανδάλων βγήκε στο Youtube».
