Το αποκαλούν ναό, Μέκα, σταθμό, έμβλημα της Μοντέρνας Τέχνης. Το Κέντρο Ζωρζ Πομπιντού, μία ανάσα από την πολυσύχναστη περιοχή Marais του Παρισιού, άνοιξε τις πόρτες του στο κοινό στις 2 Φεβρουαρίου του 1977 και φιλοξενεί στο γυάλινο και περίτεχνο κτήριο του τη Δημόσια Βιβλιοθήκη Πληροφοριών και το Εθνικό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης.
Το Κέντρο Ζωρζ Πομπιντού, ή αλλιώς απλά Κέντρο Μπομπούρ, ξεκίνησε να κατασκευάζεται τον Απρίλιο του 1972 από τους αρχιτέκτονες Ρέντσο Πιάνο (Renzo Piano), Ρίτσαρντ Ρότζερς (Richard Rogers) και Τζιανφράνκο Φρανκίνι (Gianfranco Franchini). Στο εξωτερικό μέρος του μουσείου δεσπόζουν ο χαρακτηριστικός μεταλλικός σκελετός όπως και οι διαφανείς ή έγχρωμοι σωλήνες που το περιβάλλουν. Οι χρωματισμοί των σωλήνων, ακολουθούν μία συγκεκριμένη σύμβαση: μπλε χρώμα για τους αγωγούς αέρος, πράσινο για σωλήνες νερού και κίτρινο για τις γραμμές ηλεκτρισμού. Στοιχεία που συνδέονται με τη μετακίνηση, όπως οι ανελκυστήρες, διαθέτουν επίσης κόκκινο χρώμα. Η βιβλιοθήκη του Κέντρου βρίσκεται στους τρεις πρώτους ορόφους του κτιρίου, ενώ το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης καταλαμβάνει τον τέταρτο και πέμπτο όροφο.
Το Κέντρο Πομπιντού φιλοξενεί το Εθνικό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, το οποίο περιλαμβάνει περίπου 50.000 έργα τέχνης, από τα οποία εκτίθενται δημόσια περίπου 2.000, μεταξύ αυτών έργα ζωγραφική, γλυπτικής και φωτογραφίας. Στα πλαίσια των εκθέσεών του, εκπροσωπούνται ρεύματα της μοντέρνας τέχνης, όπως του Φωβισμού, του Υπερρεαλισμού ή του Κυβισμού. Ακόμα, το Κέντρο Πομπιντού στεγάζει μια σημαντική συλλογή βιομηχανικού σχεδιασμού.
