Η ιστορία είναι η εξής. Επειδή οι γυναίκες σε όλο τον πλανήτη γενικότερα, και στην Αμερική ειδικότερα, αισθάνονται να έρχονται σε πάρα πολύ δύσκολη θέση κάθε φορά που ένας άντρας τις διεκδικεί λίγο πιο έντονα απ' όσο οι ίδιες θα θέλανε, δημιουργήθηκε η ανάγκη για ένα νέο application το οποίο κάνει όλη τη βρωμοδουλειά. Δηλαδή βγάζει τις γυναίκες από την υποτιθέμενη δύσκολη θέση να απαντήσουν δυναμικά και ευθέως ότι δεν ενδιαφέρονται.
Το κόνσεπτ πίσω από το συγκεκριμένο application, το οποίο έχει την ονομασία Mary Sue Rejection Hotline και απ' ότι όλα δείχνουν έχει χαλάσει κόσμο στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, είναι ότι αναλαμβάνει να ενημέρωσει κάθε επίδοξο «κυνηγό» πως σε έχει κάνει να αισθανθείς άβολα με το φλερτ του. Το γιατί να αισθανθείς εξ αρχής άβολα με το φλερτ είναι βέβαια μία άλλη συζήτηση που δεν χωράει στην θεματική αυτού του κειμένου. Ή μήπως χωράει;
Σε κάθε περίπτωση αυτό που συμβαίνει είναι ότι κάθε φορά που κάποιος τύπος σε ένα μπαρ επιμένει να του δώσεις του τηλέφωνο σου εσύ πλέον μπορείς, αντί να του πεις «Συγγνώμη δεν θέλω να στο δώσω γιατί βλέπω άλλον, γουστάρω άλλον, δεν μου αρέσεις καθόλου γιατί έχεις αρχίσει να κάνεις φαλάκρα και είσαι πιο βαρετός και από τον Γρηγόρη Αρναούτογλου στην παρουσίαση του Nomads», να του δώσεις ένα ψεύτικο νούμερο το οποίο αντιστοιχεί φυσικά στην εφαρμογή που λέγαμε παραπάνω. Όταν λοιπός ο τύπος σού τηλεφωνήσει αυτόματα θα ακούσει έναν τηλεφωνητή ο οποίος θα του λέει «Αν ακούς αυτό το μήνυμα πρέπει να ξέρεις πως μόλις έκανες μία γυναίκα να αισθανθεί φόβο και έλλεψη σεβασμού». Το ίδιο συμβαίνει και σε περίπτωση που σου στείλει μήνυμα, μόνο που τότε το application θα αφήσει να περάσει περίπου μία ώρα μέχρι να απαντήσει ώστε να σιγουρευτεί πως θα έχεις απομακρυνθεί από το σημείο συνάντησης.
Να ξεκαθαρίσουμε το εξής. Δεν μιλάμε σε καμία περίπτωση για περιπτώσεις στις οποίες ο συγκεκριμένος τύπος υπήρξε επιθετικός ή σεξουαλικά βίαιος απέναντι σου. Άλλωστε σε μία τέτοια περίπτωση είναι μάλλον σαφές ότι δεν θα υπήρχε επαρκής χρόνος για να ανταλλάξετε αριθμούς τηλεφώνου. Τι γίνεται όμως όταν κάποιος απλώς επιλέγει να σε διεκδικήσει έντονα, με τον δικό του υπερβολικό, πιεστικό, εντελώς παλιομοδίτικο και λάθος τρόπο; Που σταματάει ένα απλό, χοντροκομμένο φλερτ που δεν σου κάνει σε καμία περίπτωση - και αυτό είναι κάτι απολύτως λογικό και θεμιτό - και αρχίζει ένας πραγματικός, αντικειμένικος λόγος για να αισθανθείς άβολα απέναντι στη γνωριμία σου με κάποιον που στην τελική το μόνο που ζητάει είναι να του δώσεις το τηλέφωνο σου; Kαι κυρίως για ποιο λόγο πρέπει να βάλεις ένα application να καθαρίσει για σένα όταν μπορείς να ανοίξεις το στόμα σου και να απαντήσεις ορθά και κοφτά ότι δεν ενδιαφέρεσαι; Σε ποιο σημείο της διαδρομής χάθηκε εντελώς η μαγεία και αρχίσαμε να βλέπουμε τα πάντα και τους πάντες γεμάτες καχυποψία;
Δεν υπάρχει πιο κλισέ και πιθανόν πιο κουτό επιχείρημα από εκείνο των γυναικών οι οποίες επιμένουν ότι δεν υπάρχουν «πραγματικοί, σωστοί, γενναία άντρες» εκεί έξω. Είναι συνήθως η ίδια κατηγορία γυναικών που θεωρούν ότι δεν γίνεται να υπάρξει φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μία γυναίκα και που έχουν μία παθολογική σχέση εξάρτησης από την κολλητή τους. Και που κάθε φορά που βιώνουν με οποιοδήποτε τρόπο την απόρριψη αποκηρύσσουν σύσσωμο το αντρικό φύλο και υπόσχονται να την παντρευτούν μία μέρα (την κολλητή πάντα) γιατί μόνο εκείνη ξέρει να τις αγαπά πραγματικά.
Στον αντίποδα της δικής μου οπτικής έρχονται άλλη επιχειρήματα, όπως αυτά δημοσιεύονται σε πρόσφατο άρθρο του βρετανικού Indepedent με αφορμή την κυκλοφορία της συγκεκριμένης εφαρμογής, σύμφωνα με τα οποία οι άντρες είναι εκείνοι που ευθύνονται για την αμυντική στάση των γυναικών απέναντι τους. Μάλιστα αυτό το άρθρο αποκαλεί «εξωφρενικό» το γεγονός ότι μία τέτοια εφαρμοφή είναι απαραίτητη αφού το αντρικό φύλο δεν λέει να καταλάβει ότι το «όχι» είναι «όχι». Εσύ όμως που διαβάζεις τώρα αυτές τις γραμμές και θέλεις να σηκωθείς επάνω και να χειροκροτήσεις την βρετανίδα δημοσιογράφο για την στάση της, σκέψου. Αν ο τύπος που μοιάζει στον Ράιν Γκόσλινγκ ερχόταν με πιεστικό και άγαρμπο τρόπο και ζητούσε το τηλέφωνο σου θα αισθανόσουν την ίδια πίεση και αγανάκτηση ή θα ένιωθες σημαντική και κολακευμένη; Εσύ η ίδια δεν υπήρξες ποτέ προκλητικά παράλογη ή ενοχλητικά πιεστική όταν ένα αγόρι σε ενδιαφέρεται πραγματικά; Και τέλος μήπως περιμένοντας τον πρίγκιπα με το άσπρο άλογο να έρθει να σε σώσει απ' όλους τους τρομακτικούς και ενοχλητικούς αυτού του σύμπαντος συμπεριφέρεσαι σαν νευρωτική, κομπλεξική απέναντι σε άτομα που τουλάχιστον είχαν το θάρρος να σε διεκδικήσουν;
Η ασφάλεια τoυ φλερτ μέσω social media, εκείνου του φλερτ που αισθάνεσαι πως μπορείς να ελέγξεις, είναι πλέον ο κανόνας. Σε κάνει να νιώθεις ζεστά, σε κάνει να νιώθεις άνετα γιατί μέσα σε αυτό μπορείς να πουλήσεις τον εαυτό σου όπως εσύ αισθάνεσαι βολικά, να προβάλλεις όσα σου αρέσουν πάνω σου και να αποκρύψεις εκείνα που θέλεις να ξεχάσεις. Μέσα σε αυτή την εικονική, τεχνολογική απόσταση δεν μπορεί να σε τρομάξει ή να σε ενοχλήσει κανείς και αν το κάνει τότε πατάς το μαγικό κουμπάκι του delete και τον εξαφανίζεις με συνοπτικές διαδικασίες. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο το Mary Sue Rejection Hotline είναι ένα πολύ χρήσιμο προϊόν. Αναλογίσου το την επόμενη φορά που θα γκρινιάξεις στις φίλες σου ότι δεν στην πέφτει κανένας εκεί έξω.
