«Κάνουν Έξωση στο Flou κι αυτό μας αποχαιρετά κλείνοντας ανάλαφρα το μάτι!!
Ένα απο τα ιστορικά Μπάρ της πόλης κι ένα από τα δικά μου αγαπημένα κατεβάζει αυλαία αυτή τη χαζή περίοδο με τις τόσες απανταχού απώλειες!!
Αντίο Flou, θα σε θυμόμαστε πάντα, κάθε φορά που περνάμε απο εκεί»
γράφει πρώτη ανάρτηση:
«Για όλους τους φίλους και τις φίλες που θυμούνται το Flou...
ΠΕΡΙ FLOU κ.τ.λ. Είχαν μείνει τα κουφώματα και οι μεταχειρισμένες καρέκλες καφενείου που είχαμε βρει με το Δημήτρη και τρίβαμε και τρίβαμε και άντε αυτό και άντε εκείνο και είμασταν καιρό πολύ οι δυο μας μέσα στον άδειο χώρο κι έφτασε μια μέρα του φθινοπώρου 1980 και ανοίξαμε κι αυτός ο άδειος χώρος γέμισε ξαφνικά με κόσμο και μου φαίνονταν παράξενο , κι έτσι άρχισε να ζει ένας οργανισμός , ένα όχημα , ένα σπιτικό , ένα μπάρ , που το ονομάσαμε FLOU . Και αυτό το όχημα άρχισε να κινείται μέσα στο χρόνο κι έφτασε μέχρι σήμερα
Ξύνω πληγή τώρα και πονάει πολύ αλλά μια και άρχισαν να κυκλοφορούν φήμες πως κλείνει το Flou κάτι πρέπει να πω κι εγώ επισήμως . Όντως τελειώσαμε , πρέπει να εγκαταλείψουμε το χώρο μέχρι τέλος Μαϊου . Πουλήθηκε ολόκληρη η οικοδομή σε κάποιους επενδυτές και θα γίνει ξενοδοχείο και δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα . Όπως καταλαβαίνετε το Flou άντεξε πολλά αλλά πέφτει υπέρ βωμών και εστιών , δηλαδή υπέρ της πολυπόθητης " ανάπτυξης" .
Θέλαμε να κάνουμε ένα τριήμερο πάρτυ μέσα στο Μάιο να αποχαιρετήσουμε τη πόλη , αλλά ήρθε κι αυτός ο εισβολέας Κορωνοιός και τα μπέρδεψε όλα και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα .
Το φθινόπωρο θα κλείναμε 40 χρόνια , ίσως τα γιορτάσουμε σ' έναν άλλο χώρο . Αν και χώρο σαν αυτό που είχαμε δύσκολα βρίσκεις . Θα επανέλθουμε επί της ιστορίας . Άντε κλείνω γιατί θα με πιάσουν τα σιρόπια , πώς το λένε . Σας φιλουμε .
Ο υπογράφων και όλο το πλήρωμα του σκάφους».
Και η δεύτερη. Μια ιστορία 40 χρόνων μέσα σε δύο αναρτήσεις στα σόσιαλ μίντια. Όλα αλλάζουν.
