Το ISIS έχει ξεπεράσει κάθε όριο βίας και καταπάτησης των ανθρώπινων δικαιωμάτων και, μάλιστα, πιο πολύ από ποτέ άλλοτε στο παρελθόν. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Associated Press, οι στρατιώτες χρησιμοποιούν εφαρμογές κινητών τηλεφώνων, όπως το Telegram και το WhatsApp, προκειμένου να αναρτήσουν διαφημίσεις για πώληση σκλάβων του σεξ – ακόμα και ανήλικων - που έχουν κρατήσει αιχμάλωτες.
«Παρθένα. Όμορφη. 12 ετών. Τα αραβικά της δεν είναι πολύ καλά. Η τιμή της έχει φτάσει τα 12.500 δολάρια και δεν θα αργήσει να πουληθεί», αναγράφεται σε μία από αυτές τις εξοργιστικές διαφημίσεις.
Η πλειονότητα των γυναικών και των κοριτσιών που χρησιμοποιούνται ως σκλάβες του σεξ από το ISIS ανήκουν στη θρησκευτική μειονότητα γιαζίντι. Μερικές από αυτές, μάλιστα, παραμένουν αιχμάλωτες από τους στρατιώτες για περισσότερο από δύο χρόνια, όταν εκείνοι εισέβαλαν στο Ιράκ απαγάγοντας τις συζύγους και τα παιδιά και σκοτώνοντας τους άνδρες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ιστορία της 18χρονης Lamiya Aji Bashar, μιας έφηβης που απήχθηκε από το ISIS, χρησιμοποιήθηκε ως σκλάβα του σεξ και παρά λίγο να χάσει τη ζωή της προσπαθώντας να αποδράσει. Συνολικά, έκανε τέσσερις προσπάθειες απόδρασης και τον περασμένο Μάρτιο κατάφερε να ξεφύγει. Ωστόσο, δύο άλλες νέες κοπέλες που προσπάθησαν να αποδράσουν μαζί της, σκοτώθηκαν, καθώς πέρασαν πάνω από νάρκες που εξερράγησαν.
Η έκρηξη, βέβαια, έπληξε και την Bashar, προκαλώντας της σοβαρές σωματικές παραμορφώσεις και τύφλωση στο ένα μάτι. Ωστόσο, η ίδια η κοπέλα αναφέρει ότι αυτά δεν έχουν καμία σημασία μπροστά στο γεγονός ότι κατάφερε να σώσει τη ζωή της. «Ακόμα κι αν είχα χάσει και τα δύο μάτια μου, θα άξιζε, γιατί θα είχα επιζήσει», λέει χαρακτηριστικά.
Η Bashar παραδέχτηκε πως οι στρατιώτες του ISIS, οι οποίοι την είχαν απαγάγει, την χτυπούσαν κατ' εξακολούθηση και την χρησιμοποιούσαν για να τους βοηθά να φτιάχνουν βόμβες και ζώνες αυτοκτονίας.
Πέντε από τις αδελφές της Bashar κατάφεραν, επίσης, να αποδράσουν από το ISIS, αλλά η έκτη, 9 ετών, παραμένει αιχμάλωτη μαζί με άλλες 3.000 γιαζίντι γυναίκες και παιδιά.
«Είναι αδύνατο να ξεχάσω όσα πέρασα»
Η ιστορία της Bashar θυμίζει εκείνη της Nadia Murad, επίσης από το Ιράκ και μέλος της θρησκευτικής μειονότητας γιαζίντι. Πριν από δύο χρόνια, η συγκεκριμένη κοπέλα, σε ηλικία 19 ετών, είχε απαχθεί από το ISIS και είχε βασανιστεί, βιαστεί και κρατηθεί ως όμηρος για σχεδόν τρεις μήνες. Τελικά, απέδρασε και τώρα αγωνίζεται για τα δικαιώματα των γυναικών που χρησιμοποιούνται ως σκλάβες από το Ισλαμικό Κράτος.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε τον Απρίλιο, η Murad ανέφερε: «Κρατήθηκα ως όμηρος από τους στρατιώτες του ISIS μαζί με χιλιάδες άλλα κορίτσια. Δεν μας είχαν απλώς φυλακισμένες, μας έκαναν και άλλα, πολύ άσχημα πράγματα. Μας βίαζαν, μας πουλούσαν, μας αντάλλασσαν. Ήταν μια κατάσταση δραματική για εμάς».
Η κοπέλα τόνισε, επίσης, ότι όλα όσα έζησε είναι αδύνατο να τα ξεχάσει. «Αυτά που πέρασα, παραμένουν μέσα μου», περιέγραψε. «Αλλά ένα συμβάν δεν μπορώ με τίποτα να το ξεχάσω. Ένα ηλικιωμένο ζευγάρι προσπαθούσε να ξεφύγει από τους στρατιώτες και να σωθεί. Η γυναίκα κρατούσε τα χέρια του άνδρα, αλλά εκείνος δεν μπορούσε να περπατήσει, έκλαιγε και της ζητούσε να φύγει για να σώσει τη ζωή της και να τον αφήσει πίσω. Από τότε, κάθε φορά που βλέπω ηλικιωμένο ζευγάρι, μου έρχεται στο μυαλό αυτό το περιστατικό».
Τώρα, η Murad αγωνίζεται υπέρ των γυναικών και των κοριτσιών που κρατιούνται αιχμάλωτες από το ISIS και χρησιμοποιούνται με διάφορους τρόπους από αυτό. «Συνεχίζω να αγωνίζομαι με επιμονή, γιατί εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια δεν έχουν καθόλου δικαιώματα. Οι ζωές τους καταστράφηκαν και θα παραμείνουν κατεστραμμένες αν δεν αντιδράσουμε. Για να τις βοηθήσουμε να σωθούν, λοιπόν, πρέπει να μιλήσουμε ανοιχτά για ό,τι συμβαίνει».
Ολοκληρώνοντας τη συνέντευξη, η κοπέλα τόνισε: «Το ISIS πήρε την οικογένειά μου, το μέλλον μου, τη ζωή μου. Αλλά αυτό που εξακολουθώ να έχω μέσα στην καρδιά μου, και πάντα είχα, είναι η αίσθηση της δικαιοσύνης. Παρόλα όσα οι στρατιώτες έκαναν, εγώ ήξερα ανέκαθεν ότι είχα δίκιο και ότι εκείνοι είχαν άδικο. Όπως και χιλιάδες άλλες γυναίκες και κορίτσια που υποφέρουν το ξέρουν. Γνωρίζοντας, λοιπόν, ότι έχουμε δικαιώματα, θα τα διεκδικήσουμε».
