Ο Λύτρας με τα ταξίδια του στο Μόναχο (1874-1875 και 1879) ανανεώνει τη σχέση του με την δυτικοευρωπαϊκή τέχνη. Ο κύκλος του ζωγράφου Ναεντόλ επηρεάζει το έργο του. Τα χρώματα που χρησιμοποιεί γίνονται ακόμα πιο ανοιχτά, τα περιγράμματα διαγράφονται καθαρά, το φως γίνεται πιο αισθητό. Τέτοια έργα είναι το "Το φίλημα" και "Η προσμονή". Παρόλα αυτά, η προσήλωση του Λύτρα στη σχολή του Μονάχου θα παραμείνει ως το τέλος του.
Είναι ασφαλώς μία σκηνή ηθογραφίας από έναν πίνακα του μεγάλου "δασκάλου" της νεοελληνικής ζωγραφικής, του Νικηφόρου Λύτρα. Η σκηνή είναι ερωτική και τολμηρή για την εποχή της, αφού απεικονίζει ερωτικό φιλί.
Μία νεαρή κοπέλα τεντώνεται για να φθάσει να φιλήσει το νεαρό αγόρι, το κεφάλι του οποίου προβάλλει μέσα από το ανοιχτό παράθυρο. Η σκηνή πρέπει να διαδραματίζεται στην εσωτερική αυλή ενός αγροτικού σπιτιού. Σκόρδα κρέμονται από ένα δοκάρι του ταβανιού, διακρίνουμε γλάστρες, ρούχα στοιβαγμένα, μία παντόφλα της ξυπόλητης κοπέλας στο δάπεδο. Η γλάστρα με τον ψηλόκορμο μίσχο του λευκού κρίνου βρίσκεται προφανώς σε άμεση αντιστοιχία με τη λυγερόκορμη κοπέλα και συμβολίζει την αγνότητά της.
Ο δεύτερος πίνακας απεικονίζει σε παραλλαγή το ίδιο θέμα. Η κοπέλα στέκεται στην ίδια θέση, ο λευκός κρίνος είναι δίπλα της, το παράθυρο είναι ανοιχτό, κοιτάζει...και περιμένει. άραγε ποιον; Προφανώς, τον αγαπημένο της. Ο πίνακας αφηγείται μια ιστορία, που ο κάθε θεατής μπορεί να συμπληρώσει. Tο έργο ονομάζεται προσμονή.
Πηγή: annagelopoulou.blogspot.gr
