Η διακίνηση ανθρώπων – και, ειδικότερα, παιδιών – αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα κοινωνικά προβλήματα παγκοσμίως. Τώρα, ο Brad Riley, ιδρυτής και πρόεδρος του μη κερδοσκοπικού οργανισμού «iEmpathize», που μάχεται κατά των εγκλημάτων εις βάρος ανηλίκων, εξηγεί τους πιο συνηθισμένους τρόπους με τους οποίους οι θύτες ξεγελούν τα θύματά τους.
Κάθε διακινητής είτε γνωρίζει, είτε αντιλαμβάνεται την ευάλωτη θέση στην οποία βρίσκεται ένα παιδί και σκόπιμα
«μεταμορφώνεται» στο άτομο που ο ανήλικος θέλει - και, για την ακρίβεια, χρειάζεται - να έχει στη ζωή του
Σύμφωνα με τον Riley, οι εκμεταλλευτές – και, μεταξύ αυτών, και οι διακινητές – χρησιμοποιούν την ψυχολογική χειραγώγηση ως το βασικό εργαλείο για να προσελκύσουν, να παρασύρουν και να κρατήσουν υπό έλεγχο τα θύματά τους. Συνήθως, εισβάλουν στις ζωές εμφανώς ευάλωτων αγοριών και κοριτσιών μέσω των social media, των σημείων όπου αυτά συχνάζουν (όπως το σχολείο και τα mall) ή του στενού συγγενικού και φιλικού τους περιβάλλοντος.
Κάθε διακινητής είτε γνωρίζει, είτε αντιλαμβάνεται την ευάλωτη θέση στην οποία βρίσκεται το παιδί και, σκόπιμα, «μεταμορφώνεται» στο άτομο που ο ανήλικος θέλει – και, για την ακρίβεια, χρειάζεται - να έχει στη ζωή του. Φυσικά, μόλις η εμπιστοσύνη του παιδιού κερδηθεί, ξεκινά και η εκμετάλλευση.
Ο Riley, λοιπόν, εξηγεί ότι υπάρχουν 5 «προσωπεία» που συνήθως φορούν οι διακινητές προκειμένου να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των παιδιών με στόχο, αμέσως μετά, να τα χειραγωγήσουν προς την κατεύθυνση που θέλουν. Και αυτά είναι τα εξής:
1) Το προσωπείο του ενδιαφέροντος
Όταν κάποιος προσποιείται πως έχει έναν ρόλο που, στην πραγματικότητα, δεν έχει. Για παράδειγμα, υποκρίνεται πως είναι ο πατέρας, ο μεγαλύτερος αδελφός ή ο κολλητός φίλος που – προφανώς – το παιδί θα ήθελε να έχει, αλλά δεν έχει.
2) Το προσωπείο της προσφοράς
Όταν κάποιος φροντίζει να καλύπτει τις ανάγκες του παιδιού, προσφέροντάς του ρούχα, τρόφιμα, κατοικία ή ακόμα και ακριβά κινητά τηλέφωνα. Ό,τι δηλαδή ο ανήλικος χρειάζεται ή επιθυμεί και κανείς άλλος δεν του προσφέρει.
3) Το προσωπείο των υποσχέσεων
Όταν κάποιος υπόσχεται υπέροχα πράγματα, όπως ένα καταπληκτικό πάρτυ, ένα ταξίδι, μια κερδοφόρα δουλειά (σε μεγαλύτερα παιδιά). Φροντίζει, δηλαδή, να εκμεταλλευτεί του όνειρα του ανήλικου που φαίνονται άπιαστα.
4) Το προσωπείο της προστασίας
Όταν κάποιος, με σωματική δύναμη ή λεκτικό εκφοβισμό, δείχνει να προστατεύει το παιδί από άλλους, αλλά, στην πραγματικότητα, αυτό που κάνει είναι να το κρατά υπό τον δικό του έλεγχο.
5) Το προσωπείο του τιμωρού
Όταν κάποιος χρησιμοποιεί τη βία και τις απειλές για να τιμωρήσει - υποτίθεται - το παιδί για κάτι κακό που έχει κάνει, ενώ, στην πραγματικότητα, στόχος είναι να το τρομοκρατήσει και να μην του αφήσει κανένα περιθώριο να αντιδράσει σε τίποτα. Σε περίπτωση που οι προηγούμενες μέθοδοι έχουν πλέον εξαντληθεί, οι διακινητές καταφεύγουν σε αυτή για να συνεχίσουν να κρατούν τα θύματά τους εγκλωβισμένα.
Δεδομένου ότι στην κακοποίηση των παιδιών η πρόληψη είναι πάντα προτιμότερη και αποτελεσματικότερη από την εκ των υστέρων αντιμετώπιση, ο Riley επισημαίνει ότι είναι πολύ σημαντικό γονείς και εκπαιδευτικοί να γνωρίζουν αυτά τα πέντε προσωπεία, ώστε να διακρίνουν εγκαίρως τον κίνδυνο σε περίπτωση που κάποιος προσεγγίσει έναν ανήλικο με στόχο να τον εκμεταλλευτεί και να τον κακοποιήσει.
Γονείς και εκπαιδευτικοί οφείλουν να «θωρακίσουν» από νωρίς τους ανήλικους απέναντι σε τέτοιου είδους συμπεριφορές.
Επαναλαμβάνουμε, όμως: Οι δράστες έχουν την ικανότητα να ξεχωρίζουν τα πιο ευάλωτα και, κατά συνέπεια, επιρρεπή στην εκμετάλλευση παιδιά. Το πρώτο, λοιπόν, που χρειάζεται είναι να έχουν οι ανήλικοι την υγιή προστασία και την υποστήριξη που χρειάζονται από το οικογενειακό και σχολικό τους περιβάλλον, ώστε να είναι υποψιασμένοι και θωρακισμένοι απέναντι σε οποιοδήποτε από τα πέντε «προσωπεία» κι αν συναντήσουν στο δρόμο τους.
