Η Sabrina Cartabia φοράει πράσινο μανό, για να ταιριάζει με το χρώμα της σημαίας του κινήματός της. Ναι, η γυναίκα που αλλάζει το τοπίο των δικαιωμάτων των γυναικών στη σύγχρονη Αργεντινή έχει χρόνο να βάψει τα νύχια της. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που παρατήρησε η Suyin Haynes του Time, στο άρθρο της για εκείνη.
Η σημαία είναι καταπράσινη και έχει ως σήμα μια κρεμάστρα- το φρικτό σύμβολο των παράνομων αμβλώσεων. Το πράσινο, ωστόσο, θεωρείται από τις γυναίκες του κινήματος ως χρώμα της ελπίδας.
Είναι η ίδια σημαία που κράτησαν ψηλά, με περηφάνια όταν τον περασμένο Αύγουστο συγκεντρώθηκαν σε μια σημαντική πορεία στο Μπουένος Άιρες. Αίτημά της, η νομιμοποίηση της άμβλωσης στις πρώτες 14 εβδομάδες της εγκυμοσύνης, απορρίφθηκε τελικά. Η Αργεντινή, η χώρα καταγωγής του Πάπα Φραγκίσκου, έχει ακόμη πολύ δρόμο να διανύσει για να αναπνεύσει από την επιρροή της καθολικής εκκλησίας σε κάθε πτυχή του κοινωνικού γίγνεσθαι.
Η Cartabia δεν το βάζει κάτω. Έχει άλλωστε τη δική της τραγική ιστορία που την κινητοποιεί. «Η προγιαγιά μου πέθανε σε μια παράνομη άμβλωση τη δεκαετία του ‘40», εξομολογείται.
Η ίδια εργάζεται σαν δικηγόρος και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών από το 2009, επροσωπώντας μια νέα γενιά, αποφασισμένη να δέχεται μόνο κοινωνικές νίκες. Άρχισε να ασχολείται με το οικογενειακό δίκαιο και οι πρώτες της υποθέσεις ήταν η υποστήριξη φυλακισμένων γυναικών στα φτωχά προάστια του Μπουένος Άιρες.
«Ο στόχος μας είναι να δείξουμε πού αποτυγχάνουν οι ηγέτες μας», υποστηρίζει η 33χρονη, η οποία έχει ιδρύσει τη δική της οργάνωση για τα δικαιώματα των γυναικών με όνομα Red de Mujeres (RDM), δηλαδή Δίκτυο των γυναικών.
Το RDM ιδρύθηκε το 2014 και αριθμεί περίπου 300 ενεργά μέλη στο Μπουένος Άιρες. Η οργάνωση βοηθά γυναίκες και οικογένειες χαμηλού εισοδήματος, αναλαμβάνει υποθέσεις ενδοικογενειακής βίας και αμβλώσεων και φέρνει τις γυναίκες σε επαφή μεταξύ τους, ώστε τα περιστατικά να επικοινωνούνται και να καταγράφονται. Έτσι, προσπαθούν να ισχυροποιήσουν το ρόλο των γυναικών στις μικρότερες κοινωνικές ομάδες και να κάνουν την Αργεντινή μια χώρα φιλική προς τις γυναίκες.
Αν σκεφτεί κανείς ότι από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής, μόνο 4 έχουν νομιμοποιήσει την άμβλωση, αλλά και ότι μόνο το 2016 καταγράφηκαν στην Αργεντινή 254 δολοφονίες γυναικών, συνειδητοποιεί γιατί η μάχη που δίνει η Cartabia είναι τόσο σημαντική, όσο και εξαιρετικά επικίνδυνη. Η ίδια, εμπλέκεται επίσης ενεργά και με το κίνημα Ni Una Menos, το οποίο δημιουργήθηκε το 2014 και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να εγκατασταθεί μόνιμα και αμετάκλητα η βία κατά των γυναικών στην ατζέντα του δημόσιου διαλόγου.
Η ίδια, πιστεύει ότι η μάχη δε σταματά ποτέ- αντίθετα, τώρα αρχίζει. «Το φεμινιστικό κίνημα στην Αργεντινή είναι τώρα στην καλύτερη φάση του».
