Η δημοσιογράφος Γκρέτα Λυμπεροπούλου με ενεργό παρελθόν στο αθλητικό ρεπορτάζ από το 1990 και με πολυετή παρουσία στα τηλεοπτικά πλατό του ANT1, στα ρεπορτάζ της εφημερίδας Απογευματινής και στα γυναικεία περιοδικά, προάγει τον γυναικείο αθλητισμό στη χώρα μας και την πολύτιμη έννοια της έξτρα προσπάθειας, της κατάκτησης στόχων και της ευγενούς άμιλλας.
Από το 2014 ασχολείται κι η ίδια, σε ερασιτεχνικό επίπεδο με τον αθλητισμό και το τρίαθλο, ενώ συνδυάζει το χόμπι της με την επαγγελματική της πορεία, εκφωνόντας τριαθλητικούς, δρομικούς και κολυμβητικούς αγώνες παράλληλα με τη δραστηριότητά της ως marketing director στην IRONMAN GREECE.
Με αφορμή τη δεύτερη διοργάνωση του IRONMAN στη χώρα μας, που θα γίνει στις στις 5 Απριλίου 2020 στο Costa Navarino, η Γκρέτα μας μίλησε για την εμπειρία της στο τρίαθλο και τη διάθεση κάθε φορά να προσπαθήσει, να συμμετάσχει, να θέσει νέα όρια. Κι αυτό είναι ένα υπέροχο μήνυμα.
-Ποια είναι η δράση της παγκόσμιας οργάνωσης ΙRONMAN στην Ελλάδα;
«Η IRONMAN είναι η πολυαναμενόμενη τριαθλητική διοργάνωση, που πραγματοποιείται σε 150 πόλεις όλου του κόσμου ετησίως, με έναν τριαθλητικό (multisport) αγώνα κολύμβησης, ποδηλασίας και τρεξίματος συνδυαστικά. Επαγγελματίες και χομπίστες, ερασιτέχνες αθλητές από τα τρία αυτά αθλήματα, περιμέναμε σχεδόν 40 χρόνια για να έρθει αυτός ο αγώνας και στη χώρα μας. Στην πρώτη διοργάνωση που έγινε στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 2019 έλαβαν μέρος 1500 αθλητές από την Ελλάδα και από όλο τον κόσμο και ήδη έχουν γραφτεί περισσότεροι από 1000 αθλητές από 60 χώρες του κόσμου για τον φετινό αγώνα που θα γίνει στις 5 Απριλίου 2020 στο Costa Navarino».
-Ποια η σχέση σου με τη δράση;
«Ως ερασιτέχνης τριαθλήτρια που παρακολουθούσα διοργανώσεις IRONMAN από άλλες χώρες, πάντα είχα τη γλυκιά ελπίδα να έρθει και αυτός ο αγώνας στην όμορφη χώρα μας και να απογειώσει τον αθλητικό μας τουρισμό. Το οξύμωρο είναι ότι ο αγώνας ήρθε, ωστόσο εγώ τον υπηρετώ από ένα άλλο πόστο, αυτό της Marketing Manager κι όχι από τις αγωνιστικές επάλξεις... Ευτυχώς υπάρχουν κι άλλες αξιόλογες τριαθλητικές διοργανώσεις στη χώρα μας για να λάβουμε μέρος».
-Τι βαθμό δυσκολίας έχει το τρίαθλο;
«Σε επίπεδο πρωταθλητισμού μεγάλο, γιατί συνδυάζει τρία αθλήματα, γρήγορες αλλαγές εξοπλισμού, δύσκολη διαχείριση δυνάμεων ανάμεσα στα αθλήματα, αντοχή υπομονή, στρατηγική. Θα ήθελα ωστόσο να σταθώ στο ερασιτεχνικό τρίαθλο, επειδή το τρίαθλο και ειδικά το IRONMAN δίνει μεγάλη σημασία στους χομπίστες αθλητές, οι οποίοι λαμβάνουν μέρος χωρίς να έχουν κάποια υψηλή επίδοση και χωρίς να υπάρχει προϋπόθεση να έχουν προκριθεί σε έναν αγώνα, απλά γράφονται και λαμβάνουν μέρος. Σε αυτό το επίπεδο, ο βαθμός δυσκολίας είναι καθαρά προσωπικός για τον καθένα από εμάς και ο συναγωνισμός είναι καθαρά με τον εαυτό μας, την προηγούμενή μας επίδοση, το στόχο που έχουμε βάλει και την προπόνηση στην οποία έχουμε επενδύσει. Όπως σε όλη τη ζωή, όσο σπείρεις στην προετοιμασία, τόσο θα θερίσεις στον αγώνα».
-Πόσες φορές έχεις νιώσει ότι ξεπερνάς τα όριά σου;
«Συνέχεια. Από την κερκίδα που κάθομαι πριν ξεκινήσω την προπόνηση νιώθω ότι "δε μπορώ σήμερα να το κάνω αυτό". Και αφού πάρω μπρος, σε κάθε βήμα, σε κάθε πεταλιά, σε κάθε χεριά, νιώθω ότι ξεπερνάω την κούρασή μου, την απροθυμία μου, την αρνητική μου διάθεση. Και σιγά σιγά νιώθω αυτοπεποίθηση, μετά χαρά, μετά ενθουσιασμό και μετά τροφοδοτώντας τον ίδιο μου τον εαυτό με τα θετικά συναισθήματα που φέρνει το κάθε βήμα ξεπερνάω το όριο της προηγούμενης προπόνησης. Το πρώτο βήμα είναι το παν... Είναι μαγικό. Από τα «ξπεράσματα» των ορίων μου όμως, ξεχωρίζω φυσικά ένα μεγάλο ατύχημα και χειρουργείο που έκανα πέρσι κι ενώ είπα "τελείωσαν όλα..." δέκα μήνες μετά έτρεξα ένα IRONMAN στο εξωτερικό».
-Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η νίκη για σένα;
«Στο ερασιτεχνικό επίπεδο που αθλούμαστε εμείς, δεν υπάρχει νίκη, αλλά η βελτίωση του προηγούμενου ρεκόρ σου. Η βελτιωμένη εκδοχή του εαυτού σου. Άλλωστε είναι έτσι σχεδιασμένο το τρίαθλο, όπου βραβεύονται όλες οι ηλικιακές κατηγορίες, που δε μπορεί, όλο και σε κάποιον αγώνα θα διακριθείς, ιδιαίτερα εμείς οι γυναίκες που είμαστε και λίγες. Νίκη είναι κάθε μέρα που σηκώθηκα από την καρέκλα και κατάφερα να πάω στην προπόνηση, ακόμα κι αν δε βγήκε όπως θα ήθελα... Νίκη είναι που μοιράζομαι το τρίαθλο με την κόρη μου και δεν τσακωνόμαστε όπως παραδοσιακά κάνουν μάνα στη μέση ηλικία και κόρη στην εφηβεία».
-Αξιολόγησε την τριάδα «συμμετοχή, νίκη, ήττα». Τι βαραίνει μέσα σου περισσότερο;
«Η αξιολόγηση είναι πάντα θέμα πολλών παραγόντων. Κανονικά η σειρά θα ήταν νίκη, συμετοχή, ήττα, αλλά μια ήττα που σε έμαθε κάτι πολύ χρήσιμο που δε γνώριζες, είναι πάντα πιο σημαντική από μια νίκη που συνέβη επειδή αγωνίστηκαν λίγες γυναίκες στην κατηγορία σου, ή αποσύρθηκε μια δυνατή συναθλήτριά σου».
-Ποιο είναι το προφίλ των γυναικών που λαμβάνουν μέρος στο IRRONMAN;
«Εδώ είναι το παράδοξο. Οι γυναίκες IRONMAN δεν είναι γυναίκες που διαθέτουν πολύ χρόνο στη διάθεσή στους, όπως θα νόμιζε κανείς. Είναι συνήθως γυναίκες ζογκλέρ, με παιδιά, εργασία, πολύπλοκη ζωή και βαρύ καθημερινό πρόγραμμα. Όσο σπαταλάνε ενέργεια, τόσο φορτώνουν ενέργεια. Όσο κουράζονται, τόσο συνεχίζουν. Είναι επαναφορτιζόμενες! Είναι γυναίκες πλασμένες για τα δύσκολα, «αντράκια» ας μου επιτραπεί η έκφραση... Παρόλα αυτά, η φωτογραφία του τερματισμού είναι αυτό που τις απασχολεί τα τελευταία χιλιόμετρα του αγώνα γιατί πάνω από όλα είναι γυναίκες».
-Γιατί είναι υποχρεωτικό να αθλούμαστε, έστω και ερασιτεχνικά;
«Δε το λέω εγώ αλλά η επιστήμη, ότι η άθληση είναι το φάρμακο δια πάσαν νόσον... Ειδικά για τη νόσο της θλίψης και του άγχους που μαστίζει την εποχή μας. Η ενδορφίνες που παράγουμε κατά τη διάρκεια της άσκησης είναι σαν αντικαταθλιπτικό χάπι. Και το τρίαθλο είναι ιδανικό. Το κολύμπι είναι η καλύτερη μορφή άσκησης γιατί δεν επιβαρύνει καθόλου το σώμα, όσο βαρύς ή αγύμναστος κι αν είσαι. Το ποδήλατο είναι η απόλυτη ευκαιρία επαφής με την όμορφη φύση. Όσο για το τρέξιμο, τι να πει κανείς; Υπάρχει μεγαλύτερο δώρο, πιο πολύτιμη έκφραση ελευθερίας από το να βάλεις τα αθλητικά σου παπούτσια και να βγεις έξω να περπατήσεις ή να κάνεις λίγο τζόκινγκ, να ακούσεις το θόρυβο της πόλης την καρδιά σου να χτυπάει ρυθμικά και να συσκεφτείς με τον εαυτό σου μακριά από όλους και από όλα;».
