Η Νάντια Κομανέτσι είναι σήμερα 55 ετών. Ήταν η πρώτη αθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής που βραβεύτηκε με το τέλειο 10, ενώ θεωρείται μία από τις κορυφαίες αθλήτριες στο άθλημα, καθώς και μία από τις κορυφαίες αθλήτριες σε όλα τα αθλήματα. Σαν σήμερα, άφησε άφωνο ολόκληρο τον κόσμο, κατακτώντας μια απάτητη κορυφή, το τέλειο δεκάρι στην ενόργανη γυμναστική. Ήταν μόνο 15 ετών και το όνομά της συνδέθηκε με την αρμονία, ήταν μια νίκη του ανθρώπινου σώματος που δάμαζε τη βαρύτητα. "Πάνω απ' όλα, πρέπει να νιώθεις τη δίψα να κάνεις κάτι απίστευτο..» έλεγε.
Το κορίτσι που άφησε άφωνο τον κόσμο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ άφησε έχουν χυθεί τόνοι μελάνης. Στην αυτοβιογραφία της έριξε όσο φως η ίδια επιθυμούσε σε κάποιες από τις «σκοτεινές» πλευρές της ζωής της. Το όνομά της συνδέθηκε με πραγματικές και φανταστικές ιστορίες αλλά και σκοτεινές ιστορίες στη χώρα της, τη Ρουμανία του Τσαουσέσκου. Ένα είναι βέβαιο: Οφείλει τα πάντα στη σκληρή της δουλειά και την πνευματική της ευστροφία.
«Δεν φεύγω μακριά από μια πρόκληση επειδή φοβάμαι. Αντίθετα, τρέχω προς αυτήν, επειδή ο μόνος τρόπος να δραπετεύσεις από τον φόβο είναι να τον τσαλαπατήσεις με τα πόδια σου».
Τα λόγια αυτά, τα ακολούθησε σε όλη της τη ζωή. Η Κομανέτσι γεννήθηκε το 1961 σε μια εργατούπολη της Ρουμανίας, την Ονέστι. Οι γιατροί ενημερώνουν τη μητέρα της ότι στο κεφάλι της μικρής υπάρχει μια κύστη με υγρό και ότι, ακόμα και εάν το βρέφος ζήσει, θα πάσχει από νοητική υστέρηση. Η μητέρα θυμήθηκε τη ρωσική ταινία και ονόμασε το μωρό Νάντια. Θα μπορούσαν να την είχαν φωνάξει και «Τύχη», γιατί όχι μόνο η κύστη εξαφανίστηκε, αλλά και γιατί, όταν επέστρεψαν στο σπίτι τους, εξαιτίας μιας χιονοθύελλας κατέρρευσε η στέγη πάνω από το κρεβάτι της Νάντια, μόνο που η μικρή σώθηκε, γιατί λίγα δευτερόλεπτα νωρίτερα, τυχαία, την είχε απομακρύνει από εκεί ο παππούς της.
Η Κομανέτσι ήταν ένα υπερκινητικό αγοροκόριτσο που στο νηπιαγωγείο παρίστανε τη γυμνάστρια και προπονούσε τα μικρότερα παιδιά. Αγαπημένο της παιχνίδι ήταν οι «ρόδες» (περιστροφική κίνηση του σώματος με ώθηση από τα χέρια που στηρίζονται στο έδαφος). Ετσι την εντόπισαν οι φημισμένοι προπονητές, ο Μπέλα και η Μάρτα Κάρολι. Ηταν μόλις έξι ετών. Ο πρώτος αγώνας ήταν μια αποτυχία (13η στο σύνθετο στο ρουμανικό πρωτάθλημα του 1969). Ο Μπέλα τής χάρισε μια κούκλα και της είπε να μη ξαναχάσει σε αγώνα. Τα λόγια του αποτέλεσαν την αρχή για μια συλλογή από κούκλες και επιτυχίες. Το 1970 έγινε σε ηλικία εννέα ετών η νεώτερη πρωταθλήτρια της Ρουμανίας.
«Η ζωή μου έγινε κατάμαυρη», γράφει στην αυτοβιογραφία της. Ήταν ερωμένη του υιού Τσαουσέσκου και «σκλάβα» στα περίεργα γούστα του; Ζούσε σαν βασίλισσα στη Ρουμανία, όταν οι υπόλοιποι συμπατριώτες της πεινούσαν; Έκανε απόπειρα αυτοκτονίας με χλωρίνη; Η ίδια δεν παραδέχεται τίποτα. «Ήμουν δυστυχισμένη το 1978. Δεν αποπειράθηκα, όμως, να αυτοκτονήσω επειδή είδα το αγόρι μου με άλλη κοπέλα. Ζούσα σ' ένα διαμέρισμα γεμάτο "κοριούς". Με παρακολουθούσαν συνεχώς πράκτορες. Έτσι, μια ημέρα τους έδειξα τη χλωρίνη και τους είπα ότι θα αυτοκτονήσω για να γλιτώσω», λέει.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976, στο Μόντρεαλ μια μικρή αθλήτρια εκτελεί με απόλυτη ακρίβεια τις ασκήσεις της, σαν ρομπότ. Ξαφνιάζει τους πάντες με την ευλυγισία της και την απόλυτη εναρμόνιση του χρόνου και της χάρης των κινήσεών της. Και «τρελαίνει» τους πίνακες. Τα δεκάρια πέφτουν βροχή, αλλά ο πίνακας γράφει 1,00. Τι είχε γίνει; Τα ταμπλό δεν χωρούσαν τετραψήφιο νούμερο. Το ότι κάποια μπορούσε να αγγίξει την τελειότητα δε το είχε προβλέψει κανείς. Η Κομανέτσι κατάφερε το τέλειο 10 και γίνεται αθλήτρια της χρονιάς, αθλήτρια του κόσμου. «Θέλω να γυρίσω σπίτι μου, στη μαμά μου», λέει η μικρή Νάντια στους δημοσιογράφους που, εντυπωσιασμένοι, την ρωτούν για τη μεγαλύτερή της επιθυμία.
Τα επόμενα χρόνια είναι δύσκολα. Το κομμουνιστικό καθεστώς την απομάκρυνε από τους προπονητές της. Το διαζύγιο των γονιών της τη συνθλίβει. Παίρνει κιλά. Στο ευρωπαϊκό του 1977, παρά τα δύο χρυσά, δεν ήταν ο εαυτός της. Το 1978 της επιτρέπουν να επιστρέψει στους προπονητές της. Χάνει κιλά και το 1979 γίνεται η πρώτη γυμνάστρια που κερδίζει τρεις συνεχόμενους ευρωπαϊκούς τίτλους. Στο παγκόσμιο του 1979 «κόβει» το χέρι της στη δοκό αλλά, παρά την απαγόρευση των γιατρών, φεύγει από το νοσοκομείο για να βοηθήσει τη χώρα της να κατακτήσει τον αγώνα στο ομαδικό. Στους Ολυμπικαούς της Μόσχας, η κόντρα των καθεστώτων Μπρέζνιεφ - Τσαουσέσκου μεταφέρεται στα Ολυμπιακά ταπί. Η Γελένα Νταβίντοβα την κερδίζει και η Μόσχα αποθεώνει την Ολυμπιονίκη της.
Το καθεστώς Τσαουσέσκου φοβάται ότι ο κορυφαία του αθλήτρια θα αυτομολήσει στη Δύση. Το 1981 της απαγορεύουν την έξοδο από τη χώρα. Δουλεύει ως προπονήτρια παιδιών.
Το 1989, με τη βοήθεια ενός οικοδόμου, του Κονσταντίν Πανέτ, περνάει λαθραία στην Ουγγαρία, την Αυστρία και φτάνει στην Αμερική. Αφήνει πίσω της μια μεγάλη συλλογή από κούκλες και μετάλλια. Απασχολεί τα σκανδαλοθηρικά περιοδικά και το Life γράφει για την «Πτώση ενός Αγγέλου». Συναντά στη ζωή τον Αμερικανό Ολυμπιονίκη, Μπαρτ Κόνερ. Ερωτεύονται και παντρεύονται το 1996, στο Βουκουρέστι.
Σαράντα χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς του Μόντρεαλ, η Νάντια Κομανέτσι είναι μια γυναίκα γοητευτική. Ζει στην Οκλαχόμα, έχει ένα γιο, το δικό της γυμναστήριο και πλούσια φιλανθρωπική δράση. Το παραμύθι της ζωής της έχει ευτυχές τέλος.
